"အားး"
"ဟာ ဘာျဖစ္တာတုန္းဟ"
အလန္႔တစ္ၾကား ေအာ္သံေၾကာင့္ က်ေနာ္အိပ္ေနရင္းနဲ႔ ထထိုင္မိသည္။
"ဖမ္းၾကေဟ့ အဲ့ဒီေကာင္ မိေအာင္ ဝိုင္းဖမ္းၾကစမ္း"
တန္းစီးျဖစ္သူရဲ႕ ေအာ္ေျပာသံေၾကာင့္ က်ေနာ္ ေဘးဘီဝဲယာကို လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။ အခ်ဳပ္ေထာင္ထဲတြင္ လာအိုတစ္ေယာက္ ေဆးေၾကာင္ ေၾကာင္ၿပီးေတ့ာ အခ်ဳပ္ထဲတြင္ လိုက္ေျပးေနသည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတ့ာ အခ်ဳပ္သားမ်ားအားလံုး အိပ္ေမာက်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဆးသမားက ေဆးေၾကာင္ၿပီး လိုက္ပတ္ေျပးေနတာ အိပ္ေနေသာ အခ်ဳပ္သားမ်ားအား တက္နင္းမိေလသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆိုရင္ ေခါင္းေတြ အတက္နင္းခံရ ဗိုက္ေပၚေတြ အတက္နင္းခံရနဲ႔ ေတာ္ေသးသည္ က်ေနာ္ေတာင္ အထျမန္လို႔ ေဆးေၾကာင္ေနတဲ့ ေဆးသမားက လိုက္ပတ္ေျပးေနတာ က်ေနာ့္အနား ေရာက္လာေလသည္။
ေဆးသမား က်ေနာ့္အနားသို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ ပိတ္ကန္ထုတ္လိုက္ေလသည္။
"ဘုန္း"
ေဆးသမား လဲက်သြားေလသည္။ အားပါးပါး ေတာ္ေတာ္သန္တဲ့ ေဆးသမား လူငါးေယာက္ေလာက္ မနည္းခ်ဳပ္ယူရတယ္။
ေဆးသမားအား ဖမ္းမိသည္ႏွင့္ ေဆးသမား တက္နင္းလို႔ အနင္းခံရတဲ့ အခ်ဳပ္သားမ်ားမွာ မေက်မနပ္ ျဖစ္ၿပီးေတ့ာ ဝိုင္းၿပီးေတ့ာ ေဆးသမားအား ထိုးႀကိတ္ၾကေလေတ့ာသည္။
ေဆးသမားျဖစ္သူမွာ အားလံုးဝိုင္းၿပီးေတ့ာ ထိုးႀကိတ္ျခင္းေၾကာင့္ သတိေမ့ေျမာသြားေလေတ့ာသည္။
ေျသာ္ လူေတြ လူေတြ အသိတရားေခါင္းပါးၾကပါလား ေဆးေၾကာင္ေနတဲ့ ေဆးသမားကို ေမ့ေျမာသြားတဲ့ အထိေတာင္ ထိုးႀကိတ္ရတယ္လို႔ စဥ္းစားဥာဏ္ မ႐ွိၾကပါလား... ေတာ္တန္ရံုေလာက္ ထိုးႀကိတ္ၿပီး ေတာ္ေရာေပါ့ အခုေတ့ာ ႐ူးေနတဲ့လူကို မ႐ူးတဲ့လူေကာင္းေတြက ဝိုင္းၿပီးေတ့ာ ကိုက္ေနၾကသလို ျဖစ္ေနတယ္။
ဒါနဲ႔ သတိေမ့ေျမာသြားေသာ ေဆးသမားကိုာဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ ဆိုၿပီးေတ့ာ က်ေနာ္ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္ေလသည္။
အကၤ်ီ တစ္ထည္နဲ႔တစ္ထည္ ခ်ည္ဆက္ၿပီးေတ့ာ ေဆးသမား လက္ကို ေနာက္ျပန္ထားၿပီးေတ့ာ ေျခထာက္အပါဝင္ ႀကိဳးခ်ည္သလို ခ်ည္ၾကေလသည္။ ေဆးသမားျဖစ္သူအား ျဖစ္သူအား ႀကိဳးတုပ္ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးသည္ႏွင့္ လူေလးေယာက္က ေဆးသမားကို ဝိုင္းသယ္ၿပီး အခ်ဳပ္ခန္း ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ သြားၿပီးေတ့ာ ပစ္ထားလိုက္ၿပီး ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ ျပန္အိပ္ၾကေလေတ့ာသည္။
ေျသာ္... ဘာလိုလိုနဲ႔ ဘန္ေကာက္သၾကၤန္မွာ အေထာက္အထား မ႐ွိဘဲနဲ႔ အလည္ေကာင္းလို႔. ပုလိပ္ဖမ္းခံထိတာ အခုဆိုရင္ အခ်ဳပ္ထဲမွာ တစ္လနီးပါးၾကာခဲ့ၿပီ ျပန္လည္းမလြတ္ေပးေသးဘူး။ လြတ္ေတ့ာလြတ္ေပးပါတယ္ လြတ္ေပးတဲ့အခါအတိုင္း က်ေနာ့္နာမည္စာရင္းမပါလို႔ က်န္ေနခဲ့ရတယ္။ အျဖစ္က ဒီလိုဗ်....
