I haven't been reading much lately, so I decided to change that. I bought two books, one of which was the English version of ‘Intermezzo’ by Sally Rooney. This is my third book by this author, so I was prepared for her very original writing style.
‘Intermezzo’ is primarily a story about loss, grief and the complexity of human relationships (the latter I particularly associate with Rooney's work). Two brothers, the older Peter and the younger Ivan, deal with the loss of their father in different ways, and they are also entangled in ambiguous relationships with women - yet this is definitely not a typical book about love. From what I found on the internet, the title ‘Intermezzo’ means a short transition connecting parts of a cyclical work, e.g. a symphony. Did the author mean this name to refer to the mournful stage of the men's lives depicted in the book? I can only guess.
What I liked about this book was definitely the way it portrayed human emotions and the authenticity of relationships in the 21st century. While reading, you really get inside the characters, what they feel, what they think, what their desires are. It shows that in today's world, human intentions are not always visible at first glance.
In addition, the plot touches on the love between a parent and an adult child, sibling love, relationships with a large age gap, resentment towards another person hidden for years, unspoken emotions, success – all this contributes to the unique, even utopian mood in Intermezzo. I was very curious about the ending of this book, because the plot seemed to go on forever (which is not a bad thing), so I waited impatiently for the final twist and I was not disappointed.
I was very engrossed in reading this book, and it certainly ended my reading slump. I definitely recommend reading 'Intermezzo', especially in the original. You can learn a lot about human emotions and experiencing loss. If there are people here who have read this book by Rooney, I encourage you to comment and share your opinion.
Ostatnio bardzo mało czytałam i postanowiłam to zmienić. Kupiłam dwie książki i jedną z nich była angielska wersja "Intermezzo" autorstwa Sally Rooney. To moja trzecia książka tej autorki, więc byłam przygotowana na jej bardzo oryginalny styl pisania.
"Intermezzo" to przede wszystkim historia o stracie, żałobie i zawiłości ludzkich relacji (to ostatnie szczególnie kojarzę z twórczością Rooney). Dwójka braci - starszy Peter oraz młodszy Ivan - na różne sposoby mierzy się ze stratą ojca, a ponadto są oni uwikłani w niejednoznaczne relacje z kobietami - mimo tego zdecydowanie nie jest to typowa książka o miłości. Z tego co znalazłam w internecie, tytuł "Intermezzo" oznacza krótkie przejście łączące części utworu cyklicznego np. symfonii. Czy autorka miała na myśli tą nazwę jako żałobny etap życia mężczyzn zamieszczony w książce? Tak się tylko domyślam.
Co mi się spodobało w tej książce to zdecydowanie sposób przedstawienia ludzkich emocji i prawdziwość relacji w XXI wieku. W trakcie czytania bardzo wnika się we wnętrze bohaterów, w to co czują, o czym myślą, czy jakie mają pragnienia. Pokazuje to, że w dzisiejszym świecie ludzkie intencje nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka.
Poza tym, fabuła zahacza o miłość między rodzicem a dorosłym dzieckiem, miłość rodzeństwa, związki z dużą różnicą wieku, skrywany latami żal do drugiej osoby, niewypowiedziane emocje, sukces - to wszystko składa się na niepowtarzalny, wręcz utopijny nastrój w "Intermezzo". Byłam bardzo ciekawa zakończenia tej książki, ponieważ fabuła zdarzała się brnąć w nieskończoność (co nie jest niczym złym), więc czekałam z niecierpliwością na końcowy zwrot akcji i nie rozczarowałam się.
Byłam bardzo wkręcona w czytanie tej książki i z pewnością zakończyła ona mój przestój w czytaniu. Zdecydowanie polecam przeczytanie "Intermezzo", a szczególnie w oryginale. Można dowiedzieć się wiele o ludzkich emocjach i przeżywaniu straty. Jeśli są tu osoby, które przeczytały tą książkę Rooney, zachęcam do skomentowania i podzielenia się opinią.
