Reims is widely recognized as the world capital of champagne. While it actually sits on the edge of the famous Champagne region, it is here in Reims that the vast cellars hide millions of bottles of the sparkling nectar. Grand champagne houses like Taittinger, Mumm, Pommery, and Veuve Clicquot are headquartered here—but I will share more about visiting one of them in my next report.
Reims uznawane jest za światową stolicę szampana. Choć w rzeczywistości leży na skraju słynnego regionu Szampanii, to właśnie tutaj znajdują się piwnice skrywające miliony butelek tego musującego trunku. Swoje siedziby mają tu wielkie domy szampańskie, takie jak Taittinger, Mumm, Pommery czy Veuve Clicquot – ale o wizycie w jednym z nich opowiem Wam szerzej w kolejnej relacji.
The city boasts a long and storied past. According to legend, it was founded by Remus (the brother of Romulus). This is supposedly why the Celtic tribe inhabiting the region took the name Remi. Around 80 BCE, the Remi built an oppidum called Durocortero (round fortress). Following the Roman conquest, it became the capital of the Gallia Belgica province. Centuries later, the city of Reims—and particularly the cathedral I want to focus on today—became a silent witness to the grand history of France.
Miasto szczyci się niezwykle długą historią. Według legendy założył je Remus (brat Romulusa), a zamieszkujące te tereny celtyckie plemię miało z tego powodu przyjąć nazwę Remów. Około 80 roku p.n.e. wznieśli oni oppidum nazwane Durocortero (okrągła twierdza). Po podboju rzymskim miasto stało się stolicą prowincji Gallia Belgica. Kilkaset lat później Reims, a w szczególności katedra, na której chciałbym się dziś skupić, stały się niemymi świadkami wielkiej historii Francji.
Ask this question, and you’ll get as many answers as there are people; everyone perceives these monuments subjectively. I have seen several cathedrals dedicated to Our Lady, including those in Paris, Strasbourg, and Rouen. Each is unique, yet the Reims Cathedral holds a special place in history.
Odpowiedzi na to pytanie jest tyle, ilu zapytanych – każdy z nas subiektywnie odbiera te monumentalne budowle. Widziałem już kilka katedr poświęconych Najświętszej Marii Pannie, między innymi w Paryżu, Strasburgu czy Rouen. Każda jest wyjątkowa, jednak ta w Reims zajmuje miejsce szczególne.
As I pass the last few trees in the square, an immense structure built in 1211 appears before my eyes—a silent stone witness to over 800 years of history. For centuries, Reims Cathedral was the coronation site for the Kings of France. The first was Louis VIII in 1223, followed by nearly thirty others. Notably, in 1429, Charles VII traveled through English-occupied territory to be officially crowned here after the Siege of Orleans was lifted. Standing right beside him with her banner was Joan of Arc.
Kiedy mijam ostatnie drzewa na placu, moim oczom ukazuje się potężna bryła wzniesiona w 1211 roku. To kamienny świadek ponad 800 lat historii. Przez wieki katedra była miejscem koronacji królów Francji – pierwszym był Ludwik VIII w 1223 roku, a po nim blisko trzydziestu kolejnych władców. Warto wspomnieć Karola VII, który po przerwaniu oblężenia Orleanu przedarł się przez terytoria zajęte przez Anglików, by w 1429 roku oficjalnie przyjąć koronę. Tuż obok niego, ze swoim sztandarem, stała wtedy sama Joanna d’Arc.
The first thing that strikes you is the richly decorated west facade. Three deep portals, a massive rose window, the Gallery of Kings, and two towers reaching toward the sky. The entire surface is covered by over 2,300 sculptures, making it one of the richest collections of Gothic statuary in the world.
Pierwsza rzecz, która uderza od razu, to bogactwo detali. Trzy głębokie portale, potężna rozeta, galeria królów i dwie wieże wyrastające ku niebu. Całość pokrywa ponad 2 300 rzeźb – to jedna z najbogatszych kolekcji gotyckiej plastyki na świecie.
From the square, you can perfectly see the vertical gradation: from the intricately carved portals to the rose window and the royal figures, up to the slender pinnacles. Information panels in front of the facade explain the various stages of construction and restoration—especially after the devastation of World War I, when German shelling caused the cathedral to burn almost entirely. Reconstruction lasted until the 1930s.
Z perspektywy placu doskonale widać pionową gradację: od misternie rzeźbionych portali, przez rozetę, aż po smukłe pinakle. Panele informacyjne przed fasadą przybliżają etapy budowy i żmudnej restauracji, zwłaszcza po zniszczeniach z czasów I wojny światowej. Katedra, ostrzeliwana przez Niemców, spłonęła wówczas niemal doszczętnie, a jej odbudowa trwała aż do lat 30. XX wieku.
