ကေလးဘ၀ဆိုသည္မွာ မိခင္ျဖစ္သူ၏၀မ္းမွ ကြ်တ္လြတ္လာခ်ိန္ကစတင္ပါသည္။
ထိုကေလးတစ္ေယာက္ ၾကီးျပင္းလာခ်ိန္တြင္ အသိတရားရွိေစရန္ မိဘတိုင္းက ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပၾကရပါသည္။
ေမြးကင္းစအရြယ္ဟူသည္ မိဘ၏လက္ေပၚတြင္ၾကီးျပင္းၾကရသည္။ မိဘက ဦးေဆာင္မွုျဖင္႔ ရင္ေသြးငယ္၏ေ၀ယ်ာ၀စၥကို လုပ္ကိုင္ေပးရေသာေၾကာင္႔ လမ္းညႊန္ျပရန္ မလိုအပ္ေသးပါ။ တျဖည္းျဖည္းႏွင္႔ အသိတရားကို သင္ယူတတ္သိသည္႔အရြယ္တြင္ စကားမဆိုတက္ေသးေသာ္လည္းမိဘ၏သင္ျပ ညႊန္ျပျခင္းမ်ားကို ဦးေႏွာက္အသိဥာဏ္က လိုက္ပါမွတ္သားေနတတ္ပါသည္။ ေအာက္တြင္ခ်ကာ ေတာက္ေတာက္ေလွ်ာက္သြားတတ္သည္႔အရြယ္မွ စတင္ျပီးကေလးၾကီးျပင္းလာသည္႔အရြယ္အထိ မိဘက အသိတရားအျပင္ ဗဟုသုတရေစမည္႔ ျဖစ္ရပ္မ်ားကိုျဖည္းျဖည္းခ်င္း
ေျပာျပသြန္သင္ေပးရသည္။ဒါကိုေတာ႔မကိုင္နဲ႔မထိနဲ႔ ပူတက္တယ္ ဒီဘက္ေတာ႔မလာနဲ႔ ဟိုနားေတာ႔မသြားနဲ႔ လိမ္႔က်
တက္တယ္ စသျဖင္႔ အႏၲရာယ္ျဖစ္နုိင္သည္႔လုပ္ရပ္မ်ားကို မျပဳလုပ္မိေစရန္ မိဘက တားျမစ္ေျပာျပ ဆံုးမေပးရပါသည္။
ကေလးမ်ားသည္ အရာရာကိုတက္သိနားလည္လိုစိတ္စူးစမ္းလိုစိတ္အျပည္႔ရွိၾကပါသည္။ဒါကဘာေခၚတာလဲ ဒါဘယ္လို
ျဖစ္တာလဲ ဘာလို႔လဲ ဘာေၾကာင္႔လဲ ဟု သိခ်င္သည္မ်ားကို တရစပ္ေမးျမန္းတက္ၾကပါသည္။ အလုပ္မ်ားေနေသာ
အခ်ိန္မ်ား စိတ္ရွုပ္ေထြးေနေသာအခ်ိန္မ်ားတြင္ ထိုေမးခြန္းမ်ားကိုေျဖဆိုေပးရန္အတြက္ စိတ္မရွည္ျဖစ္ၾကရတတ္ပါသည္။
"ပါစပ္ပိတ္ထား လွ်ာရွည္လိုက္တာ ကေလးကေလးေနရာမေနဘူး နင္နဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ" စသျဖင္႔ေအာ္ေငါက္ ဟန္႔တာၾကသည္႔
မိဘမ်ားလည္း မၾကာခဏေတြ႕ျမင္ရပါသည္။
တခ်ိဳ႕မိဘမ်ားက ကေလးငယ္မ်ား၏ စူးစမ္းေလ႔လာမွုေမးခြန္းမ်ားကို ေျဖဆိုရန္ ၀န္ေလးတတ္ၾကပါသည္။
တစ္ခါတစ္ရံ လူၾကီးတစ္ဦး အလြယ္တကူမေျဖဆိုနိုင္ေသာ မေျဖတက္ေသာ ေမးခြန္းေကာင္းမ်ားကို ကေလးမ်ားေမး
ျမန္းျခင္းကိုခံရတက္ပါေသးသည္။ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ကေလးလက္ခံနုိင္ေလာက္ေသာ အေျဖတစ္ခုေတာ႔ ေပးျဖစ္ေအာင္
