ဘဝသည္ ေအးခ်မ္းေနသလုိႏွင့္
တစ္ခါတရံ အပူအေအးမမွ်ေသာ
ေလေျပရနံ႔ေတြ ရႈရႈိက္ေနရ ။
အိပ္မက္ဆန္ေသာ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္ ျပန္စဥ္းစားမိရင္
အလြမ္းေတးေတြ ဆုိျငီးျဖစ္တယ္ ။
လူေတြက " အရမ္းခက္တယ္ကြာ " လုိ႔
ဟစ္ေအာ္မိလုိက္ရင္ အရင္းဦးဆုံးပစ္လုိက္တဲ့
ျမွားတစ္စင္းက ကုိယ့္ရင္ဝကုိ
တည့္တည့္ႀကီး စုိက္ထူေနမွာ အေသခ်ာ ။
( ကုိယ္လည္း လူသားတစ္ေယာက္ပဲေလ ) ။
မမွ်တေသာ ခ်ိန္ခြင္တစ္ခုကုိ မွ်တေစဖုိ႔အတြက္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အေတြး အျမင္ေတြကုိ
မွ်မွ်တတျဖစ္ေစဖုိ႔ လုိပါတယ္ ။
အသုိင္းအဝုိင္း ပတ္ဝန္းက်င္ ျဖတ္သန္းမႈေတြဟာ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြရဲ႕ အေတြး အျမင္ႏွင့္
ဘဝ ရပ္တည္မႈေတြအတြက္ အေရးပါ ပါတယ္ ။
မမွန္ကန္ေသာ အေတြး အျမင္မ်ားသည္
မညီမွ်ေသာ ဘဝ ေတြကုိ ပုိင္ဆုိင္ဖုိ႔
အခြင့္အေရး ေပးထားတယ္လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္ယူဆမိ ။
( ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္းလည္း အခုအခ်ိန္ထိ
မညီမွ်တဲ့ဘဝ ေတြမွာ ေနထုိင္ေနရပါတယ္ ) ။
အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ယႏၱရားႀကီးက
စကားေျပာအရမ္းေကာင္းတဲ့ အရာတစ္ခုဆုိရင္
လုိက္မွီႏုိင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္မေျပာဆုိႏုိင္ခဲ့ပါဘူး ။
ဒါေပမယ့္
ဘဝရဲ႕ လက္က်န္အခ်ိန္ေတြကုိေတာ့
ေလးစားမႈေတြနဲ႔အတူ လုိက္မွီႏုိင္ေအာင္
ကြ်န္ေတာ္ ႀကဳိးစားေနျပီေလ …
" အုိ … ေႏြးေထြးေသာ ကမၻာေျမႀကီး
ရွင္သန္ရာ လူ႔ဘဝႀကီးက အပ္ေႀကာင္းေတြ
ဘယ္ေလာက္ထပ္ထပ္
သင္ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ႏုိင္တယ္ ။
သင္ ေဆာင္ႀကဥ္းေပးလုိက္ေသာ အလွတရားေတြ
ငမုိက္သားေတြ မခံစားတတ္ေလေတာ့
ကေဝမရဲ႕ လက္ထဲမွာ
ေမွာ္ဆန္ေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေနေလရဲ႕ "
အိပ္မက္ေတြ လက္ေတြ႔က်ဖုိ႔ အေတြး အျမင္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ စိတ္ဆႏၵေတြျပင္းျပဖုိ႔လုိျပီ ။
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ေသာ ဘစ္ကားႀကီးေပၚမွာ
လုိက္ပါစီးနင္းဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္
အဆင္သင့္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ။
လက္ေတြ႔က်တဲ့ မီးရထားတြဲႀကီးကုိ မွီခုိရင္း
လုိက္ပါစီးနင္းခဲ့ပါျပီေလ …
ဘယ္အခ်ိန္ထိ ခုတ္ေမာင္းေနမလဲ ဒီရထားႀကီး ။
မဆုံးႏုိင္ေသာ ေလာကရဲ႕ မီးလွ်ံေတြႀကား
တစ္ေယာက္ထည္းလည္း ရင္ဆုိင္ရဲပါတယ္ ။
တစ္ကုိယ္ထည္းေသာ ဤခရီး
အေဖာ္မပါ ေတာ္ကာႀကခဲ့လည္း
အလြမ္းေတြနဲ႔ရိပ္ျမဳံ ခုိလႈံရာအရိပ္စုံက
လြမ္းေမာဖြယ္ရာ တိမ္တုိတ္မ်ား လြင့္ေမ်ာမိေပါ့ ။
ေမြးဖြားေပးေသာ အေတာင္ပံ လက္တစ္စုံ
ခြန္အားေတြ လွ်ပ္အဖုံဖုံႏွင့္
မီးလွ်ံ ေတာနက္ေတြႀကား
ပ်ံသန္းသြားပါရေစ …
အလဲလဲ အကြဲကြဲနဲ႔ အိပ္တန္းမပ်ံခ်င္လုိ႔ပါေလ …
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္ …
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC . 259