ကြ်န္ေတာ္သိေသာမကၡရာမင္းသားေလးသည္ အမရပူရ ပထမၿမိဳ႕တည္ေသာ ဗဒံုမင္းတရား(ဘိုးေတာ္ဘုရား)၏ သားေတာ္ျဖစ္သည္။ ငယ္မည္မွာ ေမာင္ပ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဘြဲ႕အမည္မွာ မင္းရဲေက်ာ္စြာ ျဖစ္သည္။ မကၡရာၿမိဳ႕ကို အပိုင္းစားရသျဖင့္ မကၡရာမင္းသားဟု ထင္ရွာေၾကာ္ေဇာသည္။ အင္၀ဘုရင္ ဘႀကီးေတာ္ႏွင့္ သာယာ၀တီမင္းတို႔၏ ဦးေလးေတာ္ ျဖစ္သည္။ေခတ္သစ္ ထူေဖာင္လိုေသာ မင္းျဖစ္ၿပီး အဂၤလိပ္ ျမန္မာ အဘိဓါန္ကို စတင္ျပဳစုသူျဖစ္ သည္။
မကၡရာမင္းသားႀကီးသည္ အေမရိကန္ သာသနာျပဳဆရာ ေဒါက္တာဂ်ပ္ဆင္၏ မွတ္တမ္းမ်ားအရ မင္းသားႀကီးသည္ ႐ုပ္ရည္ ႐ူပကာတင့္တယ္သည္။ သိုေသာ္ ေျခလက္တို႔မွာ ေလျဖတ္ထားသျဖင့္ မသန္မစြမ္းျဖစ္ေနသည္ ဟု ဆိုသည္။
မင္းသားႀကီးသည္ ဘ၀ကိုအ႐ံႈးမေပး ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးအတြက္ အစြမ္းကုန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။ စာေပေရး၊ ပညာေရးကို စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။
ထိုခ်ိန္တြင္ ျမန္မာတို႔သည္ ၀ိဇၨာ သိပၸံပညာရပ္မ်ားမတက္ေျမာက္ၾကေသး ေခတ္မမီၾကေသး။
မင္းသားႀကီးသည္ အင္၀ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ ေပၚတူဂီလူမ်ဳိးမ်ား အဂၤလိပ္လူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံကာ သူတို႔မွ တစိဆင့္ ေခတ္မီွ ၀ိဇၨာသိပၸံပညာရပ္မ်ား သေဘာတရားကို သိရွိနားလည္ခဲ႔သည္။
မင္းသားႀကီးသည္ အင္း၀သို႔ေရာက္ရွိေနသည့္ အဂၤလိပ္ ကုန္သည္ႀကီး မစၥတာ ေရာ္ဂ်ာထံမွ အဂၤလိပ္စာကို သင္ယူခဲ႔သည္။ ထိုေနာက္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ အေနာက္တိုင္း၀ိဇၨာသိပၸံဆိုင္ရာ ပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာဆည္ပူးခဲ႔သည္။ အထူူးသျဖင့္ ရီး၏စြယ္စံုက်မ္းကိုေလ့လာဆည္းပူးသည္။
မင္းသားႀကီးသည္ သူ၏ စာၾကည့္ေဆာင္ နံရံဆြင္ အပူအေအးခ်ိန္ေသာ သာမိုမီတာႏွင့္ ေလဖိအားခ်ိ္န္ေသာ ဗရိုမီတာကို အျမတ္တႏိုး ခ်ိတိဆြဲထားသည္။ ေလာဂရစ္သမ္ ဂဏန္းသခ်ၤာတြက္နည္းကို အင္း၀ေရာက္ အဂၤလိပ္ ကုန္သည္ႀကီး မစၥတာလိန္းထံက သင္ၾကားခဲ႔သည္။
MSC-047
