photo credit by facebook
သားေရကြင္းပစ္ေနတဲ့ကေလးတစ္သိုက္ကိုၾကည့္ရင္း ငယ္ငယ္တုန္းကသားေရကြင္းေတြကို ေျမျပင္ေပၚမွာႀကဲၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ကုန္းမႈတ္ခဲ့ၾကတာကိုျပန္သတိရမိေတာ့ ပါးစပ္ကိုေယာင္ယမ္းပီးပြတ္ခဲ့မိတယ္။ေျမႀကီးေပၚမွာေလးဘက္ေထာက္ပီး သားေရပင္းေတြကိုမႈတ္ရေတာ့ ပါးစပ္ထဲလည္း သဲေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဝင္ခဲ့မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။
ကိုယ္အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ ကိုယ့္တူမေလးေတြနဲ႔အျခားကေလးေတြေဆာ့ကစားတာ ၾကမ္းတမ္းေနရင္ ကိုယ္မွာစိတ္ေတြပူေနခဲ့တယ္။ကိုယ္ေတြငယ္ငယ္က ထန္းပင္တက္တိုင္းေဆာ့တယ္ဆိုပီး တစ္ေယာက္ခါးကိုတစ္ေယာက္ကဖတ္ပီး အျခားတစ္ဖြဲ႔ကေက်ာေပၚကို အတက္ခံဖို႔အတြက္ အုန္းပင္တစ္ပင္ကိုဖက္ပီးအစီးခံရတယ္ ေက်ာေပၚတက္ခြင့္ရတဲ့အဖြဲ႔က လႊားကနဲ လႊားကနဲ ခုန္တက္ၾကတာမ်ား ေအာက္ကသူေတြ ေက်ာရိုးေတြမ်ားက်ိဳးသြားမလားဆိုတာ မစဥ္းစားခဲ့မိဘူး။
ကိုယ့္အေဖရဲ႕ ဒီဘက္ေခတ္မွာကေလးေတြက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔စက္ပစၥည္းေတြကိုနားလည္လာၾကပီလို႔ ေျပာၾကတဲ့အခါ ကိုယ္ေတြငယ္ငယ္က ကိုယ့္အေဖဝယ္ေပးတဲ့ သံပတ္နဲ႔လွည့္ရတဲ့ဖားရုပ္ေလးကို သတိရမိတယ္။အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အဲ့ဒီသံပတ္ရုပ္ေလးရွိတဲ့ကိုယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာအေကာင္ပဲေပါ့။ကိုယ့္အဖြားကေတာ့ ပ်က္သြားမယ္ဆိုပီး ေန႔တိုင္းေပးမေဆာ့ခဲ့တာကေတာ့ အမွတ္တရပါပဲ။
ကိုယ့္တူမသံုးႏွစ္သမီးရဲ႕ မနက္က်ရင္ပဲျပဳတ္နဲ႔ထမင္းနယ္ပီး အေၾကာ္ပူပူေလးနဲ႔စားခ်င္တယ္လို႔ မီႏူးထုတ္တတ္ေနတာကိုၾကည့္ပီး ကိုယ္ေတြငယ္ငယ္က လူႀကီးေတြေကၽြးတာစားပီး ဘာေတြေတာင့္တရမယ္ဆိုတာမသိခဲ့မိတဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းက လိုခ်င္တာေတြ စားခ်င္တာေတြ မ်ားမ်ားစားစားမရွိခဲ့ေတာ့ စိတ္ေတြေအးခ်မ္းခဲ့ဘူးတာကို ျပန္တမ္းတမိတယ္။
photo credit by facebook
ငယ္ဘဝဆိုတာ ျပန္တမ္းတလို႔သာရပီး ျပန္သြားလို႔မရတဲ့ေနရာတစ္ခုဆိုတာသိသိႀကီးနဲ႔ ျပန္တမ္းတမိတဲ့အခ်ိန္တိုင္း တစ္ခါေလာက္ေတာ့ျပန္ရခ်င္မိတယ္ဆိုပီး ႐ူး႐ူးမိုက္မိုက္စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဘူးတယ္။ကိုယ္တစ္ယာက္တည္းေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔တူတူေပါ့။
