ဪ... အခ်စ္အလြမ္းေတြကိုေရးရင္ အခ်စ္အလြမ္းေတြကိုေတြးေဆြးတက္မွ ျဖစ္မွာပါလားဗ်ာ။ သို႔ေပမယ့္ မလြမ္းတက္ခဲ့တဲ့ႏွလံုးသားေလးကေတာ့ အလြမ္းဓာတ္တို႔ စီးဝင္လႈပ္႐ွားတက္ခဲ့ၿပီထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ လြမ္းတယ္ဆိုတာဘာလည္းလို႔ေမးရင္ ဘယ္လိုေျဖရမလည္း..... အခ်စ္လို႔ေျဖရမွာလား...။
မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူးထင္ပါတယ္ဗ်ာ။ လြမ္းတယ္ဆိုတာ အခ်စ္တစ္ခုထဲကိုပဲ ဆိုလိုေနျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ေနရာေဒသဆိုတာေတြကိုလည္း လြမ္းေမာစရာေတြအျဖစ္ေျပာဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ မိသားစုသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ခြဲခြာရတဲ့အခါမွာလည္း လြမ္းေနတက္ၾကတာပါပဲေလ။ ဒီေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာတစ္ခုတည္းက အလြမ္းေတြကိုမျဖစ္ေစႏိုင္ပါဘူး။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ 1500 နဲ႔ 528ဆိုၿပီးေျပာဆိုေနၾကတာေတြမွာ လြမ္းေမာမႈေတြပါေနတာေပါ့။ တစ္ကယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ လြမ္းေနရတာကေတာ့ က်ေနာ္ ေနထိုင္ခဲ့ရာ ေဒသေလးတစ္ခုကိုပါ။ အခ်စ္မပါတဲ့အတြက္ေတာ့ 2028နဲ႔ မညိေတာ့ဘူးလို႔ေတာ့ထင္ပါတယ္။
တခ်ိန္က အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ကို အိပ္စက္ေစဖို႔ ေျပာျပေပးရင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ မိသားစုေလးဟာ ေတာရြာရဲ႕ ဓေလ့မွာ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ေတာင္ယာအလုပ္မွာလည္းေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ အစားအစာဆိုလည္း ဆန္ၾကမ္းေပမယ့္ အစားအစာကို စားလို႔ေကာင္းမွသာ စားၾကတာမို႔ ထမင္းၿမိန္ ဟင္းၿမိန္ပါပဲ။ ေတာသူေတာင္သားေတြမို႔ အစားအေသာက္လည္း ေဂ်းမမ်ားပဲ ကိုယ့္ရဲ႕စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့အသီးအပင္ေတြကေန ရ႐ွိတဲ့ အသီးအႏွံေတြကိုပဲ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကတာပါ။ လယ္ယာေျမဆိုတာကေတာ့ ေနပူပူထဲမွာအလုပ္လုပ္ၾကရတာမို႔ ပင္ပန္းတယ္လို႔ေတာ့ေျပာလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ေက်ာပူခံမလား နားပူခံမလားဆိုၿပီး ေမးတက္တဲ့လူႀကီးသူမေတြရဲ႕စကားကိုလည္း ျပန္လည္ၾကားေယာင္မိေနျပန္ပါေသးတယ္။ ၿမိဳ႕ႀကီးေပၚေရာက္႐ွိလာတဲ့အခါ ကားေတြက တဝီဝီ စက္ေတြက တဂ်ီဂ်ီနဲ႔နားကိုဆူေနေတာ့တာပါ။နားပူတာကေတာ့ ေဘးကေန စကားေတြမရပ္မနားေျပာတက္တဲ့သူေတြေၾကာင့္သာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ေတာရဲ႕ဓေလ့ကို ေမြ႔ေပ်ာ္တာပါ။ ေတာရြာဟာ ေအးခ်မ္းပါတယ္။တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္လို႔ေနပါတယ္။ တစ္ခုေတာ့႐ွိတာေပါ့ ၊ ေတာရြာမွာေနရင္ေတာ့ အရာရာမွာတိုးတက္လာႏိုင္ဖို႔ရာမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အလုပ္နဲ႔အိမ္ အိမ္နဲ႔အလုပ္ အဲ့ဒီလိုသြားေနရင္းကပဲ အိုမင္းလာၾကရမွာေပါ့။ သို္ေပမယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာေနၾကရတဲ့အတြက္ ဘုရားတရားကို ႐ိုေသကိုင္း႐ိႈင္းသူေတြအတြက္ေတာ့ အလြန္ကိုေကာင္းမြန္ပါတယ္။
ညအိပ္ယာဝင္ကာနီးအခ်ိန္မွာ ဘုရား႐ွိခိုးတက္ၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႔အိမ္ေလးရဲ႕အေလ့အက်င့္ကိုလည္း က်ေနာ္မေမ့ေသးပါဘူး။ ညဘက္အခ်ိန္ဆို မိသားစုေတြကို လူစံုသည္အထိေစာင့္ဆိုင္းေနၿပီးမွ ဘုရားဆီမီး၊အေမႊးတိုင္တိုင္တုိ႔ကို ထြန္းညႇိလို႔ ဘုရား႐ွင္ရဲ႕ ေ႐ွ႕ေတာ္ေမွာက္ ပုဆစ္တုပ္ထိုင္ကာ ညီညာစြာ႐ွိခိုးၾကတာပါ။ အဲ့ဒီလို႐ွိခိုးရတဲ့အတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးကို က်ေနာ္တို႔ရ႐ွိခဲ့ရသလို မိသားစုေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ဘဝအစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခုကိုလည္းျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါတယ္။ ဘုရား႐ွိခိုးအၿပီး အိပ္ရာဝင္ခါနီး ေမ့ေမ့ရဲ႕ အိပ္ရာဝင္ပံုျပင္ေလးေတြဟာျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ဘဝအတြက္...ဥပမာေလးေတြကိုျဖစ္ေစခဲ့မယ္လို႔..က်ေနာ္ထင္မွက္မထားခဲ့တာအမွန္ပါ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ပံုျပင္ေလးေတြဟာ က်ေနာ္တို႔တေတြကို ဘဝေကာင္းေတြကိုဖန္တီးႏိုင္ဖို႔ဆိုတာမသိႏိုင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ေမာင္ႏွမတေတြကို အိပ္စက္လို႔ေကာင္းေစခဲ့တာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲဗ်ာ။
လြမ္းမိတယ္ ရြာေလးရယ္............
ဖတ္႐ႈေပးတဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္႐ွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
@koayezaw