ေပးသင္႔ပါသည္။ ေျဖဆိုရန္ မလြယ္ကူလွ်င္ မိဘဘက္က ေအာ္ေငါက္လႊတ္တက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ႔ဖူးပါသည္။
ေအာ္ေငါက္ခံရသျဖင္႔ကေလးသည္ လူၾကီးမ်ားမၾကိဳက္သည္႔အတြက္ ေၾကာက္လန္႔ကာ ေနာက္ထပ္သိလိုသည္မ်ား
စူးစမ္းလိုသည္မ်ားရွိေသာ္လည္း မေမးရဲ မေမး၀ံ႔ေတာ႔ေအာင္ျဖစ္ကာ သြားရေတာ႔သည္။
ကေလးငယ္တစ္ဦး၏ ေတြးေခၚၾကံဆအေျဖရွာခ်င္သည္႔လုပ္ရပ္က ကြင္းဆက္ျပတ္သြားရေတာ႔သည္။
ထိုကေလးငယ္အဖို႔ ေနာက္ထပ္သိလိုစိတ္ ေမးလိုစိတ္ရွိေတာ႔မည္ မဟုတ္ေတာ႔ေပ။ထိုအခ်က္သည္ မိဘအုပ္ထိန္း
သူတိုင္း သတိျပဳသင္႔ပါသည္။ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေလာကအေပၚ စတင္စူးစမ္းဆင္ျခင္နိုင္မွု စြမ္းရည္သည္
ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အလြန္အေရးၾကီးပါသည္။သိခ်င္ တက္ခ်င္ ေလ႔လာခ်င္ေသာ စိတ္ကေလးကို မိဘမ်ား
ကေဖးမကူညီကာ တက္နုိင္သမွ်အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ကေလးစိတ္ေက်နပ္လက္ခံနုိင္တဲ႔အထိ အေလးထားကာ
ရွင္းျပေပးသင္႔ပါသည္။
ကေလးတစ္ဦးသည္ ျပင္ပစာေပေလ႔လာမွုမျပဳနိုင္သည္႔ အခ်ိန္အခါအေျခအေန အရြယ္တို႔တြင္ မိဘက ကေလး၏
စိတ္သႏၲာန္ထဲ႔သို႔ဗဟုသုတႏွင္႔ အသိတရားရွိေစရန္ ဖန္တီးေျပာျပေပးရပါမည္။ အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္မ်ားေျပာေပးျခင္း
သည္ အလြန္ထိေရာက္ေသာ သြင္သင္ဆံုးမမွုႏွင္႔ ကေလး၏စိတ္ကူးဥာဏ္ဖြ႔ံျဖိဳးမွုတို႔အတြက္ ေကာင္းမြန္သင္႔ျမတ္သည္႔
လုပ္ေဆာင္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ငယ္စဥ္အခါအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစားဆင္ျခင္ၾကည္႔ၾကမည္ဆိုလွ်င္
မိမိငယ္ဘ၀အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္တို႔ထက္ နားေထာင္မွတ္သားကာစိတ္ထဲစြဲခဲ႔သည္႔ ပံုျပင္မ်ားအေၾကာင္းအရာမ်ားကို
အလြယ္တကူျပန္မွတ္မိနိုင္သည္မွာ အားလံုးလက္ေတြ႕ပင္မဟုတ္ပါလား။
MSC-060
photo : google image