တစ္ပတ္တစ္ခါ စေနေန႔တိုင္း အခ်ဳပ္သားမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ နယ္စပ္သို႔ ျပန္ပို႔ေပးတဲ့ အခ်ဳပ္ကား ႏွစ္စီး(သို႔)သံုးစီး IDCရံုးသို႔ အျမဲလာတယ္။အဲ့လို ျပန္ပို႔ေပးတဲ့ ျပန္ပို႔ေပးတဲ့ အခ်ဳပ္ကား လာၿပီဆိုရင္ အခ်ဳပ္သားေတြကို အခ်ဳပ္ဝန္းထဲမွာ႐ွိတဲ့ ေအာက္ထပ္ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ဆင္းၿပီးေတ့ာ တန္းစီးခိုင္းေလသည္။ ျမန္မာ လာအို ကေမာၻဒီယား သူ႔အဖဲြ႔နဲ႔သူ သီးျခား တန္းစီးၿပီးရင္ အခ်ဳပ္ကားေပၚသို႔ တက္ဖို႔အတြက္ နာမည္ စာရင္းေခၚတယ္၊ အဲ့လို နာမည္စာရင္းေခၚရင္ ကိုယ့္နာမည္ ပါတဲ့လူက ကိုယ့္ပစၥည္း ကိုယ္ယူၿပီးေတ့ာ အခ်ဳပ္ကားေပၚ တက္ၿပီးေတ့ာ ျပန္ၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကံဆိုးခ်င္ေတ့ာ နာမည္စာရင္းေခၚတဲ့ အခါတိုင္း က်ေနာ့္နာမည္ မပါလာဘူးဗ်ာ။ သူမ်ားေတြ လြတ္ၿပီးေတ့ာ ကိုယ္မလြတ္ေသးရင္ စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ ငိုခ်င္သလို ရယ္ခ်င္သလိုနဲ႔ အရမ္းခံစားရတယ္။အခ်ဳပ္သားေတြကမ်ားေတ့ာ ကားမဆန္႔လို႔ ကိုယ့္နာမည္စာရင္း မပါတဲ့အခါ စိတ္ဓာတ္က်က်နဲ႔ပဲ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္ေနလိုက္တယ္။ အခ်ဳပ္ခန္းထဲေရာက္ရင္ တန္းစီးျဖစ္သူက..
"ေဟ့ ဘယ္လိုလဲ ဒီတစ္ခါလည္း ေမာင္ကံဆိုးေတြ မလြတ္ေသးျပန္ဘူးလားကြ ဟား ဟားး"
"ဟာဗ်ာ တန္းစီးကလည္း ဒီမွာ နာမည္ေခၚတာ မပါလို႔ စိတ္ညစ္ေနပါတယ္ဆိုမွ လာေနာက္ေနျပန္ၿပီ"
"မေနာက္ပါဘူးကြာ ငါဆိုရင္ မျပန္ခ်င္လို႔ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ေနေနတာ အခုခ်ိန္ထိပဲကြ"
"အမ္ ေသာက္စမ္းႀကီးပါလား မျပန္ခ်င္လို႔ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ေနတာ အခုခ်ိန္ထိပဲဆိုေတ့. ဘယ္လိုႀကီးလည္းဗ်ာ သူမ်ားေတြက ျပန္ခ်င္တာမ်ား တစ္ပိုင္းေတာင္ ေသတယ္"
"ဟ ဟား ငါလည္း ျပန္ခ်င္တာေပါ့ကြာ မျပန္ခ်င္ပဲ ဘယ္ေနပါ့မလဲ"
"ဒါဆိုလည္း ဘာလို႔ မျပန္လည္းဗ် ဒါနဲ႔ ေနပါအံုး တန္းစီးက ဘာအမႈ႔နဲ႔ ဒီအခ်ဳပ္ထဲမွာ က်ေနတာလဲ"
"ဘာအမႈ႔နဲ႔မွ မဟုတ္ပါဘူးကြာ မင္းတို႔ေတြလိုပဲ ႐ိုး႐ိုး သံေထာက္(ႏိုင္ငံခိုးဝင္)မႈ႔ပါပဲ"
"ဟာ ဒါဆိုရင္ ဘာလို႔ အခုခ်ိန္ထိ မလြတ္ေသးတာလဲ"
"မလြတ္ေသးတာ မဟုတ္ဘူးကြ မထြက္ေသးတာ"
"ဟိုက္! ဘယ္လို ဘယ္လို နားမလည္လို႔ ေျပာျပပါလား"
ေအးး ဒီလိုကြ......
ဆက္လက္ေရးသားသြားပါမည္။
ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားႏွင့္ တစ္ကြ steemit myanmar အဖြဲ႔သားမ်ား အားလံုးကို အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္႐ွိပါသည္။
MSC 160
Author: 