အိမ္ေျပာင္းေရႊ႔ဖို႔အတြက္ သိပ္စိတ္မပါလွေသာ အဖြားအိမ္သို႔ အိုလီဗီယာ တို႔အဖြဲ႔ ေရာက္ခဲ့ေခ်ၿပီ။
(အပိုင္း ၅ တြင္ ကြၽႏ္ုပ္ေရးသားထားသည့္အတိုင္း အိုလီဗီယာမွာ အလုပ္ေနာက္က်မည္စိုးသျဖင့္ ညအိပ္ဝတ္စံုႏွင့္ျဖစ္သည္။)
အဖြားျဖစ္သူမွာ ညအိပ္ဝတ္စံုႀကီးႏွင့္ သူ႔ဆီေရာက္လာေသာ အိုလီဗီယာ ကိုၾကည့္ကာ စိတ္ဝင္စားသြားသည္။
''သမီး ဒီေန႔ ယူနီေဖာင္းလဲဝတ္မလာပါလား ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္''
''ကြၽန္မရဲ႕ ညဝတ္အက်ႌေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္အဘြား''
''စိတ္အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ပါဘူး၊
အဘြားက သေဘာက်လို႔ ေမးတာပါ၊
အဘြားလည္း ညဝတ္အက်ႌနဲ႔ အျပင္သြားရတာ ႀကိဳက္တယ္ေလ။
အရမ္းသက္ေသာင့္သက္သာ႐ွိတာ ညဝတ္အက်ႌက......
.......''
အဘြားမွာ ညဝတ္အက်ႌႏွင့္ ပတ္သက္၍ စကားေတြ ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ တတြက္တြက္ေျပာေနပါေတာ့သည္။ အိမ္ေျပာင္းရမည့္ကိစၥကိုပင္ ေမ့ေနေခ်ပီတကား။
ဒီလိုနဲ႔ ညဝတ္အက်ႌေက်းဇူးေၾကာင့္
အဘြားႏွင့္ အိုလီဗီယာတို႔ familiar ျဖစ္သြားၾကသည္။
Image Source>https://goo.gl/images/nUgkyL
အိုလီဗီယာတို႔ကားေလးမွာ ေျပာင္းေရႊ႔ရမယ့္ အိမ္ယာသို႔ေရာက္ေသာအခါ တိခနဲရပ္သြားသည္။
အဘြားနဲ႔အိုလီဗီယာတို႔ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးလက္တြဲကာ ကားေပၚမွဆင္းလာၾကသည္။ စကားတေျပာေျပာျဖင့္ လမ္းေလ်ွာက္လာရင္း
အိမ္ခန္းအသစ္ဆီေရာက္လာသည္။
အိုလီဗီယာက အခန္း ေသာ့ကိုဖြင့္လိုက္ကာ...
''ဒါ အဘြားေနရမယ့္ တိုက္ခန္းအသစ္ေလ''
အဘြားမွာ တိုက္ခန္းအသစ္မွာ ေနထိုင္ရမယ့္အေရး ျပန္လည္သတိရမိသြားကာ မ်က္ႏွာညိဳးက်သြားသည္။
အဘြားမ်က္ႏွာတြင္ စိတ္ညစ္ေသာအရိပ္အေယာင္မ်ားကို အိုလီဗီယာ ေတြ႔လိုက္ရသည္။
''ဘာမွ စိတ္ဓာတ္မက်နဲ႔ေနာ္အဘြား၊
ကြၽန္မက နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က interior design တစ္ေယာက္ပါအဘြား၊
အဘြားအခန္းကိုေလ ကြၽန္မတက္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းနာပညာနဲ႔ အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ေပးပါ့မယ္''
အဘြားမွာ စကားပင္ျပန္မေျပာ ေခါင္းသာတစ္ခ်က္ညိမ့္ျပသည္။
Image Source> https://goo.gl/images/vtDRiH
အိုလီဗီယာက အခန္းအေနအထားကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။
ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ ေက်ာင္းမွာသင္ခဲ့ရေသာ သင္ခန္းစာမ်ားကို ျပန္လည္ေတြးေတာေနသည္။ ဘယ္လို အခန္းဆို ဘယ္လိုဒီဇိုင္း ဘယ္လိုကာလာ စသျဖင့္ ေတြးေတာေနသည္။
ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ ပံုစံေဖာ္၍ ၿပီးေခ်ၿပီ။
အဘြားကို႐ွင္းျပရန္သာ က်န္ေတာ့သည္။
''အဘြား အခန္းမွာဆိုရင္ ဒီျပတင္းေပါက္က အဓိကပဲအဘြား။
လိုက္ကာလွလွေလးသာတပ္လိုက္မယ္ဆို ေနခ်င္စဖြယ္အခန္းေလးျဖစ္သြားမွာ''
''အဘြားအတြက္ လိုက္ကာ လွတာ ၊ မလွတာ အေရးမႀကီးဘူး သမီး''
'' ဟုတ္
အဘြားအိပ္တဲ့ကုတင္ကို ဒီနားေလးမွာ ထားလိုက္မယ္ေနာ္၊
ဒါဆို မနက္ခင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္က အဘြားမ်က္ႏွာေပၚမွာ ျဖာက်မယ္....''
''ဒါလည္း အေရးမႀကီးဘူးသမီး''
''ေနာက္တစ္ခုက အဘြားရဲ႕ပက္လက္ကုလားထိုင္ကို ဒီနားေလးမွာ ထားလိုက္မယ္။ ဒါဆို အျပင္က႐ူခင္းေတြျမင္ရမယ္၊ ေလေကာင္းေလသန္႔ရမယ္''
''ဒါလည္း အေရးမႀကီးဘူး သမီး''
အိုလီဗီယာက တက္တက္ႂကြႂကြ ႐ွင္းျပေနသေလာက္
အဘြားျဖစ္သူမွာ
''အေရးမႀကီးဘူး '' ဟု တြင္တြင္ျငင္းေနေသာအခါ အိုလီဗီယာ သိပ္စိတ္မ႐ွည္ခ်င္ေတာ့ပါ။
''ဒါဆို အဘြားအတြက္ အေရးႀကီးတာက ဘာမ်ားလဲ႐ွင့္?''
ဆက္ရန္.......
Writer,
MSC 040
