Hello dear Wednesday Walk followers, yesterday I took a long walk after a long time. The purpose of this walk was to go to my grandparents' village. I set off with my brother. It has been at least a year since I have walked this far. It was around 5 pm in the evening. The weather is very nice because I am in the village. It is not possible to walk at that time in Adana because you can melt from the heat. This is true not only in the evening but at all times of the day.
I started my walk with this view in front of my house. Walking parallel to the mountains doesn't give you the taste of walking in the mountains but the view is still very beautiful.
A sparrow flew into the angle of my camera and I didn't even notice it. What I really wanted to take was the hill in the center of the photo. There used to be a very big flag on that hill and it used to fly in summer and winter. I have no idea how it disappeared from there. I guess I will have to do some research for that. Because I don't think it was blown down by the wind or something. It had flown there for years and if it had fallen, it would have fallen earlier.
You can see the village we are going to below. It may look close from above but it actually takes quite a long time because the roads are winding. It makes me very happy that my village has so much greenery. The air is very clean and you can feel it with every breath you take.
On the way I came across this building. This building has been under construction for about 10 years and I don't understand why they haven't finished it yet. I mean, why doesn't someone move in? If there is no such plan, why did they build it? It is really hard to understand 😅. If you have any ideas about this subject, you can write in the comments.
The closer we get, the more beautiful the view becomes. I can say that the part visible in the photo is more than half of the village. The thorns at the bottom of the photo are everywhere in the village. I don't know their name but they look like a flower. I can say that it looks like a tulip or a rose. They pricked my hand many times when I was little and made me cry.
My brother walks much faster than me. Either because he is younger and more dynamic than me or because I stop too much to take photos 😂. If you look carefully, the vehicle approaching ahead is called "Patpat". It is made for agricultural operations and transportation. Believe me, you don't want to be near it because it is very loud. The reason for this is that the engine is not covered but completely open.
And this is a water tank. Now you may ask why did you take a picture of a water tank? The reason is that I want to share with you the story I was told about it as a child. When I was a child I used to come to this village a lot because I loved my uncle very much. We always found something to do with him and we had a lot of fun. We still do and we get on very well with him. And my mother told me not to run away from home and come to this village on foot because she told me that this was actually the home of a giant and that the giant would come out sometimes and eat little children. It's quite funny now, but at the time I believed it and I could never really walk to the village. The funny part is that I continued to believe that it was a giant's house until I was 18. When I was 18, I overcame my fear and went there secretly and found out that it was actually a water tank. If you have memories like this, feel free to share them. It will be fun to read memories as funny as mine.
I reached my grandparents' house 5 minutes after I took the last photo and that was the end of my journey. I think I walked for about 40 minutes but I am not sure. It could be 30 or 50. Thank you for reading and I wish you all a good day.
In my last post I said I would give 10% beneficiaries to 
Merhaba sevgili Wednesday Walk takipçileri, dün uzun bir aradan sonra uzun bir yürüyüş yaptım. Bu yürüyüşün amacı dedemlerin köyüne gitmekti. Kardeşimle birlikte yola çıktık. En az bir yıl olmuştu bu kadar yolu yürümeyeli. Akşam saat 5 civarıydı. Köyde olduğum için hava çok güzel. Adana'da o saatte yürümek mümkün değil çünkü sıcaktan eriyebilirsiniz. Bu sadece akşam değil günün her saati için geçerli.
Yürüyüşüme evimin önündeki bu manzara ile başladım. Dağlara paralel yürümek dağlarda yürümenin tadını vermiyor ama manzara yine de çok güzel.
Bir serçe kameramın açısına girdi ve ben onu fark etmedim bile. Asıl çekmek istediğim fotoğrafın ortasındaki tepeydi. O tepede eskiden çok büyük bir bayrak vardı ve yaz kış dalgalanırdı. Oradan nasıl kaybolduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Sanırım bunun için biraz araştırma yapmam gerekecek. Çünkü rüzgârla falan uçup gittiğini sanmıyorum. Yıllardır orada uçuyordu ve düşseydi daha erken düşerdi.
Aşağıda gideceğimiz köyü görebilirsiniz. Yukarıdan yakın görünebilir ama yollar virajlı olduğu için aslında oldukça uzun sürüyor. Köyümün bu kadar yeşil olması beni çok mutlu ediyor. Hava çok temiz ve bunu aldığınız her nefeste hissedebiliyorsunuz.
Yolda bu binaya rastladım. Bu bina yaklaşık 10 yıldır inşaat halinde ve neden hala bitirmediklerini anlamıyorum. Yani neden birileri taşınmıyor? Eğer böyle bir plan yoksa neden inşa ettiler? Bunu anlamak gerçekten çok zor 😅. Sizin de bu konu hakkında fikirleriniz varsa yorumlara yazabilirsiniz.
Yaklaştıkça manzara daha da güzelleşiyor. Fotoğrafta görünen kısım köyün yarısından fazlası diyebilirim. Fotoğrafın alt kısmındaki dikenler köyün her yerinde var. Adını bilmiyorum ama çiçeğe benziyor. Lale ya da güle benzediğini söyleyebilirim. Küçükken birçok kez elime battı ve beni ağlattı.
Kardeşim benden çok daha hızlı yürür. Ya benden daha genç ve dinamik olduğu için ya da ben fotoğraf çekmek için çok fazla durduğum için 😂. Dikkatli bakarsanız ileride yaklaşan aracın adı "Patpat". Tarımsal faaliyetler ve taşımacılık için yapılmış. İnanın yanında olmak istemezsiniz çünkü çok gürültülü. Bunun sebebi ise motorun üstünün kapalı değil tamamen açık olması.
Ve bu bir su deposu. Şimdi neden bir su deposunun fotoğrafını çektin diye sorabilirsiniz. Nedeni, çocukken bana bu konuda anlatılan bir hikâyeyi sizinle paylaşmak istemem. Çocukken bu köye çok gelirdim çünkü dayımı çok severdim. Onunla her zaman yapacak bir şeyler bulurduk ve çok eğlenirdik. Hâlâ da öyle ve onunla çok iyi anlaşıyoruz. Annem bana evden kaçmamamı ve bu köye yürüyerek gelmemi söyledi çünkü buranın aslında bir devin evi olduğunu ve devin bazen çıkıp küçük çocukları yediğini söyledi. Şimdi çok komik geliyor ama o zamanlar buna inanmıştım ve köye asla yürüyerek gidemezdim. İşin komik tarafı, 18 yaşıma kadar oranın bir devin evi olduğuna inanmaya devam ettim. 18 yaşıma geldiğimde korkumu yenip gizlice oraya gittim ve aslında oranın bir su deposu olduğunu öğrendim. Sizin de böyle anılarınız varsa paylaşmaktan çekinmeyin. Benimki kadar komik anıları okumak eğlenceli olacaktır.
Son fotoğrafı çektikten 5 dakika sonra dedemlerin evine ulaştım ve yolculuğum sona erdi. Sanırım yaklaşık 40 dakika yürüdüm ama emin değilim. 30 ya da 50 de olabilir. Okuduğunuz için teşekkür ediyorum ve hepinize iyi günler diliyorum.
En son postumda
