ကြၽန္ေတာ္ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသားဘဝ ေက်ာင္းစတက္ေတာ့ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားဘဝ ရဲ႕အရသာကို အျပည့္အဝ ခံစားရပါတယ္။ စီးစရာဆိုင္ကယ္ မရေသးေတာ့ လမ္းထိပ္က ဟင္းေလးေတြပါဆယ္ဆြဲလို႔ အေဆာင္မွာစားေသာက္ အိပ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အနီးနားကအေဆာင္ေလးေတြ ဂစ္တာလိုက္တီးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့မွာ ဂစ္တာတီးရင္း ေမဂ်ာမတူ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ရခဲ့ပါတယ္။ ငမိုး၊ငထူး၊ ဖက္တီး လို႔ေခၚပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္ျခင္းတူေတာ့ ေပါင္းရတာ တစ္သားတည္းပါပဲ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္းအျပင္မွာ ေလွ်ာက္သြားေနၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔ လဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ၾကတယ္ မန္ယူပရိတ္သတ္ အျဖစ္ခံယူၾကတယ္(ေရာ္နယ္ဒိုက မန္ယူမွာပဲရိွေသးတယ္) ။ တစ္ခါတစ္ေလ အရက္ေကာင္းေလးေတြ အာဆြတ္ရွာဆြတ္ ေသာက္ခဲ့ၾကတယ္။ မနက္စာကို ဝမ္းတြင္း ၿမိဳ႕အထြက္က ႏြားမႀကီးမွာ သံုးေဆာင္တယ္ ေန႔လည္စာကို ေက်ာက္ပန္းေတာင္း လက္ပံပ်ားမွာ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔သြားစားတယ္။ ညေန ရမည္းသင္းမွာ တို႔ဟူးေၾကာ္သြားစားၾကတယ္ ေပ်ာ္စရာေပါ့ဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္က။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ထဲ မွာ ဖက္တီးက ေတာ္ေတာ္ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ပတ္စာရတဲ့မုန္႔ဖိုးက သူတစ္ရက္စာပဲရိွတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ေလးေယာက္စုၿပီး ၿမိဳ႕အထြက္မွာ အိမ္ငွားေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဖက္တီး က ဖက္ၾကမ္းအလိပ္ထဲက ေဆးမႈန္႔ေတြကို ထုတ္လို႔ အရြက္တစ္ခုနဲ႔ေရာၿပီး ျပန္ထည့္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီေနာက္ ငမိုးနဲ႔ ငထူး ႏွစ္ဖြာေလာက္ ဖြာၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကတယ္။ ဖက္တီးကေတာ့ ရယ္ရင္းေျပာတယ္ ေဆးေျခာက္ေခၚ ဂန္ဂ်ာ ဆိုတာဒါတဲ့ ဖြာဦးမလားဆိုေတာ့ ေတာ္ၿပီ ငါ႐ူဘီပဲေသာက္ေတာ့မယ္လို႔ ျငင္းလိုက္တယ္ သိပ္မၾကာပါဘူး သူလဲအိပ္ေပ်ာ္သြားပါေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္က သိမ္းငွက္သူရဲေကာင္းၾကည့္ေနတာ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့ေဆးလိပ္ကုန္သြားေတာ့ ခံတြင္းခ်ဥ္လာေတာ့ ဖက္ၾကမ္းလိပ္ကို ကိုင္လို႔ ခဲဖို႔ျပင္တယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီဖက္ၾကမ္းလိပ္ေလးက ဘယ္ေလာက္မူးႏိုင္မွာလဲ ေတြးမိလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ မီးစညိႇလို႔ ေသာက္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ သိမ္းငွက္သူရဲေကာင္းထဲက ဂူးဂူး ရဲ႕ အလွကို ၾကည့္ရင္း လက္ထဲက ဖက္ၾကမ္းကုန္သြားတာေတာင္ သတိမထားလိုက္မိပါဘူး။
