ေအာက္ေျခ လံုးၿပီး လည္ရွည္ တဲ့ အိုးကို
" တေကာင္း " လို႔ေခၚၾကပါတယ္။
ေညာင္ေရ တေကာင္း လို႔လဲ ေခၚၾကပါေသးတယ္။
1997 ခုႏွစ္ေလာက္ က ပ်ဴ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း တေကာင္း ကို
ဆရာႀကီးဦး ေမာင္ေမာင္တင္ နဲ႔ ေရာက္ၾကေတာ့
တေကာင္း ဘိုးေတာ္ႀကီး နတ္ကြန္း နေဘးမွာ ဒီလို တေကာင္းေတြကို
အပံုလိုက္ ေတြ႕ ရလို႔ ဆရာႀကီး က ဘိုးေတာ္ႀကီး နတ္ကြန္း က
အသက္ႀကီးႀကီး နတ္ကေတာ္ႀကီးကို ဘာလုပ္ဖို႔ လဲ လို႔ေမးၾကည့္ေတာ့
တေကာင္း ဘိုးေတာ္ႀကီးနတ္ ကို တင္သ ခ်င္ရင္ ဒီလို တေကာင္း
မ်ိဳးနဲ႔ တင္ရပါတယ္ ။ေရွးအခါကေတာ့ တေကာင္း မွာ အိုးလုပ္ၾကလို႔
တေကာင္း အိုး ကို တေကာင္းမွာဘဲ လုပ္ၿပီး နတ္တင္ၾကပါတယ္။
ေနာက္ပိုင္း တေကာင္းမွာ အိုးမလုပ္ၾကေတာ့အခါ နတ္တင္ ဖို႔ က
လိုအပ္ ေနေတာ့ တေကာင္း အိုး အေဟာင္း ကို ပံုစံ ေပးၿပီး ဗန္းေမာ္
နားက" ေရွြကူ "ကို လွမ္းမွာ ရ ပါတယ္ ။ ေရွြ ကူ က အိုးသည္ေတြ က
တေကာင္း က မွာ တဲ့ အိုး လို လည္ပင္း ရွည္ရွည္ အိုးကို "တေကာင္းအိုး"
လို႔ဘဲ ေခၚၾကတာ မို႔ အခုေခတ္ မွာ ဘယ္ေဒသ ကဘဲ လုပ္လုပ္
တေကာင္းအိုးလို႔ ဘဲ ေခၚေနၾကတယ္ လို႔ ေျပာဖူး တာကို မွတ္သားခဲ့ရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီအိုးပံုစံမ်ိဳးဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ေၾကးေခတ္ ကာလ
ကထဲက သံုးခဲ့ၾကတာပါ ဟန္လင္း မွာလဲ ေၾကးေခတ္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ေနရာ
ေတြမွာ ဒီအိုးမ်ိဳးေတြ ေတြ႕ရ တတ္ပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံက ေၾကးေခတ္
"ဘန္ခ်ိဳင္း" ေဒသမွာလဲ ဒီလို လည္ပင္းရွည္ တေကာင္း အိုးမ်ိဳး
ေတြ႕ဖူးပါတယ္။
ပံုမွာျပထားတာကေတာ့ ဟရီဘုဇၨ်န က အိုးနမူနာပါ ။