photo credit by facebook
တြတ္တြတ္ရဲေနေအာင္ပြင့္တဲ့
ေပါက္ပန္းပင္ေအာက္မွာ
ေတာင္းတစ္လံုးနဲ႔
လက္ပံပြင့္ေကာက္ဖို႔ေစာင့္ဖူးရဲ႕။
သနားသလိုၾကည့္သြားၾကတဲ့
လူတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕မ်က္လံုးေတြကို
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ဘူးတယ္
ခ်စ္တဲ့စိတ္က ငယ္ထိပ္မွာေရာက္ေနေတာ့
လက္ပံနဲ႔ေပါက္ကိုေတာင္
သဲသဲကြဲကြဲ ကိုယ္မခြဲတတ္ခဲ့ဘူး။
ခ်စ္လိုက္တာေလ
သူမ ၿပံဳးတဲ့အၿပံဳး
သူမမုန္းတဲ့အမုန္း
အရာအားလံုးကိုေပါ့။
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့
သူမကေကာင္းကင္
သူမကေျမျပင္
သူမကသမုဒၵရာႀကီး
အရာအားလံုုး သူမအတြက္ၿပံဳးခဲ့ရေပါ့။
သူမ၏ခ်စ္ျခင္း
ျမစ္တစ္စင္းျဖစ္မယ္ဆို
ဟိုကမ္းဒီကမ္း
ကူးျဖတ္သန္းမယ့္
ေလွတစ္စင္းသာျဖစ္ပါရေစ။
ေဘာပင္ကိုစာရြက္ေပၚမွာခ်ပီး မ်က္လံုးကိုမွိတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူမရဲ႕ပံုရိပ္ကတစ္ေရးေရးနဲ႔ ကိုယ့္အေတြးကိုစိုးမိုးလာခဲ့တယ္။ကိုယ္သူမကိုအရမ္းခ်စ္တယ္။ျဖစ္နိုင္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ႕မ်က္လံုးေတြကို တစ္သက္လံုးပဲပိတ္ထားခ်င္ခဲ့မိတယ္။သူမနဲ႔ဆံုဖို႔ဆိုတာ ကိုယိ့အတြက္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲမွာပဲျဖစ္နိုင္လို႔ပါ။
ကို္ယ္ သူမကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ တစ္ေလာကလံုးမသိေပမယ့္ ကိုယ့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကအသိဆံုးေပါ့။တစ္ေလာကလံုးသိေအာင္လည္း ဖြင့္ေျပာရဲတဲ့စိတ္ ကိုယ့္မွာမရွိခဲ့ဘူးေလ။ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကိုယ့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ကိုယ္နဲ႔သိရံုပဲ တိုးတိုးတိတ္တိတ္သူမကို ႀကိတ္ပိုးရင္း ကိုယ့္ဘဝကိုေက်နပ္ခဲ့တယ္။
သူမနဲ႔ပတ္သတ္ပီး ကိုယ့္မွာစိတ္ကူးေတြ အစီအစဥ္ေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။တစ္ေန႔ေန႔မွာေတာ့ သူမလက္ကိုဆြဲပီး ကမ႓ာေျမေပၚကအလွဆံုးေနရာေတြကိုသြားမယ္။လွပတဲ့ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခု သူမအတြက္ပ်ိဳးေထာင္ေပးမယ္။အေကာင္းဆံုးစားဖိုမွဴးေတြကိုငွားပီး သူမစားဖို႔ ခ်က္ျပဳတ္ေစမယ္ ဒါကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကူးေပါ့။
လက္ေတြ႔မွာေတာ့ သူမနဲ႔လမ္းမွာအမွတ္မထင္ဆံုရင္ေတာင္ ကိုယ့္မွာေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြေအးေပါ့။သူမ ကိုယ့္ကိုေက်ာ္သြားခ်ိန္ေရာက္မွ သူမရဲ႔ေက်ာျပင္ကို မ်က္စိတစ္ဆံုးၾကည့္မိတယ္။ညေရာက္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္အိပ္မက္ထဲမွာသူမနဲ႔တစ္ညလံုး ေပ်ာ္မဆံုးေပါ့။တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ အားတင္းပီးသူမကို စကားတစ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ေျပာဖို႔ ကိုယ္ႀကိဳးစားေနမိတယ္။ကိုယ့္စိတ္ကူးေတြ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ဆိုတာ စကားေလးတစ္ခြန္းကစရမယ္ဆိုတာ ကိုယ္သိတယ္ေလ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲတစ္ေန႔မွာေတာ့ ခမ္းနားတဲ့မဂၤလာခန္းမႀကီးထဲက အလွဆံုးသတို႔သမီးဝတ္ဆံုေလးကိုဝတ္ထားတဲ့ သတို႔သမီးေလးက ကိုယ့္ကိုအလွဆံုးၿပံဳးျပေနေလရဲ႕။သတို႔သမီးရဲ႕လက္မွာ လက္ထပ္လက္စြပ္ေလးကို ဝတ္ေပးဖို႔အတြက္ သူမရဲ႕လက္ကို တယုတယကိုယ္လွမ္းယူလိုက္တယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ "အိပ္ယာကမထေသးဘူးလားေဟ့ ဘယ္အခ်ိန္ေတြရွိေနပီလဲ အိပ္ယာကမႏႈိးရင္ အလိုက္တသိနဲ႔ဘယ္ေတာ့မွမထဘူး။သားသမီးေတြမ်ား မိဘကိုကူညီရေကာင္းမွန္းကိုမသိဘူး" ဆိုတဲ့ အေမ့ရဲ႕ႀကိမ္းေမာင္းမႈေၾကာင့္ ကိုယ့္အိပ္မက္ကႏိုးခဲ့ရေပါ့။
MSC -230