အခ်စ္ဆိုသည္မွာ

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔အိပ္ရာေဘးကို ျဖည္းျဖည္းေလး ထိုင္လိုက္ေသာ္လည္း သူႏိုးသြားသည္။

“ေမာင္ … ျပန္လာၿပီလား”

“ႏိုးသြားၿပီလား … ေမာင္က ႏိုးသြားမွာ စိုးရိမ္ေနတာ”

“မအိပ္ပါဘူးေမာင္ရယ္ … ေမွးၿပီးေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ေနတာ”

“ဘာေတြ စိတ္ကူးယဥ္ေနတာလဲ”

“ေမာင္ လက္ထပ္ခါစက ေျပာတဲ့စကားေလ”

“ေမာင္ ေျပာခဲ့တာ အမ်ားႀကီးပဲ … ဘာမ်ားလဲကြယ္”

“တစ္ေန႔ စိန္နားကပ္ေလးဝယ္ေပးမယ္ဆိုတာေလ”

“ေမာင့္ကို ခြင့္လႊတ္ပါကြာ … ေမာင္ ကတိမတည္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီ ေရႊနားကပ္ေလးနဲ႔ပဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပစ္ထား ခဲ့သလို ျဖစ္ေနခဲ့ရတာ”

“သတိရလို႔ေျပာတာပါေမာင္ရယ္ … ေမာင့္ကို ပူဆာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး”

ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက အားယူၿပီးၿပံဳးေနမွန္းသိသာသည္။ သူမ်က္ႏွာေတြက ျဖဴေဖ်ာ့ေနသည္။ ခါတိုင္းထက္ သိသာလြန္းေနသည္မွာ သူ႔ကုိယ္သူပင္ မထူႏိုင္၊ မထုိင္ႏိုင္ျဖစ္ေနျခင္းပင္။

“ေဆးေသာက္ၿပီးၿပီလား”

“မေသာက္ရေသးဘူး။ အဲဒီေဆးေတြ မေသာက္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးေမာင္ရယ္။ ဒီအတိုင္း ျမန္ျမန္ပဲ အသက္ထြက္ သြားခ်င္မိတယ္”

“အုိ ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ … ဆရာဝန္က ဒီေဆးေတြကုန္ရင္ ေပ်ာက္ၿပီတဲ့”

“ေမာင္ရယ္ … ကၽြန္မသိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ညာခ်င္ရတာလဲ”

“ေမာင္မညာဘူး။ တကယ္ေျပာတာ။ ဒါေတြက ေနာက္ဆံုးေပၚေဆးေတြတဲ့။ ေဈးလည္းအရမ္းမႀကီးဘူး။ အို ေဆာရီး …”

“ေမာင္ … ကၽြန္မကို မညာတတ္ဘဲ မညာခ်င္ပါနဲ႔”

“ဒါနဲ႔ … ေမာင္ သံုးရက္ေလာက္ ခရီးထြက္မယ္။ ေမေမလာၿပီး အခ်စ္နဲ႔ ေနေပးလိမ့္မယ္။ ျဖစ္ရဲ႕လားဟင္”

“ရပါတယ္ ေမာင္ရယ္ … ခါတိုင္းလည္း သြားေနတာပဲ”

ကၽြန္ေတာ္ ခရီးထြက္ခဲ့ရသည္။ အလုပ္မ်ားၿပီးစီးေအာင္ အျမန္လုပ္ေဆာင္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ေသာ နယ္မွၿခံႏွင့္ အလြန္ျမတ္ႏိုးေသာ လက္ပတ္နာရီေလးတစ္လံုးကိုေရာင္းလိုက္ရသည္။ ယေန႔ သူ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ စိန္နားကပ္ေလးတစ္ရံကို ဝယ္လာႏိုင္ခဲ့သည္။

ဝမ္းသာအားရႏွင့္ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့ခ်ိန္တြင္ သူက အိပ္ရာထက္တြင္ မလႈပ္မရွက္ၿငိမ္သက္စြာ လဲွေလ်ာင္းေနၿပီ။ ေမေမက မ်က္ရည္ေတြၾကားမွ

“ဒီမနက္ပဲ ဆံုးသြားတာသားရယ္။ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ေလး အသက္ထြက္သြားတာပါ။ တို႔အားလံုး အနားမွာ ထိုင္ေနတာ သိေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူးကြယ္”

ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆီးေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲတြင္ ကိုင္လာေသာ စိန္နားကပ္ဘူးေလးကို ကိုင္ထားၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ငိုင္ေနမိသည္။

“သား … မေသမီ သားအတြက္ဆိုၿပီး ဒီဘူးေလးနဲ႔ စာေလးတစ္ေစာင္ထားသြားတယ္”

ဘူးေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ လက္ပတ္နာရီတစ္လံုးျဖစ္သည္။ စာထဲတြင္

ေမာင္

ေမာင့္နာရီက ေဟာင္းေနၿပီ

နာရီအေဟာင္းႀကီးနဲ႔ ေမာင့္ကိုၾကည့္ရတာ အဘိုးႀကီးက်ေနတာပဲ

ဒီနာရီ အေကာင္းစားေလးကို ဝယ္ေပးခ်င္ေနတာၾကာၿပီ

ခ်စ္ရတဲ့ …

ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္က်မိပါသည္။ မရွက္ေတာ့ပါ။ မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ရင္းက သူ႔ပါးျပင္ေလးကိုနမ္းၿပီး ႏႈတ္ဆက္ရန္ ျပင္လိုက္သည္

“ဟင္ … ေမေမ … သူ႔နားကပ္ေတြေရာ”