Çok şanslıyım. Niye mi? Çünkü ben Dünya ‘nın en güzel işini yapıyorum. Öğretmenlik.
Meslekte 5. yılım ama bu işin tadını ilkokullarla çalışınca anladım. Lise de öğrenciler öğrenciniz, ilkokulda öğrenciler canınız ciğeriniz oluyormuş.
Nasıl olmasın , ailelerimizden çok birbirimizi görüyoruz. Anne babalarından sonra bu hayatta en değer verdikleri insan siz oluyorsunuz. Sizin için de onlar çok değerli elbette.
Bugün koca bir dönemi kapattık. Karne gününü öğrenciler çok önemser ama benimkiler bir başka özenmiş bugün. Kuaföre gidip saçına fön çektiren mi dersin, abiye giyen mi, yoksa takım elbise giyen mi?
Bizimkilerin karne heyecanına bir de şube müdürünüzün ziyareti eklenince şenlik dolu bir karne dağıtma töreni yaşadık. Miniklerim karnelerini kimden aldıklarını anlayamadılar ama konunun önemli olduğunun farkındaydılar.
Şube müdürümüz bir kaç öğrencinin karnesini verdikten sonra aramızdan ayrıldı biz de karne dağıtma işini bitirdik ve sıra fotoğraf çektirmeye geldi. Bu ritüelimizi de severek tamamladık. ( Laf aramızda benimkiler bir başka seviyor şu toplu fotoğraf çektirme işini. )
Tabiki sınıf birincimizle de ayrıca bir poz çekildik. Öğretmen olarak şanslıyım ama bu öğrencinin öğretmeni olduğum için çok çok çok şanslıyım.
İşte dostlar böyle bir günle ilk dönemimizi bitirdik. Hepimize iyi tatiler.