ကိုယ့္႐ံုးကအမတစ္ေယာက္က ငါ့သားေလးဒီႏွစ္ကိုးတန္းစတက္ကတည္းက ငါ့မွာတစ္ရက္မွစိတ္မေအးရပါဘူးဟယ္လို႔ ေျပာတတ္တာကိုနားေထာင္ရင္း ကိုယ္ေတြကိုးတန္းႏွစ္တုန္းက က်ဴရွင္ကအျပန္ သူမ်ားၿခံထဲက မာလကာပင္ရဲ႕ကိုင္းကလမ္းေပၚေရာက္ေနတာကို ပိုင္ရွင္နဲ႔မဆိုင္ဘူးလို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အားေပးရင္း တုတ္နဲ႔႐ိုက္ခ်ခဲ့လို႔ အိမ္ကိုလာပီး အတိုင္ခံခဲ့ရတာကိုေတာ့ မေျပာျပျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္မွာေတာ့ ႐ံုးကအမရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ ေဒါသအေငြ႕အသက္ကိုေတြ႔ရေတာ့ သူ႔သားနဲ႔တစ္ခုခုျဖစ္ပီဆိုတာတန္းသိခဲ့တယ္။အမကိုလည္း သားေတာ္ေမာင္ဘာေတြတစ္လြဲလုပ္ျပန္ပီလဲလို႔ ေမးမိေတာ့ အမရဲ႕မေျပာခ်င္ပါဘူးေအဆိုတဲ့ စကားကိုၾကားရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ထမင္းခ်ိဳင့္ကိုဖြင့္ပီး မနက္စာကိုကမန္းကတမ္းစားျဖစ္ခဲ့တယ္။သူ႔ရဲ႕မေျပာခ်င္ပါဘူးရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ ကိုယ္မနက္စာငတ္သြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္သာအသိဆံုးမို႔ပါ။
မနက္စားပီးခ်ိန္မွာ ကဲေျပာပါအံုးသားေတာ္ေမာင္အေၾကာင္းလို႔ စကားစလိုက္တာနဲ႔ "မေျပာခ်င္ပါဘူးေအ ငါေသေသခ်ာခ်ာေျပာထားတယ္ စာေမးပြဲေတြကို ေအာင္ေအာင္ေျဖ သူမ်ားေတြနဲ႔ျပသနာမတတ္ေစနဲ႔ အေမတို႔ကဒီဇာတိမဟုတ္ဘူး ဆရာမေတြနဲ႔ ေတြ႔ရမယ့္ကိစၥမ်ိဳးမရွိေအာင္ေနလို႔ ေသခ်ာေျပာထားရက္နဲ႔ မေန႔ကေက်ာင္းမွာျပသနာတတ္တယ္ေအ" လို႔ အစခ်ီတဲ့အမရဲ႕စကားကို ဘယ္္လိုျပသနာတတ္တာလဲလို႔ စကားေထာက္ေပးလိုက္ေတာ့ ဒီလိုဒီလိုဆိုပီး အစခ်ီေျပာပါေလေရာ။
႐ံုးကအမသားနဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ကို ဆရာမကရွစ္တန္းအခန္းေဘးက လြတ္ေနတဲ့အခန္းကို သန္႔ရွင္းေရးသြားလုပ္ခိုင္းပါတယ္တဲ့ အဲဒီမွာဆယ္ေက်ာ္သက္ေယာက်္ားေလးေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း တစ္ေယာက္က အမသားကို ညီမေလးကိုခ်စ္တယ္လို႔ေအာ္ရဲလားလို႔ေမးတယ္တဲ့ ေအာ္ရဲရင္မုန္႔ဝယ္ေကၽြးမယ္ဆိုပီး ေၾကးေလးကပါလာေတာ့ အမသားကလည္း သူေအာ္ရဲတယ္ဆိုပီး " ညီးမေလးကိုိ ခ်စ္တယ္"ဆိုပီး ေအာ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရွစ္တန္းအခန္းဘက္ကေန ႐ုပ္ဆိုးဆိုးေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကျဖတ္လာတာနဲ႔ တိုးၾကပါေလေရာ။
