สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านทุกท่าน ซักครั้งในชีวิตเราต้องเดินทางไปเที่ยวต่างประเทศให้ได้ หมอเชื่อค่ะว่าเป็นความฝันของทุกคน แต่หมอมีความฝันมากกว่านั้น ความฝันคือไปเที่ยวรอบโลก ไปเห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็นเมื่อตอนที่หัวเข่ายังดีเนี่ยแหละค่ะ ขืนเข่าเสื่อม นั่งเครื่องบินนานไม่ได้ เดินก็ต้องใช้ไม้เท้า คงจบกัน และว่าแล้ว เราไปกันลุยกันเลยดีกว่า
ทริปแรกในชีวิต (ถ้าไม่นับพม่านะคะ) คือ ญี่ปุ่นค่ะ ประเทศในฝันที่หลายๆคนอยากจะไป ตอนนั้นไปในนามนักเรียนแลกเปลี่ยน ฟังดูโก้นะคะ จริงๆไปแค่สิบกว่าวันเองค่ะ ไปดูงานพอเป็นพิธีก็ 2 -3 วัน ที่เหลือนะหรือคะ เที่ยวซีคะ รออะไร
ไปตอนหน้าหนาว เห็นหิมะครั้งแรกในชีวิต ตื่นตาตื่นใจสุดๆ มันเป็นความฝันเลยนะคะกับการได้เห็นหิมะเนี่ย จินตนาการไว้ประมาณน้ำแข็งในตู้เย็น เปล่าค่ะ มันยิ่งกว่านั้น มันดูนุ่ม เนียน เป็นปุย ปั้นและปาได้ แต่ว่าหนาวสุดขั้วหัวจิตหัวใจเลยล่ะ
ไปพักกับเพื่อนญี่ปุ่น น่ารักมว้ากกกก เธอสละให้อิชั้นนอนเตียง ส่วนเธอนอนกับพื้น ดูแลกันดีจริงหนอ ซื้อขนมให้กิน พาไปเลี้ยงอาหารดีๆ เนื้อญี่ปุ่นอันแสนจะนุ่มลิ้น ขนมโมจิจากต้นตำรับ ทาโกะยากิไส้ปลาหมึก พิซซ่าญี่ปุ่น สมัยนั้นหาซื้อไม่ได้ง่ายๆนะคะ สมัยนี้นะหรือ ทุกตลาด ทุกที่ ทุกถนนคนเดินมีหมดอาหารญี่ปุ่นเนี่ย อิจฉาเด็กสมัยนี้ซะจริง
แล้วก็ที่ขาดไม่ได้ ไปแดนหิมะทั้งที ต้องเล่นสกีคร่า เล่นไม่ใช่จะเป็น ทำท่าไปงั้นแหละ ยืนล้มยืนล้ม จนตูดงี้พังไปหมด อีกวันนั่งแทบไม่ได้ ตูดระบมซีคะ แล้วสาวๆญี่ปุ่นอะเนอะ ใส่ชุดเล่นสกีงี้ ฟรุ้งฟริ้งน่ารักเชียวค่ะ สีชมพู มีปุยขนที่คอ แต่ชุดของอิชั้นและเพื่อนรักนะหรือคะ ยังกะคนขับรถบรรทุกค่ะ ใหญ่ เก่า สีสันคัลเลอร์ฟูล แต่ก็ช่างเถอะค่ะ เรามั่นใจ no แคร์ค่ะ
โชว์ค่ะโชว์ ถ่ายรูปกับเพื่อนรัก โอยวีรกรรมกับเพื่อนคนนี้เยอะไปหมด
ปล. เวลาหมดซะแล้ว เดี๋ยวมาเล่าใหม่นะคะ
