အေပါင္းအသင္း၊မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္း၊ညီအကိုေမာင္ႏွမ၊ေဆြမ်ိဳး၊မိဘ ဆိုတာ လူမႈနယ္ပယ္မွာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ့မရေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။လူဆိုတာ၌ ဘဝတစ္ခုရပ္တည္ႏိုင္ထိုင္မႈျပဳရာတြင္လည္း တစ္းဦးတစ္ေယာက္တည္း ရပ္တည္ ေနထိုင္ ႐ွင္သန္လႈပ္႐ွားလို႔မရပါဘူး။စီးပြားေရး၊က်မ္းမာေရး၊လူမႈေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေျပျပစ္မွသာ က်ေနာ္တို႔လမ္းေၾကာင္းမွာ လြယ္ကူစြာ ေလ်ာက္လွမ္းလို႔ရမည္ မဟုတ္လား။
ကေလးဘဝကစားေဖာ္မွ ကစားဖက္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း႐ွိသလို ေက်ာင္းေနစဥ္အရြယ္မွာလဲ ေက်ာင္းအတူတူတက္ၾကတဲ့ အတန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေတြလဲ ႐ွိၾကပါတယ္။စီးပြားေရး၊လူမႈေရး ေတြမွာ ဝင္ေရာက္လာၿပီဆိုရင္လဲ အေပါင္းအသင္းဆိုတာ မ႐ွိမျဖစ္ လိုအပ္လာပါတယ္။
အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ရင္လဲ ၾကင္ေဖာ္ဇနီးမယားဆိုတာ႐ွိၾကပါသည္။
မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြဆိုတာေတြဟာ ေနရာတိုင္းမွာ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ႐ွိၾကပါသည္။ေတြ႔ၾကံဳရသည္။ေ႐ွာင္ဖယ္လို႔မရေသာ နိယာမ တစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။ငယ္ငယ္က မူလတန္းသင္႐ိုးမွာ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်းႏွစ္ေကာင္ ပံုျပင္ေလး သတိရမိေသးတယ္.. ေလျပင္းမုန္းတိုင္းတိုက္ခတ္လို႔ ခိုးသားေတြဆီေရာက္႐ွိသြားတဲ့ ေက်းတေကာင္ကေတာ့ ခိုးသားတို႔ရဲ႕ စ႐ိုက္လကၡဏာအတိုင္း ႐ိုင္းသြားသလို သူေတာ္ေကာင္း ရေသ့ရဟန္းေတြဆီေရာက္သြားတဲ့ ေက်းကေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ရဲ႕ ဓမၼအတိုင္း အေျပာအဆိုအေနအထိုင္ ယဥ္ေက်းသြားတယ္။ဒီသာဓက လိုပါဘဲ အေပါင္းသင္းမိတ္ေဆြေတြ႔ၾကံဳရၿပီဆိုတာနဲ႔ ေကာင္းမြန္တဲ့အေပါင္းအသင္းနဲ႔ေတြ႔႐ွိမွသာ တိုးတက္ျခင္းကို ျဖစ္ေပၚေစမွာပါ။လိမၼာတဲ့အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္ မိမိစိတ္ေတြလဲ ႏူးညံၿပီးေတာ့ အလုပ္ကိုင္အခြင့္လမ္းေတြ ေပၚလာမည္။
မေကာင္းတဲ့မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ေတြ႔မိလ်င္ သူတို႔ရဲ႕ အက်င့္စ႐ိုက္ေတြ ကူးစက္ခံရၿပီး ေကာင္းမႈကိုအသာထား၍မေကာင္းမႈျပဳမႈမ်ားကူးစက္ခံရကာ ေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရန္ မိမိကိုအတားဆီးျဖစ္ေစပါသည္။အလုပ္ကိုင္အခြင့္အလမ္းေတြ မ်ားစြာ ဆံုး႐ွံုးရပါသည္။
ေျမႏုကြၽန္းဟာ ကိုင္းပင္ေတြကို အမွီသဟဲျပဳၾကရသလို ကိုင္းပင္ေတြဟာလဲ ေျမႏုကြၽမ္းကို အမွီသဟဲ ျပန္ျပဳၾကရပါတယ္။"ကိုင္းကြၽနိးမွီ ကြၽမ္းကိုင္းမွီ"ဆိုတဲ့စကားပံုဟာ အဲ့တာကိုေျပာတယ္ ထင္မိပါတယ္။လူအေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြကိုအသာထားၿပီး ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ တြင္ သီးျခားရပ္တည္လို႔မရပါဘူး။အိမ္ႏွီးခ်င္းႏိုင္ငံ၊မဟာမိတ္ႏိုင္ငံမ်ား ထား႐ွိရပါသည္ မိတ္ဖြဲ႔ထားရပါတယ္။တစ္ေယာက္တည္းရပ္တည္ဖို႔ဆိုတာ ဘယ္နည္းႏွင့္မ် မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။လမ္းမွန္ျပေပးတဲ့မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းနဲ႔လဲ ေပါင္းဖက္ဖို႔အတြက္ ဆက္ဆံဖို႔အတြက္လဲ ေရြးမွန္တတ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။အေပါင္းအသင္းေကာင္းေတြေၾကာင့္ တိုးတက္ႀကီးပြားၾကသလို အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္လဲ ပ်က္ဆီးဆံုး႐ွံုးရတာေတြအမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္။တရားဓမၼနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔တဲ့ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ေကာင္းေတြလဲ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းဆိုတာ႐ွိပါတယ္။လက္တစ္ဖက္ထဲနဲ႔ အလုပ္မျဖစ္ေျမာက္သလို အေပါင္းသင္းမိတ္ေဆြေကာင္းမ႐ွိရင္ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါဘူး။လူမႈေရး စီးပြားေရး ပညာေရး စသည့္ အဖက္ဖက္လုပ္ငန္းတြင္ အေပါင္းအသင္း႐ွိမွ အလုပ္ၿပီးေျမာက္ၾကတာေတြပါ။
မေကာင္းတဲ့သူနဲ႔မေပါင္းမိဖို႔လဲလိုအပ္ပါတယ္။
မေကာင္းတဲ့သူဆိုတာ မူးရစ္ေဆးဝါး၊ေဆးလိပ္၊အရက္ စသည္တို႔ကိုသံုးစြဲတဲ့သူ၊အေပ်ာ္အပါးမက္တဲ့သူတို႔ျဖစ္ပါသည္။မူးရစ္ေသစာ မူးရစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲသူနဲ႔ အေပါင္းအသင္းလုပ္လ်င္ မိမိကိုယ္၌မွာ ဘာမွမသံုးစြဲေသာ္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္အျမင္တြင္ မိမိသည္လဲ ထင္ေယာင္ထင္မွားခံရတတ္ပါတယ္။"ကိုယ္ေကာင္းရင္ေခါင္းမေရြ႔"ဆိုတဲ့စကားဟာ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာျပတ္သားတဲ့သူေတြအတြက္ ျပသနာမျဖစ္ေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့ညံ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ အေမွာင္ဘက္လမ္းကိုတျဖည္းျဖည္းေရာက္သြားတတ္ၾကပါတယ္။ေအာင္ျမင္တိုးတက္ဖို႔အတြက္ မေကာင္းတဲ့သူကို အေပါင္းအသင္းမျပဳလုပ္တာအေကာင္းဆံုးပါဘဲ။ေ႐ွာင္က်ဥ္တတ္ဖို႔ အေရးႀကီးလွပါတယ္။မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအတင္းေၾကာင့္ ဂုဏ္တန္ဖိုးတက္ႏိုင္သလို သူတို႔ေၾကာင့္လဲ မိမိတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ပ်က္စီးတတ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္မို႔ မိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းနဲ႔ပတ္သက္လ်င္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေတာ့မယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုေပါင္းလ်င္ မိမိဂုဏ္တက္ေစမည္လား။ဒါမွမဟုတ္ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းေစမွာလားဆိုတာ ခြဲ ျခားၿပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမွသာ မိမိတို႔ ဘဝကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါမည္။နည္းမွား လမ္းမွား လိုက္ရင္ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ေဝးသထက္ပိုေဝးေနမည္။ဒါေၾကာင့္မို႔ မိတ္ေဆြေကာင္းကို ႐ွာေဖြရင္း ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ ခရီးဆက္ၾကရေအာင္ဟု ဆႏၵျပဳလိုက္ပါသည္။
htetnainglin
Msc 188
Photo crd google