วันนี้วันเสาร์ที่ 24/08/2019 วันนี้ฉันตื่นนอนก่อนนาฬิกาปลุก 30 นาที ลุกเข้าห้องน้ำพร้อมเช็คสภาพ ร่างกาย ว่าพร้อมมั๊ย สรุปคือขาของฉันเจ็บจาการเล่นขาเมื่อวาน ส่วนที่เจ็บคือ ต้นขาส่วนหน้า น่าจะมาจากการเล่น leg press ส่วนก้นก็จากท่า Hip thrust ก็ดีค่ะแสดงว่าเล่นแล้วโฟกัสโดน เพราะว่าเจ็บในส่วนที่โฟกัส ส่วนข้างสะโพกที่เจ็บจากการวิ่งยังเจ็บอยู่แต่ไม่มากแล้ว เมื่อตรวจเช็คสภาพร่างกายแล้ว วันนี้ฉันตัดสินใจหยุดพัก เพื่อที่พรุ่งนี้ร่างกายของฉันจะได้พร้อมเต็มที่สำหรับวิ่งระยะทางไกล เป้าหมายพรุ่งนี้ฉันอยากจะวิ่งสัก 15กิโลเมตร ภายในเวลา 2 ชั่วโมง ใช้เวลาเยอะนะคะ แต่ไม่อยากเครียดมาก ถ้าเครียดและตึงเกินไป จะไม่สนุก ก็ทดลองไปเรื่อยๆ เพราะสำหรับฉันแล้วการวิ่งคือเป็นสิ่งใหม่สำหรับฉันมาก ต้องเรียนรู้และศึกษาอีกมากมายนัก แต่ฉันก็พร้อมโดยเฉพาะใจของฉันพร้อมมาก ตอนนี้เวลาพูดถึงเรื่องวิ่ง ฉันจะพูดมากได้ยาวเหยียดเลยค่ะ ถ้าพูดถึงสิ่งที่ชอบจะพูดได้ยาวและมีความสุขที่จะพูดถึง ใช้ได้กับทุกเรื่องเลยค่ะ ถ้าชอบสิ่งไหน สังเกตุได้เลย เราจะพูดถึงบ่อย เราจะมีข้อมูล เป้าหมายปีนี้ของฉันจะลงวิ่ง 2 รายการ คือวันที่ 15 กันยายน ที่สมุย และ วันที่ 17 พฤศจิกายน ที่ จ.ตรัง และเป้าหมายปีหน้า จะลองวิ่งระยะฮาล์ฟมาราธอน ขยับระยะทางเพิ่มขึ้น ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับเป้าหมาย และอยากไปให้ถึง มันทำให้ในทุกวันที่ตื่นขึ้นมา มีความตื่นเต้นและกระตือรือร้น ในทุกย่างก้าวสนุกและท้าทาย ในส่วนลึกแล้วฉันรู้ตัวเอง ว่าเป็นคนชอบการแข่งขัน พอตอนนี้สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดคือแข่งกับตัวเอง การพาตัวเองไปออกกำลังกาย พาตัวเองออกไปวิ่ง ฉันรู้สึกชอบตัวเอง ณ ตอนนี้มากเลย สามารถพูดได้เลยว่าฉันในเวอร์ชั่นนี้ ดีที่สุดเท่าที่เคยเป็นฉันมา ฉันรู้สึกมีพลัง มีแรงบันดาลใจ และพอใจในตนเอง เมื่อก่อนฉันสึกว่าฉันยังดีไม่พอ ที่รู้สึกแบบนั้น เพราะว่าฉันเอาตัวเองไปยึดกับคำตัดสินของคนอื่น ฉันจึงไม่สามารถดีพอสำหรับทุกคนได้ แต่ตอนนี้พอแล้ว โฟกัสกับความรู้สึกของตัวเองก็พอ ถ้ารู้สึกพอใจแล้ว รู้สึกสบายใจแล้ว ก็จบค่ะ ตอนนี้พูดกับตัวเองมากที่สุด เพื่อนที่ดีที่สุดก็คือตัวเอง สำหรับฉันการค้นพบตัวเองในแบบนี้เวลานี้ ถือเป็นความโชคดีมากเลยค่ะ เพราะว่าฉันจะไม่รู้สึกเงียบเหงาอีกต่อไป เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในปัจจุบันหรืออนาคต สิ่งที่เราต้องเผชิญหน้าและรับมือด้วยคือตัวเราเอง ถ้าจัดการกับความคิด ความรู้สึก อันหลากหลาย โกรธ เกลียด เศร้า เหนื่อย เหงา ท้อ กลัว เจ็บ ตัดสิน ความรู้สึกพวกนี้สำหรับฉันมันจัดการได้ยาก แต่ไม่ใช่ว่าจะจัดการไม่ได้ พอทำได้แล้ว ฉันจะรู้สึกดี สบายใจ รู้สึกรัก รู้สึกอภัย และพอใจในตัวเอง
ฉันชอบรูปนี้มาก รอยยิ้มฉันสดใส มีความสุข เป็นรูปตอนที่ฉันมีช่วงวันหยุดสั้นๆ ปิดร้าน 1 สัปดาห์ เพื่อไปเที่ยว ฉันจึงผ่อนคลายมาก รูปนี้ถ่ายที่ดอยปุย ไปตอนต้นเดือนกรกฎาคม แต่บนดอยอากาศเย็นสบาย ดอกไม้เบ่งบานงดงาม สีสันสดใส ผู้คนเป็นมิตร การได้ท่องเที่ยว ก็เป็นความเบิกบานอย่างหนึ่ง ฉันค่อยมาเล่าเรื่องการเดินทางท่องเที่ยวคนเดียว ว่ามันดีอย่างไร