ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားထဲမွ ေဆးပညာအက္ဖ္အာရ္စီအက္စ္(FRCS)ဘြဲ႔ကိုပထမဦးဆံုးရ႐ွိခဲ့ေသာဆရာဝန္မႀကီးမွာ ေဒါက္တာေဒၚေစာစျဖစ္သည္။ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေဆးပညာ႐ွင္မ်ား၏မိခင္ႀကီးဟုလည္းေခၚႏိုင္ပါသည္။ယခုေခတ္ေဆးေက်ာင္းသူေလးမ်ား၏ဘြားဘြားႀကီးဟုေခၚလ်ွင္လည္းမွားမည္မဟုတ္။သို႔ေသာ္ဆရာဝန္မႀကီးေဒါက္တာေဒၚေစာဆမွာ လင္ခ်စ္ သားခ်စ္ အပူ႐ွာသူမဟုတ္ပဲ တစ္ကိုယ္ရည္ တစ္ကာယဘဝျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ လူတိုင္းကို သားစိတ္ သမီးစိတ္ျဖင့္ ကုသကယ္တင္ ၾကင္နာယုယခဲ့သူျဖစ္သည္။"ေဒၚေဒၚဆ ေဒၚေဒၚဆ"ႏွင့္ လူငယ္ပိုင္း၏ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကိုအမ်ားဆံုးရ႐ွိခဲ့ေသာသူျဖစ္သည္။သူ၏ နာမည္ကိုက ခပ္ဆန္းဆန္းရယ္။
ဆရာဝန္မႀကီး ေဒၚဆ၏ေမြးေန႔မွာ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၂၄၆ခုႏွစ္ ဝါေခါင္လဆန္း၁၀ရက္၊ခရစ္သကၠရစ္ ၁၈၈၄ခုႏွစ္၊ျသဂုတ္လ ၁ရက္ေန႔ျဖစ္သည္။ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ပိုင္ဝန္ေထာက္ ဦးဘိုးေစာ၏ ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္သမီးျဖစ္သည္။ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္သမီးဆိုသည့္အတိုင္း ဖခင္အမည္ႏွင့္တြဲ၍ မေစာဆဟုအမည္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ပထမသမီးကို မေစာအစ္၊ဒုတိယသမီးကို မေစာေဒြး၊တတိယသမီးကို မေစာတဟူ၍ အစဥ္လိုက္မွည့္ေခၚၿပီး မေစာဆမွာ ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေစာဆဟုအမည္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ထိုေခတ္ထ္ိုအခါက အဂၤလိပ္စာတတ္ဖို႔မွာ လြယ္လွသည္မဟုတ္။အမ်ိဳးသမီး ေအ-ဘီ-စီ-ဒီသင္ရေကာင္းလားဟု ကဲ့ရဲ႕ၾကေသာေခတ္။သင္ခ်င္တိုင္းသင္ရေအာင္လည္း အဂၤလိပ္ေက်ာင္းကမေပါမ်ားလွ။စရိတ္စက အကုန္အက်ကလည္းမ်ားလွသျဖင့္ ေတာ္ရံုလူမသင္ႏိုင္။၁၉၀၆ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚေစာဆသည္ သာသနာျပဳေကာလိပ္မွ အက္ဖ္ေအ စာေမးပြဲကိုေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။အသက္၂၂ႏွစ္အရြယ္တြင္ေအာင္ျမင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ ယူနီဗာစီတီးကား မ႐ွိေသး။ေကာလိပ္သာ႐ွိသည္။
အက္ဖ္ေအ ေအာင္ၿပီးေသာ္ ေဒၚေစာဆသည္ ငါးႏွစ္အၾကာတြင္ ေဆးေကာလိပ္မွ အယ္လ္အက္စ္အမ္ ဘြဲ႔ကို ၁၉၁၁ခုႏွစ္တြင္ရ႐ွိခဲ့သည္။႐ိုး႐ိုးဘြဲ႔မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ေဆးသိပၸံပညာႏွင့္ဆရာဝန္အတတ္ကို တတ္ေျမာက္ထားျခင္းမွာ ထိုေခတ္ထိုအခါက အလြန္ထူးျခားလွသည္။ေနာက္တစ္ႏွစ္ ၁၉၁၂ခုႏွစ္တြင္ အက္ဖ္အာရ္စီဟူေသာ ရခဲလွသည့္ဘြဲ႔ထူးကို ေတာ္ဝင္ ေဆးပညာေကာလိပ္မွ ပထမဦးဆံုး ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးအေနႏွင့္ဆြတ္ခူးရ႐ွိခဲ့ေလသည္။ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားထဲမွ ေဒၚေစာဆသည္ ထိုဆုကိုပထမဦးဆံုးရ႐ွိခဲ့သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံ၏က်က္သေရေဆာင္လည္းျဖစ္သည္။
