က်ေနာ္ခရီးသြားတစ္ေယာက္ပါ။
လမ္းသြားရင္း အေဝးကိုေငးမိလို႔ ခလုတ္တိုက္ ေျခေခ်ာ္ လဲခဲ့ဖူးတယ္။
က်ေနာ္ခရီးသြားတစ္ေယာက္ပါ။
မသိတဲ့ေနရာေတြကို ေမးျမန္းၿပီးသြားလာခဲ့ဖူးတယ္။
က်ေနာ္ခရီးသြားတစ္ေယာက္ပါ။
ေရဆာတဲ့အခါ အနီးအနားမွာ ေရခ်မ္းစင္ေလးမ်ား႐ွိေလမလားဆိုၿပီး ႐ွာေဖြခဲ့ဖူးတယ္။
အမွန္တစ္ကယ္မွာေတာ့ ခရီးသြားရင္း ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းေတြကိုေငးၾကည့္ရတဲ့အရသာဟာလည္း ဘယ္အရာနဲ႔မွမလဲႏိုင္ပါဘူး။ ဖန္တီးထားတဲ့သဘာဝထက္၊ သဘာဝက်တဲ့ သဘာဝသည္သာ အလွပဆံုးနဲ႔ေအးခ်မ္းမႈအေပးႏိုင္ဆံုးပါပဲ။ ယခုအခ်ိန္မွာ သဘာဝတရားႀကီးကိုပံုစံတူ ပန္းဥယ်ာဥ္ေတြ ၊ ျမတ္ခင္းစိမ္းစိမ္းေတြကိုဖန္တီးလာၾကေပမယ့္ သဘာဝတရားကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွလိုက္မမွီႏိုင္ပါဘူး။
က်ေနာ္အေဝးကို ေငးၾကည့္ရတာကိုႏွစ္ၿခိဳက္တယ္ အေဝးကအရာေတြဆီကိုလည္း ေရာက္ေအာင္သြားခ်င္မိတယ္။ ေနရာတစ္ေနရာထဲမွာအစဥ္အျမဲေနထိုင္ေနလို႔ေတာ့ အရာရာဟာ အသစ္သစ္ေတြမျဖစ္ထြန္းလာႏိုင္ဘူးလို႔ထင္တယ္။ အျခားေဒသကလူေတြက က်ေနာ္တို႔ ေဒသဆီကိုလာမယ္။ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ေနထိုင္ရာေဒသေတြဆီသြားမယ္။
လူဆိုတာဘယ္လိုပဲလိုအင္ဆႏၵေတြကိုျဖည့္ျဖည့္၊ ေနာက္ထက္ လိုခ်င္တဲ့အရာေတြ၊ ဆႏၵေတြဟာ ထပ္ထပ္ၿပီးျဖစ္ေပၚေနအံုးမွာပဲမဟုတ္လား။
ဒီေတာ့ခရီးထြက္မယ္ဗ်ာ။
လူကိုယ္တိုင္မသြားႏိုင္လည္း စိတ္ကူးနဲ႔ေတာ့အရင္ေရာက္ေအာင္သြားမယ္။ မသိတဲ့အရာေတြကေတာ့ ေလာကႀကီးထဲမွာမ်ားပါ။က်ေနာ္က အျခားသူေတြထက္ကို မသိတာပိုမ်ားပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ခရီးသြားရင္း မသိတဲ့ေနရာေတြေမးမယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေမးရင္းနဲ႔ သိျမင္လာရမယ္မဟုတ္လားဗ်ာ။
ခရီးသြားရင္လည္းကိုယ့္အတြက္ ေရတစ္ဘူးကေတာ့အျမဲေဆာင္ထားသင့္ပါတယ္။
ထမင္းအသက္ ခုႏွစ္ရက္၊ ေရအသက္က တစ္မနက္လို႔ ဆိုထားတယ္မဟုတ္ပါလား။ ဒါေပမယ့္ႏွစ္ခုစလံုးက မ႐ွိရင္မျဖစ္ေသာအရာေတြပါပဲ။ ခရီးသြားရင္း ေသာက္ေရကုန္ေနရင္ အေတာ္လွမ္းလွမ္းေနရာေတြအထိအရင္ဦးဆံုး႐ွာေဖြမိတာကေတာ့ ေရအိုးစဥ္ ၊ ေရခ်မ္းစဥ္ေလးေတြပါပဲ။ ပိုက္ဆံ႐ွိရင္ အရာရာကိုလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တာမွန္ေပမယ့္ ပိုက္ဆံ႐ွိတိုုင္းဝယ္မရတဲ့ခရီးတစ္ခုကိုေရာက္ေနရင္ေတာ့ ဘယ္အရာကပိုတန္ဖိုး႐ွိလည္းဆိုတာကိုသိလာရမွာပါ။
တန္ဖိုးဆိုတာလည္း ေနရာေဒသနဲ႔အခ်ိန္အခါကိုလိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘယ္အရာကိုမွ ပံုေသတသမက္ထဲ သတ္မွက္မထားသင့္ပါဘူးဗ်ာ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။...
ဖတ္႐ႈေပးသူအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစခင္ဗ်ာ။
