بیماری آبله در سال ۱۹۸۰ ریشه کن شده است، بنابراین، شاید در ابتدا تا حدودی عجیب به نظر برسد که برای اولین بار یک داروی اختصاصی برای درمان آبله ساخته شده است!
واقعیت آن است که گرچه بیماری آبله در سطح جهان ریشه کن شده است، ولی تهدید همه‌گیری مجدد آن به‌صورت بیوتروریسم وجود دارد. از آنجا که ویروس آبله در بعضی از کشورها در آزمایشگاه‌ها نگهداری می‌شود، این خطر وجود دارد که تروریست‌ها به این ویروس دسترسی پیدا کرده و از آن به عنوان سلاحی برای آلوده کردن جمعیت‌ها استفاده کنند.
Image credit: Science News
خبر خوش این است که پژوهشگران موفق شده‌اند یک داروی اختصاصی برای درمان آبله بسازند. این در حالی است که در گذشته هرگز داروی اختصاصی برای درمان آبله وجود نداشته است، و پزشکان از روش‌های حمایتی برای درمان آبله استفاده می‌کردند.
آخرین همه‌گیری آبله در آمریکا بیش از حدود ۶۰ سال پیش اتفاق افتاده است و آخرین مورد بالینی ابتلا به این بیماری در سطح جهان در سال ۱۹۷۷ بوده است.
در زمان‌هایی که آبله در جهان وجود داشت، بیماری بسیار خطرناکی محسوب می‌شد و حدود ۳۰ درصد افراد مبتلا جان خود را از دست می‌دادند.
بیماری آبله یک بیماری ویروسی است که باعث ایجاد تاول‌های متعدد و بزرگ در سطح پوست در مناطق مختلف بدن می‌شود. از آنجا که تاول‌ها به راحتی پاره می‌شوند و مایع درون آنها حاوی ویروس است، لذا انتقال بیماری به دیگران بسیار سریع و راحت صورت می‌گیرد.
دارویی که جدیداً برای درمان آبله ساخته شده است، با نام تجارتی Tpoxx ارائه شده است. نام ژنریک آن تکوویریمات (tecovirimat) است.
با توجه به اینکه در حال حاضر این بیماری در انسان‌ها وجود ندارد، لذا برای آزمایش این دارو از روش‌های خاصی استفاده شد. در واقع، ایمنی و بی‌خطر بودن دارو در ۳۵۹ داوطلب مورد آزمایش قرار گرفت، ولی برای آزمایش اثربخشی و کارآیی آن از مدل‌های حیوانی که با نمونه‌ی ویروسی مشابه آبله آلوده شده بودند، استفاده شد.
این دارو در محل‌های مختلفی در سرتاسر آمریکا ذخیره شده است، تا در صورت بروز حمله‌ی بیوتروریستی با استفاده از ویروس بیماری آبله، از آن برای درمان بیماران استفاده شود.