انجمن قلب آمریکا توصیه میکند که افراد بزرگسال هفتهای دو بار حدود ۱۰۰ گرم ماهی غیر سرخ شده مصرف کنند.
انجمن قلب آمریکا (AHA) اخیراً مطالعهای را به منظور بررسی ارتباط بین غذا و پایین آوردن خطر بیماری قلبی انجام داده است که گزارش آن در مجلهی گردش خون (Circulation) منتشر شده است.
SKIN CARE. Image credit: pixabay
در این مطالعه، پژوهشگران فواید اسیدهای چرب امگا ۳ حاصل از غذاهای دریایی را مورد بررسی قرار دادند. اسیدهای چرب امگا ۳ میتوانند ریتمهای غیرطبیعی قلبی را کاهش داده و از رشد رسوبات چربی که موجب انسداد شریانها میشوند، جلوگیری نمایند. همچنین، اسیدهای چرب امگا ۳ سطح تریگلیسیرید بالا را پایینتر میآورد. سطح بالای تریگلیسرید با بیماری دیابت و بیماریهای کلیوی در ارتباط است.
انجمن قلب آمریکا در گذشته نیز توصیههایی را در رابطه با ماهی ارائه کرده بود، ولی تحلیلها و بررسیهای اخیر منجر شده است که این سازمان بیانیهی جدیدی را دربارهی اثرات مفید غذاهای دریایی در جلوگیری از بیماری قلبی و همچنین سکتهی مغزی، نارسایی قلب، مرگ ناگهانی ناشی از بیماری قلبی، و نارسایی احتقانی قلب ارائه نماید. بیانیهی قبلی در سال ۲۰۰۲ منتشر شده بود.
انجمن قلب آمریکا توصیه میکند که هر فرد بزرگسال هفتهای دو بار هر بار ۳٫۵ اونس (حدود ۱۰۰ گرم) ماهی—البته به صورت غیر سرخ شده—مصرف نماید. این میزان مصرف ماهی از متوسط مصرف معمول آمریکاییان بیشتر است.
علاوه بر این، گفته میشود که بهترین انواع ماهی حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ برای حفظ سلامتی قلب، شامل ماهی آزاد (salmon)، ماهی خالخالی (mackerel)، شاهماهی (herring)، ماهی قزلآلای دریاچه (lake trout)، ماهی ساردین (sardine)، ماهی تُن بالهدار (albacore tuna) هستند. برخی دیگر از انواع ماهیها، مانند ماهی روغن (cod)، گربهماهی (catfish)، تیلاپیا (tilapia)، و میگو (shrimp) نیز حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ هستند، ولی مقدار آن زیاد نیست.
در این بیانیه، هشدار داده شده است که بعضی از ماهیها مانند کوسهماهی (shark) و ارهماهی (swordfish) حاوی جیوه هستند که میتواند تأثیر مضری بر تکامل مغز جنین داشته باشد، و بر عملکردِ شناختی در کودکان کمسنوسال نیز تأثیر منفی بگذارد. با این حال، پژوهشگران بر این اعتقاد هستند که خوردن ماهی در مجموع برای محیطزیست خیلی بهتر از خوردن گوشت قرمز است. برای بزرگسالان که هفتهای یک یا دو پُرس ماهی مصرف میکنند، فواید ماهی احتمالاً ۵۰ برابر مضرات حاصل از ترکیباتی است که ممکن است در داخل ماهی وجود داشته باشد.