ေမွာင္ထဲ မည္းထဲ
သတိရစိတ္က ငုတ္တုတ္ထိုင္
ေငးမိေငးရာကိုငိုင္ေနရင္း
လြမ္းတဲ့စိတ္က
အိပ္ရာခင္းလို တြန္႔ေၾကလာ။
မျမင္မႈန္၀ါး၀ါးမွာ
စိတ္ဟာ ခႏၶာ ကိုခြာ
အတိတ္လိုလို အရိပ္လိုလို
တေစၦတစ္ေကာင္လိုလြင့္ေမ်ာ
ညနက္နက္မွာ
အလြမ္းေတြက အေရာင္ရင့္ရင့္လာ။
ေသာတရွင္ရဲ့လိုရာေတးမွာ
ရင္ဘက္ခ်င္းညွိသံေတြ
ေၾကကြဲဖြယ္ဆြတ္ပ်ံ႕
အလြမ္းဓါတ္ခံဂီတမွာ
ၾကယ္ေတြဟာ အလိုက္သင့္ေၾကြ။
ခေရေကာက္သူတစ္ေယာက္သာ
အရိႈက္ထိတဲ့ သတိတရေတြ
သီရင္း ကံုးရင္း
အခ်စ္ရယ္
ေ၀းကြာျခင္းကို ဘယ္သို႔ နာရမယ္..
သတိတရနဲ႔ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ အိုရမယ္
ကြယ္..လြမ္းရခက္ေလတယ္။