Piszę. W zeszytach, na kartkach, skrawkach papieru. W szkicownikach, notesach, kalendarzach. Zrzucam z siebie ciężar tych myśli, które nieustannie mnożą się i kłębią w mojej głowie. Rysuję. Maluję. Obrazy zobaczone i wyobrażone. Wspomnienia. Pragnienia. Tęsknoty. Przelewam na płótna wszystko to, o czym mówić nie umiem. Przenoszę na papier to, czego opowiedzieć nie sposób.
Porządkuję rzeczywistość. Oswajam ją, tak aby z obcej stała się moją, Uczę się i doświadczam. Przeżywam. Tłumaczę samej sobie ten świat dziwny, niezrozumiały. Czasem błądzę we mgle. Czasem się mylę. Czasem mylę się bardzo.
A teraz gdy siadam przed klawiaturą, nagle tak trudno zacząć.
Cześć. Mam na imię Karolina.