Bu aralar dostluk kavramı hakkında çok düşünüyorum. Aslında hep düşünürdüm. Benim için dostluk ve arkadaşlık çok ayrı noktalarda. Hayatımda, beynimde ve kalbimde çok farklı noktalara konuşlandırdığım şeylerdir.
Ben sevmeyi sevenlerdenim. Sen kimlerdensin? İnsanların hayatına dokunmayı severim. Onların yüzünde bir tebessüm görsem içim güzelleşir gibi… Güzel hatıralar bırakmayı seviyorum. Bazen bir fotoğraf karesinde bazen söylediğim bir sözle, hatırlanmak isteyenlerdenim. Ekmeğimi paylaşmak bana huzur verir. Dostlarım için çabalamayı severim. Gereksiz duygusallık olarak görülebilir ama bunu hiç umursamadım.
Dostluğun tanımını hiç yaptınız mı? Bence dostluk hissedebilmektir. Kimseye anlatamayacaklarını anlatabildiğin, acaba beni hor görür mü diye gurur yapmayacağın ve en önemlisi hata yapsa bile hayatından çıkartamayacağın insanlardır. Öyle çokta sık bulunmaz; bence normali de budur.
Kardeş gibidir; kardeşini hata yapsa da hayatından çıkartamazsın. Öyle bir şeydir dostluk. Gökyüzü gibidir. Bazen bardaktan boşalırcasına yağarsın bazense güneş açarsın.
Size Bedri Rahmi EYÜBOĞLU’nun şu dizelerini sunar ve güzel dostluklar edinmenizi dileyerek iyi haftalar dilerim.
Dostluk dediğin güzel bir kitap
Hava gibi
Su gibi
Ekmek gibi
Vazgeçilmez bir tad
Sonuna kadar dayanmak şart
Dostluk dediğin eşsiz bir kitap
Sevmediğin sayfaları varsa atla
Sayfayı kökünden yırtmak şart mı
