စိတ္ကုိက အခုခ်ိန္ထိေယာင္ဝါးဝါးျဖစ္ေန
စာတစ္ပုဒ္ ေရးမယ္ႀကံရြယ္တုိင္း
အေႀကာင္းရာက ရွာေဖြမရ ။
ဒီလုိနဲ႔ -
မဆုိျဖစ္တာ အေတာ္ႀကာေနျပီျဖစ္တဲ့
သီခ်င္းေတြ ျပန္နားေထာင္ျဖစ္တယ္ ။
မဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာ အေတာ္ေလးႀကာေန
တဲ့ စာအုပ္ေတြလည္း ျပန္ဖတ္ႀကည့္မိပါတယ္ ။
ရည္းစားဦးရဲ႕ ဓာတ္ပုံေဟာင္းေလးေတာင္ ပါလာရဲ႕
သူ႔ရဲ႕ အျပဳံးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေလွာင္ရီေနတုန္း
ဒါကုိပဲ အမွတ္မရွိဘဲ သာယာေနမိတဲ့
ကြ်န္ေတာ္ မုိက္ကန္းေနတုန္းေပ့ါ ။
ကြ်န္ေတာ့္ အေတြးမ်ားရဲ႕ အက်ဳိးရလဒ္ကေတာ့
ထူးျခားမလာပါ ။
( ေယာင္ဝါးဝါး ျဖစ္ေနဆဲေပါ့ ) ။
စိတ္ကုိက ေျမဇာ ' ျမက္ပင္ ' ေတြလုိပဲ
ဟုိေနရာေပါက္လုိက္ ဒီေနရာေပါက္လုိက္နဲ႔
အေတာ္ရွင္းရ ခက္သားကုိး ။
ကုိယ္စိတ္ကုိ ျပန္ဆန္းစစ္ႀကည့္ေတာ့
အသိတရားေတြ ေကာင္းလာပါလွ်က္နဲ႔
ရႈပ္ေထြးမႈေတြကုိ ဦးစားေပးမိေနတုန္း ။
မေသခ်ာ မေရရာတာေတြကုိမက္
ေမာေနတုန္း ။
ဘဝမွာ - ကုိယ္ စိတ္ ႏွစ္ပါးျငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔အတြက္
ဆိတ္ျငိမ္ေသာ ရပ္ဝန္းေတြ။ဆည္းလည္းသံေတြ ။
တရားသံေတြ ရွိတဲ့
ေအးျငိမ္းတဲ့ ေက်ာင္းအရိပ္ဆီကုိ
ကြ်န္ေတာ္ ထြက္သြားလုိက္ခ်င္မိတယ္။
ခမ္းနား ထည္ဝါတာေတြ ကြ်န္ေတာ္ပုိင္ဆုိင္ခြင့္ မရွိခဲ့ေပမယ္ ။
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕
စိတ္ႏွစ္လုံးသားေလးကုိေတာ့
ေအးျငိမ္းခ်မ္းသာေသာ ဘဝ ေလးတစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔
ကြ်န္ေတာ္ သင္ယူရအုံးမယ္ ။
ႀကိဳးစားရအုံးမယ္ေလ … ။
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC no - ေလွ်ာက္ထားဆဲ