နာရီဝက္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္ဟာ တီဗီြ ၾကည့္ေနတာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တီဗီြထဲက ဂူးဂူးနဲ႔ အနီးကပ္ ေတြ႕ေနရၿပီ သူ႕လည္ပင္းက ေသြးေၾကာစိမ္းစိမ္းေလးေတြ၊ နားသယ္စပ္က ေမြးညင္းႏုေလးမ်ား ေလတိုက္ရင္ အို ယိမ္းႏြဲ႕စြာ ကဗ်ာဆန္ေနလိုက္တာ။ စမ္းေခ်ာင္းေလးေဘး ငွက္ကေလးမ်ားရဲ႕ အသံနဲ႔ ေရစီးသံၾကားမွာ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံကို ဂူးဂူးရဲ႕ ျငင္သာတဲ့အသက္႐ႉသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ အတိုင္းသား ျပန္ၾကားေနရတယ္ သူ႕ေပါင္ေလးေပၚအိပ္လိုက္ခ်င္မိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဓားေတြနဲ႔ ခုတ္ၾကပါေရာလား ဂူးဂူးကေတာ့ ေကာင္းကင္ေပၚပ်ံတက္သြားတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ကြၽန္ေတာ္မပ်ံတတ္ဘူး ဘယ္ရမလဲ နီးတဲ့ ဆယ္တီခံုေအာက္ေျပး၀င္တာေပါ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သတိဝင္လာတယ္ ဒါေတြအားလံုးဟာ စိတ္ထင္ေယာင္ထင္မွားေတြျဖစ္ေနတာ တကယ္မဟုတ္ဘူး ေခါင္းကိုယမ္းလို႔ မ်က္လံုးပြတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖြင့္လက္စ တီဗီြ ရယ္ ျပာခြက္ထဲက ဖက္ၾကမ္းတိုရယ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ ငါလည္းအိပ္သင့္ၿပီလို႔။ အဲဒီေနာက္ ဖြင့္ထားတဲ့တီဗီြကို ပိတ္လိုက္တယ္ ေအာက္က EVD ကိုပိတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ျပႆနာကစပါေလေရာ အဲဒီ EVD စက္မွာ သြားခြၽန္ခြၽန္ႀကီးေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့လက္ကို ကိုက္ဖို႔ျပင္ေနတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဟာ ဒီ EVD စက္က အရွင္ႀကီးပဲ ဆိုၿပီး ေဘးနားက ဖိနပ္နဲ႔ တစ္ဘုန္းဘုန္း ႐ိုက္ပါေတာ့တယ္။ EVD စက္ ၿငိမ္သြားေတာ့ power ပိတ္လို႔ရသြားပါတယ္ ရဆို ျပားေနၿပီေလ။ အဲဒီေနာက္ ျပာခြက္ထဲက ေဆးလိပ္က ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ လွ်ာထုတ္ေျပာင္ျပတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္က လူလည္ပဲေလ ေဆးလိပ္တိုနဲ႔ ရန္ျဖစ္စရာလား ဥေပကၡာျပဳလို႔ အိပ္ဖို႔ျပင္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆိုက္ကိုပဲဆိုရမလား အခန္းထဲက ဖြင့္ထားတဲ့ ဖန္ေခ်ာင္းက ေအာ္ေနတယ္ သူ႕ေအာ္သံက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတယ္ ဒါ့ေၾကာင့္ ေစာင္တစ္ထည္ကိုယူလို႔ အခန္းေထာင့္မွာ ေခါင္းၿမီးၿခံဳလို႔ ပုန္းေနလိုက္တယ္။ မနက္လင္းေတာ့ ညက ျဖစ္ခဲ့တာေတြအားလံုးမွတ္မိေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ မနက္လင္းေတာ့ ဖက္ၾကမ္းေပ်ာက္လို႔ လိုက္ရွာေတာ့မွ ညကအေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္တယ္။ သူတို႔ကေျပာတယ္ မင္းတစ္ေယာက္တည္းရင္ဆိုင္ေနတယ္ ငါတို႔ႏိႈးလိုက္ ၿပီးေရာတဲ့။
လူငယ္သဘာဝ အသစ္အဆန္းေတြ႕ရင္ စမ္းသပ္ၾကည့္ခ်င္ၾကတာ သဘာဝပါပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နစ္မြန္းသြားတာ သတိထားမိဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ ခြန္အားရိွဖို႔လိုပါမယ္။ ေနာက္အေတြ႕ႀကံဳေလးမ်ား ကိုလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလို ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္ ခင္ဗ်ာ။
Author By
@htinyarsai(8:14am)MSC_203