สวัสดีบ่ายวันจันทร์อันสดใสค่ะ กลับมาเจอกันอีกแล้วนะคะ คุณผู้อ่านทุกท่านสบายดีกันมั้ยคะ ส่วนหมอนะหรือ สบายดีค่ะ เมื่อวานลูกๆน่ารัก ทะเลาะกันเล็กน้อยพองาม ไม่ทำให้แม่ต้องหูยฮา
เอาละค่ะ กลับมาต่อเรื่องราวของชีวิตที่หมออยากเล่ากันดีกว่าเนอะคะ
ถึงไหนแล้วหนอ อ้อ ถึงตอนชีวิตวัยเรียนตอนเด็กๆๆๆๆๆที่นานๆๆๆๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆๆแล้ว
ตอนอนุบาลนี่ความจำมีอยู่เล็กน้อย จำได้แต่ว่าโดนบังคับให้ทานอาหารที่โรงเรียน เป็นก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ใส่ถั่วงอก โอ้แม่เจ้า คุณผู้อ่านคะ อาหารโรงเรียนรสชาดก็อย่างที่รู้ พอเป็นเส้นใหญ่ ใส่ถั่วงอกเข้าไป จบซีคะ อ้วกค่ะ อ้วกแตกอ้วกแตนจนจะเป็นบ้า ทำให้หมอเกลียดก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่จนทุกวันนี้
ชีวิตประถมตอนแรกก็เรียนได้คะแนนเรื่อยๆมาเรียงๆ แต่พอป.3เท่านั้นแหละ แม่เจ้า เริ่มสอบได้ที่ 1-3 ของห้อง หลังจากนั้นรู้สึกว่ายอมตกจากที่ 3 ไม่ได้ ขยันขึ้นมาทันที มุ่งมั่นทุกครั้งที่สอบว่าต้องได้ที่ 1-3
จนจบม.3 ได้คะแนนดีจนสามารถเข้าเรียนต่อโรงเรียนมัธยมชื่อดังของจังหวัดได้ โดยไม่ต้องสอบ เย้ๆๆๆๆ แม่งี้ ภูมิใจเชียว ลูกสาวเก่ง เวลาใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนนี้มันช่างน่าภาคภูมิใจจริงๆหนอ (ตอนนั้นโรงเรียนชื่อดังมีไม่กี่แห่งหรอกค่ะ ไม่เหมือนสมัยนี้ สับสนไปหมด เลือกโรงเรียนให้ลูกแทบไม่ถูกกันเลยทีเดียว)
ปล. วันนี้ขอจบแต่เพียงเท่านี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวว่างๆจะมาเขียนเมาส์มอยใหม่ค่ะ
