این فسیل جمجمهی یک پستاندار کوچک است که در میان مجموعهای از استخوانهای دایناسور یافت شده است. این جمجمه تقریباً کامل است و متعلق به گونهی جدیدی از پستانداران است که با گروهی از جانوران یافت شده در شمال آفریقا در ارتباط است.
Image credit: thespectrum.com
دانشمندان با بررسی فسیل با استفاده از سیتی‑اسکن موفق شدند ساختمان مغز پستاندار جدید را مشخص کنند. این اطلاعات جدید میتواند نحوهی فکر دانشمندان را دربارهی ابرقارهی باستانی زمین، پانگئا (Pangea)، و جادوگری پراکندگی پستانداران و جانوران دیگر در میان قارهها تغییر دهد.
پژوهشگران در مقالهای که در مجلهی نیچر منتشر کردهاند، اظهار داشتهاند که کشف جدید نشان دهندهی آن است که پانگئا ۱۵ میلیون سال بعد از آنچه تصور میشد، به قارههای کوچکتر تقسیم شده است. بر این اساس، هر آنچه دانشمندان دربارهی مهاجرت پستانداران و خویشاوندان نزدیک آنها بین آسیا، اروپا، آمریکای شمالی، و قارههای جنوبی میدانند، دستخوش تغییر میشود.
تا مدتها تصور میشد که پستانداران دورهی کرتاسه (بین ۱۴۵ تا ۶۶ میلیون سال قبل) از نظر کالبدشناختی مشابه یکدیگر بودند و از نظر بومشناختی گسترش زیادی نداشتند. اما کشف جدید نشان میدهد که حتی در آن زمان هم پستانداران از تنوع بالایی برخوردار بودهاند.
این جمجمه که اکنون در موزهی تاریخ طبیعی یوتاه (Utah) به نمایش گذاشته شده است، بهوسیلهی دیرینهشناسان سازمان زمینشناسی یوتاه کشف شد.
ابعاد این جمجمه نشان میدهد که این جانور احتمالاً حدود پانزده سانتیمتر طول داشته و وزن آن حدود یک کیلوگرم بوده است. بدن این حیوان از خز پوشیده شده بود و پوزهای کوتاه داشته و صورت آن به طرف پایین بود. این جانور پستاندار و تخمگذار بوده است، مانند برخی پستانداران امروزی از قبیل پلاتیپوس.
دندانهای آسیای پهن این جانور نشان میدهند که احتمالاً از گیاهان برگدار تغذیه میکرده است. همچنین، تصویربرداری جمجمهی حیوان نشان دهندهی این است که پیازهای بویایی بزرگی داشته است، یعنی از حس بویایی بسیار خوبی برخوردار بوده است.
این جمجمه متعلق به گروهی از پستانداران اولیه به نام Haramiyida است که قبلاً در آمریکای شمالی یافت نشده بود.
Adam K. Huttenlocker, et al.: Late-surviving stem mammal links the lowermost Cretaceous of North America and Gondwana. Nature (2018), DOI: 10.1038/s41586-018-0126-y
