Od pewnego czasu celowo zawęziłam gamę barwną. Odkryłam, że w tym ograniczeniu mogę odnaleźć pełnię i bogactwo wyrazu. Obraz staje się tym, czym w moim odczuciu ma być. Niedawno odkryłam powiązanie między

MARTWA NATURA/ INSPIRACJE Od pewnego czasu zawęziłam gamę barwną. Od pewnego czasu poruszam się w sterylnym świecie bieli i spokoju. Tu jest mi dobrze. Być może to tu odnalazłam to, do czego intuicja

Od początku moje malarstwo tonęło w szarościach. Każdy, nawet najbardziej kolorowy obraz który próbowałam namalować miał na sobie jakby warstwę patyny. Gdzieś w moim poczuciu estetyki nie mieściły się

Maluję powoli. Szanuję każde pociągnięcie pędzla. Każdy ślad, odcień i ton. Bacznie obserwuję to, co dzieje się na obrazie. On staje się moim doradcą. Często prowadzi mnie w nieznane. Twórczość zaczyna

Czasem nie maluję. Przychodzi taki czas zmęczenia, przemęczenia, natłoku. Gdy nie wiem już co, jak ani o czym chcę mówić. Odkładam wtedy pędzel i ołówek na długie tygodnie, by móc doświadczyć tego braku

JAK POWSTAJE OBRAZ/ FORMA I KOLOR Maluję powoli. I czasem się na to złoszczę. Że za wolno. Że zbyt mało. Że źle. Że tyle spraw mnie rozprasza, od tylu spraw uciekam. A obraz jak lustro, odbija wszystkie

MOTYW/ METODA/TEMAT Jestem malarką rzeczy małych, bo duże mnie przerastają. Umiem obcować tylko ze zwyczajnością. Z tym co ubogie, zniszczone, porzucone. Staram się odkrywać bogactwo tam, gdzie na pozór

Inspirację dla mojej twórczości stanowi obcowanie z rzeczywistością. Maluję z natury i wobec niej. Potrzebuję jej jak tlenu. Jest mi niezbędna. Maluję to co widzę. Nie umiem pracować z wyobraźni ani z

Niniejszy tekst pochodzi z mojej pracy magisterskiej zrealizowanej na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem dr. hab. Janusza Matuszewskiego. Pokaz dyplomowy składał się z cyklu obrazów i aneksu

Ponad rok temu założyłam to konto, pełna fascynacji i nadziei. Pełna słomianego zapału, którego teraz nawet nie jestem w stanie się wyprzeć. Cyfry widniejące u góry poprzedniego wpisu są nieubłagane. Czas

Maluję powoli. I czasem się na to złoszczę. Że za wolno. Że zbyt mało. Że źle. Że tyle spraw mnie rozprasza, od tylu spraw uciekam. A obraz jak lustro, odbija wszystkie niepokoje. I choćbym bardzo chciała,

Czym jest dla mnie malarstwo? To droga w głąb siebie. Spotkanie z tym co nienazwane, niewypowiedziane. Jeszcze intuicyjne, a jednak już mocno obecne. To cisza. Spokój. Ład i porządek. Harmonia. Istnienie.

Czy można namalować czas? Jak go uobecnić w obrazie? Czy to w ogóle możliwe? Znam jedną taką kobietę, która to potrafi. Znam tylko z obrazów. Jest mi bardzo bliska. Aldona Mickiewicz. Wspaniała malarka,

Zadanie na studiach. Temat do wystawy. Nigdy wcześniej nie pomyślałabym, że warto się z tym zmierzyć. Po co malować siebie? Co mi powie ta twarz znajoma, spoglądająca na mnie co dzień z lustra? Czy potrzebuję

Jeżeli porcelana to wyłącznie taka Której nie żal pod butem tragarza lub gąsienicą czołgu, Jeżeli fotel, to niezbyt wygodny, tak aby Nie było przykro podnieść się i odejść; Jeżeli odzież, to tyle, ile

Obraz zaczyna się wtedy, gdy nie wiem co wydarzy się po drugiej stronie pędzla. Lubię obserwować ten proces stawania się, tak jak lubię spoglądać w niebo i przyglądać się wędrującym po nim chmurom. Co

Pisząc ten tekst uświadamiam sobie jak bardzo otoczona jestem obrazami. Myślę i czuję w sposób zaczerpnięty z dzieł sztuki. Konkretne osoby i nurty zrosły się z moją naturą i pojmowaniem rzeczywistości

Umiłowałam przyrodę. Odczuwam wewnętrzna konieczność obcowania z nią, odczuwania jej i wnikliwej obserwacji. Twórczej reakcji na jej zmienne stany. Szczególnie te nieoczywiste. Zachwyca mnie deszcz, mgła

Piszę. W zeszytach, na kartkach, skrawkach papieru. W szkicownikach, notesach, kalendarzach. Zrzucam z siebie ciężar tych myśli, które nieustannie mnożą się i kłębią w mojej głowie. Rysuję. Maluję. Obrazy