One of the most recognizable statues in medieval Europe, and the unofficial symbol of the city, is L'Ange au Sourire (The Smiling Angel), or the Angel of the Annunciation. Located on the left portal of the facade, near the entrance, it dates back to around 1236. Its sculptor remains anonymous, just one of many nameless masters of the era.
Nieoficjalnym symbolem miasta i jednym z najbardziej rozpoznawalnych posągów średniowiecznej Europy jest L'Ange au Sourire, czyli Anioł Zwiastowania. Rzeźba zdobi lewy portal fasady (obecnie tuż przy wejściu) i pochodzi z około 1236 roku. Jej autor pozostaje bezimienny.
What sets this statue apart from hundreds of others is that smile—subtle, almost ironic, and completely unconventional for its time. While other figures from the same period present stern, hieratic faces, this angel looks as if he’s about to wink at you. Technically, it is a masterpiece. The sculptor captured the texture of the wing feathers with incredible precision—each feather individually crafted and layered like those of a real bird. Interestingly, the statue was decapitated during the 1914 bombings; the current head is a reconstruction, yet the smile remains exactly the same, as if the angel knew he would survive everything.
To, co wyróżnia tę postać, to uśmiech – delikatny, nieco ironiczny i zupełnie niekanoniczny. Podczas gdy inne rzeźby z tego okresu mają surowe, hieratyczne oblicza, ten anioł sprawia wrażenie, jakby zaraz miał mrugnąć do nas okiem. Technicznie to absolutne arcydzieło – precyzja, z jaką oddano fakturę piór na skrzydłach, budzi podziw do dziś. Co ciekawe, w 1914 roku bombardowanie zniszczyło mu głowę. Obecna jest rekonstrukcją, ale uśmiech pozostał ten sam – jakby anioł wiedział, że przetrwa każdą dziejową zawieruchę.
I cross the threshold and... stop in my tracks. The nave measures 138 meters in length and 38 meters in height, making it one of the tallest Gothic naves in France. Soaring clustered columns rise toward the ribbed vault, creating a rhythm of vertical lines that literally pull your gaze upward.
Przekraczam próg i... zatrzymuję się w miejscu. Nawa główna mierzy 138 metrów długości i 38 metrów wysokości, co czyni ją jedną z najwyższych we Francji. Strzeliste filary wiązkowe wznoszą się ku sklepieniu, tworząc rytm linii, który dosłownie ciągnie wzrok ku górze.
Looking down the nave from the entrance, the perspective is perfect: rows of massive pillars, side aisles, the triforium, and high above, the clerestory windows letting in the cold, gray winter light. In the distance, the altar and the apse stained glass glow like colorful jewels.
Z perspektywy wejścia nawa prezentuje się idealnie: rzędy masywnych filarów, triforia i wysoko osadzone okna (clerestorium), wpuszczające zimne, szarawe światło. W oddali, w głębi apsydy, witraże lśnią niczym kolorowe klejnoty.
If you tilt your head back for a moment (be careful of your neck!), you’ll see the harmony of the ribbed vaulting. From below, it looks like a geometric flower multiplied into infinity. Between the ribs, shades of green, gold, and ochre—the color of stone transformed by time and moisture—make the architecture feel almost organic. The scene is completed by low-hanging, gilded Baroque chandeliers. Lavish and somewhat anachronistic, they provide a surprising but fitting contrast to the austerity of the Gothic stone.
Jeśli na chwilę zadrzecie głowę (uwaga na kręgi szyjne!), dostrzeżecie geometrię sklepienia żebrowego. Wygląda ono jak symetryczny kwiat rozmnożony w nieskończoność. Czas i wilgoć nadały kamieniowi odcienie zieleni, złota i ochry, przez co architektura wydaje się niemal organiczna. Całość dopełniają nisko zawieszone, barokowe żyrandole – pyszne i nieco anachroniczne, stanowią intrygujący kontrast dla surowego gotyku.
The quintessence of Gothic churches is the massive rose window. These are best admired from the inside, where they filter the light into a kaleidoscope of color. The West Rose Window is one of the finest examples of Gothic tracery in existence. A central medallion of the Virgin Mary is surrounded by concentric circles of smaller panels depicting scenes from her life. The deep blues and reds typical of 13th-century glass give the window a nearly mystical character. Every medallion tells its own story: Biblical scenes, symbols, angels, and the coats of arms of the founders.
Kwintesencją gotyckich świątyń są ogromne rozety. Zdecydowanie najlepiej podziwiać je od środka, gdy kolorowe szkło filtruje wpadające promienie słońca. Rozeta zachodnia to jeden z najpiękniejszych przykładów gotyckiego maswerku. Środkowy medalion z figurą Matki Boskiej otaczają koncentryczne kręgi mniejszych kwater, wypełnionych scenami z Jej życia. Dominują tu głębokie błękity i czerwienie, typowe dla trzynastowiecznego szkła, które nadają wnętrzu niemal mistyczny charakter. Każdy detal to osobna opowieść: od scen biblijnych, przez figury aniołów, aż po herby fundatorów.
