လုိက္ေရာညီေထြမႈ မရွိခဲ့ေသာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕
သက္ဝင္လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ
အဆင္ေျပျခင္း သိပ္မရွိလွပါဘူး ။
( ဇာတ္ခုံေပၚမွာ စည္းခ်က္ ဝါးခ်က္ မမွန္တာ
ကလြဲလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္- တစ္ကယ့္ကုိေလးေလးနက္နက္ခံစားေတြးေတာမႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ ) ။
ဒါက အေျခအေနတစ္ရပ္ေပါ့ ။
အခုတေလာ စာေရးဖုိ႔ကုိ ကုိယ့္စိတ္ကုိ
မနည္းတည္ျငိမ္ လန္းဆန္းေအာင္
ေဆာက္တည္ေနရတယ္ ။ လုိခ်င္ေသာ
အေႀကာင္းအရာ အေတြးေခၚမ်ားကုိ
မနည္းစုစည္းျပီး အာရုံျပဳေနရတယ္ ။
ေရးျဖစ္သြားတဲ့ ေနာက္ဆုံးလက္က်န္
ခြန္အားေလးဆုိတာ -
Steemit မွာရွိႀကတဲ့ ဆရာသမားေတြ
ညီအကုိေမာင္ႏွမေတြ အားလုံးရဲ႕
သြန္သင္ ဆုံးမ လမ္းျပမႈေတြေႀကာင့္သာ
ကြ်န္ေတာ္ေရးျဖစ္သြားတာပါ ။
ဒါက အရုိးသားဆုံး ဝန္ခံျခင္းပါ ။
တေျဖးေျဖးနဲ႔ စာေရးတက္ဖုိ႔ ( စာေရးႏုိင္ဖုိ႔ )
လမ္းေႀကာင္းေပၚ ေရာက္ခဲ့ရတာလည္း
Steemit မိသားစုဝင္ႀကီးရဲ႕
ေက်းဇူး အလွတရားေႀကာင့္ပါ ။
ဒီအတြက္လည္း အခုအခ်ိန္ထိ ကြ်န္ေတာ္ -
ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္ရပါတယ္ ။
ဝမ္းေျမာက္ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္ ။
(.အေသခ်ာဆုံးေသာအရာတစ္ခုကေတာ့ -
စာေပေတြနဲ႔ ဝန္းရံထားတဲ့
Myanmar Steemit Community နဲ႔ ထပ္တူ
လူသားတစ္ေယာက္အတြက္
( ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ) တန္းဖုိးရွိေစေသာ
ဘဝ တစ္ခုကုိပုိင္ဆုိင္ခြင့္ရတယ္လုိ႔
ကြ်န္ေတာ္ စြဲစြဲျမဲျမဲ ခံယူလုိက္ပါတယ္ ) ။
ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းေလး ထည့္ေျပာပါရေစ …
' တန္ဖုိး ' ဆုိလုိ႔ သိတဲ့လူရွိတယ္ ။ သိျပီး
နားမလည္းတဲ့ လူ ရွိပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ …
ဘယ္လုိလူစားမ်ဳိးထဲ ပါဝင္သလဲဆုိတာ
သိရွိ နားမလည္းပါဘူး ။ ေသခ်ာတာကေတာ့
' တန္ဖုိး ' ေတြကုိ တန္ဖုိးျမင့္လာေအာင္
ႀကီးမားလာေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြ နည္းစနစ္
မွန္ကန္စြာ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္ ။
ဒါက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခံယူခ်က္
ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြပါ ။
အမွန္တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က -
ကံမေကာင္းတတ္ပါဘူး ။ အဆုိးဆုံးလည္း
ရွိမေနပါဘူး ။ ကံတရားနဲ႔ ဖက္ျပီး
ရန္ျဖစ္လုိက္တုိင္း မႀကာခဏဆုိသလုိရႈံးရပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေမြးဖြားသန္႔စင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္
အေမက မီးတြင္းထဲမွာတင္ ဆုံးသြားရွာတယ္ ။
အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ' အူဝဲ ' လုိ႔
ကြ်န္ေတာ္ ငုိျဖစ္ခဲ့သလားဆုိတာ မသိပါဘူး ။
ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးဘဝက
ေက်ာင္းမွာစာအုပ္ေတြ ေဝငွေတာ့
ကြ်န္ေတာ္ရခဲ့တဲ့ စာအုပ္က
ဘာမ်ဥ္းေႀကာင္းမွ မပါတဲ့ ဗလာစစ္စစ္
စာအုပ္ေတြျဖစ္ေနတယ္ ။
အခ်ိန္ေတြ တေရြ့ေရြ့တုိက္စား ရွင္သန္ရာ
ႀကီးျပင္းလာရာကေန လြန္ခဲ့ေသာ
( ၂ ) ႏွစ္ေက်ာ္က ကြ်န္ေတာ့္ဘဝထဲကေန
ေလာကႀကီးထဲကေန
အေဖက ထြက္သြားရွာျပန္တယ္ ။
ထားလုိက္ပါေတာ့ ေရးျပမယ္ဆုိရင္ အမ်ားႀကီးပါပဲ ။ အဆင္မေျပတာေတြမ်ားခဲ့ေသာ္လည္း
ကြ်န္ေတာ္ ေရွ့ကေျပာခဲ့သလုိ
အရမ္းႀကီးလည္း မဆုိးဝါးခဲ့ပါဘူးေလ ။
( အဆင္ေျပခဲ့တာေတြလည္း ရွိခဲ့တာေပါ့ ) ။
ဒါက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေလာကဓံဘဝ
အေျခအေနတစ္ရပ္ပါ ။
ကြ်န္ေတာ္က အစြဲလမ္းအရမ္းႀကီးတယ္ဗ်
တစ္ခါတေလဆုိ
မလုိအပ္တဲ့အရာေတြကုိေတာင္
လြန္လြန္ကဲကဲစြဲလမ္းမိတယ္ ။
( မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ဆုိးတစ္ခုေပါ့ဗ်ာ ) ။
ဒါေႀကာင့္လည္း ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြ
အျမဲဒုကၡေရာက္ရတယ္ ။
အစြဲလမ္းႀကီးေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြ ပုိျပင္းထန္ရတယ္
ျပင္းထန္ေသာ ခံစားခ်က္ေတြက
ေတြးေတာမႈေတြကုိ ပုိျဖစ္ေစတယ္ ။
ဒါေႀကာင့္လည္း
ကြ်န္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ စာေပေတြဟာ
ဒႆနဆန္တယ္ အေတြးဆန္တယ္ေပါ့ဗ်ာ ။
ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ့ စာေတြဟာ
တစ္ခ်ဳိ႕အတြက္ေတာ့ သိပ္မဟန္လွပါဘူး။
တစ္ခ်ဳိ႕အတြက္ေတာ့ အဆင္ေျပလွပါတယ္ ။
ဘယ္လုိအေႀကာင္းတရားပဲရွိရွိ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ မိသားစုေတြပါပဲ။
မိသားစုဝင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း
အရာအားလုံးကုိ နားလည္လက္ခံေပးပါတယ္ ။
ကဲ … ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္ေသာမိတ္ေဆြတုိ႔
ကြ်န္ေတာ္ဟာ
ေအာင္ျမင္တဲ့လူသားတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္
Myanmar Steemi Community ရဲ႕
အရိပ္ကုိခုိလႈံရင္း မွန္ကန္ေသာ
အေတြးေပါင္းမ်ားႏွင့္ စာေတြဆက္ေရးေနမွာပါ ။
ဘဝမွာ အဆင္မေျပတာေတြ ဘယ္ေလာက္ပင္
ရွိခဲ့ေသာ္ျငား စာေတြေရးေန႐ရင္
ေက်နပ္ေနတဲ့ကြ်န္ေတာ္
Steemit ရဲ႕ အလင္းေရာင္နဲ႔အတူ
ေရွ့သုိ႔တက္လွမ္းခ်ီပါျပီ …
"ကြ်န္ေတာ္ဟာ အရာရာကုိ ဖန္ဆင္းေပးႏုိင္တဲ့
တန္ခုိးရွင္တစ္ဦး မဟုတ္ဘူး ။
ဘာမဆုိရင္ဆုိင္ႏုိင္ရဲတဲ့
သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ။
ေအာင္ျမင္မႈေတြနဲ႔ ရစ္မူးေနတဲ့
လူတန္းစားလည္း မဟုတ္ဘူး ။
က်ရႈံးမႈေတြနဲ႔လဲၿပဳိေနတဲ့ အေျခအေနရဲ႕တဲ့တဲ့
လူသားတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အေရးႀကီးဆုံးက …
ကုိယ္ စိတ္ ႏွစ္ပါးလုံး
ျငိမ္းခ်မ္း ျငိမ္သက္ရဖုိ႔ပါပဲေလ…"
အားလုံးကုိ ေလးစားလွ်က္ …
ညီညီထြန္း
မုိးစက္
written by @ konyinyitun
MSC.259