Naar buiten blijf ik lachen, ben ik een vriendelijk mens.
Maar je wilt mij niet zien aan de binnenkant. Daar is het zwart, daar huil ik.
Om het leven wat ik heb gehad. Na jaren therapie kan ik nu zeggen: Ik had beter verdiend.
Ik had recht op beter. Maar nooit gekregen. Een veilig thuis, een warm nest, het was er niet voor mij.
En dat heeft invloed, voor altijd. Het leven keert zich tegen me, spoken uit het verleden.
Een ander is er op uit om mij te pakken, op wat voor manier dan ook. Misbruik maken, profiteren.
Een goed mens was ik, ben ik misschien nog. Het zit nog wel ergens maar ik kan er niet goed bij.
Voor alles wat ik heb, heb ik moeten vechten en heel hard ook. In 2014 heb ik daar, mede door toedoen van anderen,
bijna met m'n leven voor betaald. Nee, ik hoef geen medelijden, ik schrijf dit van me af. Voor mezelf. Zodat ik alsnog een beetje recht aan mezelf kan doen. Wat ik verdiend heb.
