"ဆရာဟူသည္၊
ကူညီႏိႈင္းဆို၊ ျမင္းမိုရ္ေတာ္ဦး
မကက်ဴသည့္၊ ေက်းဇူးတရား
ဘုရားႏွင္႔ႏိႈင္း၊ တစ္ဂိုဏ္းတည္းျပ
အနႏၲဂိုဏ္း၀င္၊ ေက်းဇူးရွင္" ျဖစ္ မွတ္တမ္းျပဳအပ္ေသာ
ဆရာသခင္ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္သည္။
တပည့္သည္လည္း ဆရာေတာ္ အရွင္မဟာသီလ၀ံသ
ဆံုးမစာပါအတိုင္
"ဆရာသမား၊ မိဘမ်ားကို၊ ႏိုးၾကားမပ်က္၊ မ်က္ႏွာသစ္
တံပူ၊ လံု႔လကူသည္၊ ယူ၍မျပတ္၊ ေန႔တိုင္းကပ္" ဟု
ဆရာေ၀ယ်ာ၀စၥကိစၥႀကီးငယ္အသြယ္သြယ္ကိုေဆာင္
ရြက္ေပးရသူျဖစ္သည္။
ေညာင္ပင္သာဦးပုညေရးသားခဲ႔ေသာ
"ဆရာ႔ထံမွာ၊ ဆံုးမနာ၊ ပညာရင္ႏို႔စိုရမည္။
ဆရာမိဘ၊ ဆိုဆံုးမ၊ သိႆဦးထိပ္ပန္ရမည္။"ဟု
တပည့္တို႔၏ လုပ္ငန္းတာ၀န္ ၀တၱရားတို႔ကို လုပ္ေဆာင္
ရန္ေရးသားခဲ႔သည္။
ဆရာတို႔တြင္လည္းဆရာ့က်င္၀တ္ရွိသလို တပည့္တြင္
လည္းတပည့္က်င္၀တ္ရွိသည္။
သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္တြင္
"အတက္လည္းသင္
ပဲ႔ျပင္ဆံုးမ၊ သိပၸမခ်န္
ေဘးရန္ဆီးကာ၊ သင့္ရာအပ္ပို႔" ဟုေရးသားသည္ကို
ေတြ႕ရေပမည္။
ယခုေခတ္လူငယ္မ်ားအခ်ဳိ႕သည္ ဆရာ၊ လူႀကီးကိုပင္
မသိက် ရိုင္းစိုင္းေသာအျပဳအမူမ်ားစြာေတြ႕ရွိရသည္။
က်င့္၀တ္မ်ားကို လိုက္နားေသာ တပည့္မ်ား နည္းပါးလာ
သည္။ ေခတ္ႏွင့္အညီေျပာင္းလဲေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း
ေၾကာင့္လာမသိ ေခတ္လူငယ္အခ်ဳိ႕ လမ္းမွာေရာက္
ႏွင့္က်ၿပီး။
'ငယ္ရြယ္ခ်ိိ္န္မွာ ပညာရွာ'ဆိုေသာ စကားလဲဘယ္ေရာက္
လိုဘယ္ေပါက္။ ေခတ္လူငယ္မ်ား ငယ္ရြယ္ခ်ိန္မွာပညာ
မရွာ ၾကင္ယာရွာ ျဖစ္ေနက်ၿပီး။ေျပာင္းလဲ႔သင့္ေသာေခတ္
လူငယ္တို႔ ေနာက္ျပန္႔လွည့္ၾကည့္အျမတ္ရွိပါ၏။
MSC-047