The cathedral houses many extraordinary windows. In the southern transept, you can find "le vitrail du champagne," a window funded by winemakers depicting the champagne production process.
W katedrze znajdziemy wiele skarbów. W południowym transepcie warto odszukać "le vitrail du champagne" – witraż ufundowany przez winiarzy, przedstawiający proces produkcji szampana.
However, the most famous windows are located in the apse, where the building ends in the semicircular choir. Instead of medieval glass, you find works by Marc Chagall. In 1974, the famous Russian-Jewish painter designed three great windows:
Jednak to, co najbardziej przyciąga uwagę w apsydzie, to dzieła Marca Chagalla z 1974 roku. Słynny artysta zaprojektował trzy wielkie okna:
- Okno lewe: Historia Starego Testamentu z drzewem Jessego.
- Okno środkowe: Historia Nowego Testamentu, skupiająca się na ofierze Abrahama i zmartwychwstaniu Chrystusa.
- Okno prawe: Hołd dla Reims, przedstawiający chrzest Chlodwiga i koronację św. Ludwika.
The windows are rendered in Chagall’s characteristic poetic style: vibrant, fluid forms and figures suspended between dreams and light. Does 20th-century art fit a 13th-century interior? It’s worth seeing it for yourself to decide. After all, the Gothic style was "modern" once, too.
Witraże mają charakterystyczną dla Chagalla poetykę: płynne formy i barwy zawieszone między snem a rzeczywistością. Czy XX-wieczna sztuka pasuje do XIII-wiecznego wnętrza? Warto wyrobić sobie własne zdanie. Gotyk w swoich czasach też był nowoczesny.
A curious feature of the interior is the 17th-century astronomical clock, encased in wood like a miniature cathedral. Flanked by small figures of monks, it once measured the rhythm of the ecclesiastical day. Though it no longer runs, it remains an impressive display of craftsmanship.
Ciekawostką we wnętrzu jest XVII-wieczny zegar astronomiczny w obudowie przypominającej miniaturową katedrę. Choć dziś już nie odmierza rytmu dnia, zachwyca precyzją wykonania i figurkami zakonników.
Further on, in one of the side chapels, stands a Baroque altar—a complete departure from the Gothic asceticism found elsewhere. This monumental multi-figure composition depicts the Pieta—Mary holding the body of Christ—surrounded by saints and angels. The figures are full of expression, with dramatic drapery and faces contorted by grief. This 18th-century work, likely from a Parisian workshop, possesses a power that is impossible to ignore despite its stylistic difference from the rest of the cathedral.
Z kolei w jednej z kaplic bocznych natkniemy się na barokowy ołtarz – kompletne zaprzeczenie gotyckiej ascezy. Monumentalna Pieta emanuje ekspresją: dramatycznie ułożone draperie szat i twarze wykrzywione bólem tworzą teatr emocji. To XVIII-wieczne dzieło, prawdopodobnie z warsztatu paryskiego, choć stylistycznie obce katedrze, ma w sobie siłę, której nie sposób zignorować.
Inside, you will also find a glowing model of the west facade. It is precisely recreated down to the last pinnacle and sculpture, shining with a warm yellow light in the purple twilight of the interior. Looking at it allows you to truly appreciate the proportions of the whole structure—how the composition builds in layers from the portals to the towers.
Wewnątrz katedry warto zwrócić uwagę na podświetlony model fasady zachodniej. Jest precyzyjnie odtworzony do ostatniego pinakla, a w fioletowym półmroku świątyni świeci ciepłym, żółtym światłem. Patrząc na niego, można w pełni docenić proporcje całości – to, jak przemyślana jest kompozycja pionowych i poziomych podziałów i jak fasada majestatycznie "narasta" warstwami.
If you head to Reims for a glass of champagne, be sure to visit Notre-Dame Cathedral before you dive into the endless wine cellars. It is a Gothic manifesto shouting with history, a treasure trove of 13th-century sculpture, and a dialogue between the Middle Ages and the 20th century. If you only have one day in Reims, don't spend it entirely on the "bubbles"—you can always admire the cathedral while sipping champagne at one of the cafes in Place Cardinal Luçon. 🥂
Wybierając się do Reims na kieliszek szampana, zanim zanurzycie się w bezkresnych piwnicach, koniecznie zajrzyjcie do Katedry Notre-Dame. To gotycki manifest wykuty w kamieniu, skarbiec rzeźby i fascynujący dialog epok. A jeśli macie w mieście tylko jeden dzień, nie marnujcie go wyłącznie na bąbelki – katedrę można podziwiać także z ogródka jednej z kawiarni przy placu Cardinal Luçon, łącząc obie te przyjemności. 🥂
