ေန့လည္ 11 ေက်ာ္ေတာ့ဗိုက္က အခ်က္ျပေနပီ စိုးၾကီး တစ္ေယာက္ ဝန္ထမ္း ကဒ္က မပါေတာ့ ဝင္လိုက္ထြက္
လိုက္မလုပ္ရဲ သူ့ကိုယ္သူ လန့္ေနသည္ leader ဆူ ေလ
မလား သိသြားရင္ မတတ္ နိုင္ တစ္ခု ၾကံရျပန္သည္။သူငယ္ခ်င္း ကိုမ်ိဳး ထံသြားပီး အကူညီေတာင္းရင္ အဆင္
ေျပနိုင္သည္ ဟုေတြးကာ သူ့ အလုပ္စားပြဲမွ ထ ထြက္လာ
သည္။ ''ကိုမ်ိဳး ေရ တစ္ခုေလာက္ ကူညီဦး ဗ်ာ အလုပ္က
အေရးၾကီးေနလို့ပါ " " ေျပာေစ ကူညီပါ့ရေစခင္ဗ်" ကိုမ်ိဳး
ကရႊတ္ေနာက္ေနာက္နဲ႕ ျပန္ေျပာသည္။ တကယ္ပင္ စိုး
ၾကီး လိုအေနေအးပီး ေအးေဆးေနတတ္သူတစ္
ေယာက္အဖို့ေတာ့ လူခ်စ္လူ ခင္လဲ မ်ားသည္ေလ ကိုမ်ိဳး မွ မဟုတ္ စိုးၾကီး သာအကူညီ ေတာင္းလ်ွင္ တတ္နိုင္သ
ေလာက္ကူညီမည့္ သူသာ မ်ား သည္။" ဟုတ္ကဲ႕ ေက်းဇူး
ပါဗ်ာ ေန့လည္ စာေလး တစ္ခု ခု ဝယ္ခဲ႕ေပးပါ့လား က်ြန္
ေတာ္ အျပင္ မထြက္ ခ်င္ေတာ့လို့" " ေအာ္ဒါမ်ား ကြာ ဘာ
မ်ားလဲလို့ မင္းစားခ်င္တာ ေျပာေလ ငါဝယ္ေက်ြးပါ့မယ္ဟ"
" မဟုတ္တာ က်ြန္ေတာ္ ကအကူညီေတာင္းတာကို ဗ်ာ"
" အမေလး ကြာ မင္း ဘယ္ေလာက္စားနိုင္မွာ မို့လဲ မင္း
စားနိုင္ အလြန္ဆံုး 10000 ဖိုးကြာ" " ရပါတယ္ဗ်ာ ေနပါ
ေစ က်ြန္ေတာ့္ တြက္ ထမင္းေၾကာ္ ေလး တစ္ပြဲ ဘဲ ဝယ္ခဲ့
ေပးပါ" ေျပာလည္းေျပာ ပိုက္ဆံ အိတ္ထဲမွ 5000တန္
တစ္ရြက္အား ကိုမ်ိဳး mouse နွင့္ ဖိထာူလိုက္သည္။
" ကိုမ်ိဳး က်ြန္ေတာ္ အလုပ္ေလး ေျပးဦးမယ္ အေရးၾကီး
လို့ပါဗ်" " ေအးပါကြာ ဒါဆို လဲ ေနာက္မွ ငါေအးေဆး
တစ္ခုခု လိုက္ေက်ြးပါ့မယ္ သြားသြား မင္းလုပ္စရာရိွတာ
လုပ္ ငါ ဝယ္လာပီး လာေပးလွည့္မယ္ ok? လား" "ok
ကိုမ်ိဳး ေရ ေျပးပီ" ေျပာေျပာဆိုဆို အလုပ္စားပြဲ သိုျပန္လာ
ခဲ႕ေတာ့သည္။
တကယ္ေတာ့ အလုပ္ က ထင္သေလာက္ အေရးမၾကီးပါ
သတ္မွတ္ရက္ အတြင္းပီးစီး ေအာင္ စိုးၾကီး လုပ္နိုင္ သည္။
တကယ္က ဝန္ထမ္း card မပါခဲ႕ သျဖင့္ မျပင္ မထြက္လို
၍သာ စိုးၾကီး လိမ္ညာေျပာဆိုခဲ႕ျခင္းပင္ "တခါ တေလ ပင္
ျဖစ္ေစ ေမ့ေလ်ာ့ တန္ျခင္း သည္မေကာင္း" ဟုသူ့ ဖုန္း
note ေလးတြင္ ေရးပီး မွတ္သားထားလိုက္သည္ date
နွင့္ တကြ ပီးေနာက္ သူအလုပ္ဆက္လုပ္ေနခဲ႕သည္။
12 :23pm ေလာက္က် ကိုမ်ိဳး ေရာက္လာသည္ လက္
ထဲ တြင္ပါဆယ္ ထုတ္ၾကီးနွင့္ "စိုးၾကီးေရ ဆာေနပီလား
ေရာ့ ဝုန္းလိုက္ေတာ့ " ဟုဆိုကာ ထမင္းေၾကာ္ ဘူးနွင့္
အမ္းေငြကို လွမ္းေပးသည္။ စိုးၾကီးလဲ ဆာဆာ နွင့္ အျမန္
ယူပီးစားလိုက္သည္။တစ္ဝမ္းတစ္ခါး အပူေလးခဏေတာ့
့ျငိမ္းသြားေလပီ ေနာက္ဆို သတိကပ္ ပီး ဆင္ျခင္ရမည္
ခုတေလာအလုပ္ကိုဘဲ အာရံု စူးစိုက္ေနမိသျဖင့္ေတာ္ယံု ကိစၥ မ်ားကို သိပ့္အေလးမထား မိျခင္းပင္ အရာရာ တိုင္း
ကစပ္စပ္ ေနသည္ ဟု သူျပန္ေတြးမိေလပီ အေတြးတို့က ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ ျဖင့္ လြင့္ေမ်ာ ရင္း အတိတ္ဆီ သို့ ခဏ
ျပန္ေရာက္သြားေသးသည္ သတိ ဝင္လာပီး တစ္ခ်က္ျပံဳး
ကာ အလုပ္ဆက္လုပ္ေနစဥ္ "ဝုန္းး ခနဲ ေပါက္ကြဲ သံ ၾကီး နွင့္ အတူ နားေတြပူထူ သြား ပီး အခန္း တစ္ခုလံုး ရိုဖရဲ လဲ လဲ ကြဲကြဲ ျဖစ္ကုန္ေတာ့သည္ မီးခိုး နံ ေတြ ၾကား ေျပးသူ
ေျပး ေအာ္သူေအာ္ နွင့္ စိုးၾကီး လည္း သူ့အိတ္ေလး ယူ
ျပီး ထရပ္လိုက္စဥ္ ေနာက္ ထပ္ ေပါက္ကြဲ သံတစ္ခု "ဝုန္းးးးးးးးးးးး"
Author-
ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္