သူတို႔ေအာ္တုန္းကေတာ့ ဘယ္သူ႔ရယ္မဟုတ္ ဒီဘက္အခန္းလြတ္ကေနဟ္ိုဘက္အခန္းကို ဘာရယ္မဟုတ္ေအာ္လိုက္ၾကေပမယ့္ တည့္တည့္တိုးတဲ့ေကာင္မေလးကသူ႔ကိုေျပာပါတယ္ဆိုပီး ဆရာမကိုသြားတိုင္ေတာ့ ျပသနာတတ္ၾကတာေပါ့။အဲဒီမွာတင္ဆရာမက သူတို႔ေလးေယာက္ကိုေခၚပီး နင္တို႔ကိုေက်ာင္းအုပ္ႀကီးဆီပို႔မယ္ မနက္ျဖန္မိဘေခၚခဲ့ ဘာညာျဖစ္ပါေလေရာ။အဲဒီမွာတင္ အမသားက ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားခဲ့တယ္။သူနဲ႔ခင္တဲ့ဆရာမတစ္ေယာက္ကို မ်က္ရည္ခံထိုးပီး အသနားခံအကူအညီေတာင္းေတာ့ အဲဒီဆရာမကသနားပီးေက်ာင္းအုပ္ႀကီးဆီ အာမခံေပးတယ္။ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကလည္း ဆရာမတစ္ေယာက္လံုးကအာမခံေပးေတာ့ သူတို႔ေတြကိုခြင့္လြတ္ေပးခဲ့တယ္။ေနာက္တစ္ခါမင္းတို႔ေတြ ေတာေအာ္ေတာင္ေအာ္ေအာ္ရင္ ခြင့္မလြတ္ဘူးလို႔ ေသခ်ာေျပာလိုက္တယ္။
သူတို႔လည္း ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးကိုေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဆိုပီး ကတိေတြေပးပီးျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ဒါေပမယ့္သူတို႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ ရွစ္တန္းကေကာင္မေလးကို မေက်နပ္ၾကပါဘူး။အေၾကာင္းေတာ့ ေကာင္မေလးက႐ုပ္ဆိုးလို႔ပါတဲ့ေလ။
photo credit by facebook
ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလးလာတဲ့အခ်ိန္ကိုေစာင့္ပီး ဒီ႐ုပ္နဲ႔မ်ားသူကိုေျပာတယ္ထင္ေသးတယ္ အံ့ၾသတာပဲဆိုပီး မၾကားတစ္ၾကားေျပာေတာ့ ေကာင္မေလးကသူ႔ကို႐ုပ္ဆိုးပါတယ္လို႔ေျပာတာမခံႏိုင္ျဖစ္ပီး ဆရာမကိုသြားထပ္တိုင္ပါေလေရာ။တစ္ခါကေနႏွစ္ခါဆိုေတာ့ သူတို႔ကိုအာမခံေပးမယ့္သူမရွိဘဲ မိဘေခၚခဲ့ဆိုတဲ့ တစ္ခ်က္လြတ္အမိန္႔ေၾကာင့္ အခုငါေက်ာင္းအုပ္ႀကီးနဲ႔ သြားေတြ႔ရေတာ့မယ္ဆိုပီး ပြစိိပြစိနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းဆက္ေျပာေနရင္း ကိုးနာရီေလာက္ငါေက်ာင္းကိုခဏသြားအံုးမယ္ေအဆိုပီး ကိုယ့္ကိုအသိေပးေနပါေသးတယ္။
ခုေခတ္ကေလးေတြမ်ား ခက္ပါတယ္ေအ ေယာက်္ားေလးမိန္းကေလး မဟုတ္ဘူး စကားေတြကိုစည္းကမ္းမရွိေျပာခ်င္တာ ေျပာတတ္ၾကတယ္။အားနာရေကာင္းမွန္း ႐ိုေသရေကာင္းမွန္းမသိၾကဘူးဆိုတဲ့စကားကို အမတို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီလိုဘယ္ဟုတ္မလဲေနာ္ စကားနဲ႔ေျပာမေနဘူး စာရြက္ကေလးကို ပန္းေရာင္စာအိတ္ထဲထည့္ပီး လိုက္ေပးတာမဟုတ္လားလို႔ ကိုယ္လွမ္းစလိုက္ေတာ့ အမရဲ႕ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးမ်က္ႏွာႀကီးနဲ႔ ကိုယ့္ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးသြားေလရဲ႕။
MSC -230