#sekteius

Gözlerin şimdi kapalıdır Uyuyordur sesin Sesin bir bebek gibi mışıl mışıl

Gif ser saçlarını yorgan gibi üzerime uyuyorsam ya da toprak gibi ölüysem @sahinadm- Sekte-i Us

madem ki yaşıyorum güzel yüzlü bir kız çizeceğim şuraya güzel sesli güzel bakışlı güzelden kastım gece dalgası gibi denizlerin piyano gibi yahut keman gökyüzünün terlemesi gibi sabaha karşı madem yaşıyorum

seni gelip alsın yanıma getirsin gemi yolladım bir bardak çay içinde üç gemi üç fırtına var her geminin etrafında biri gecenin kedifemsi ölümü biri ölümün yumuşak dokunuşu biri ise sevdamın ölümsüzlüğü

kaçıyorum birçok seni çağrıştıran eşyadan kaçıyorum güneş kovalıyor hatırlamak istediklerim kovalıyor beni adım bile atmıyorum fakat ne güneş ne hatıralar yakalayabiliyor beni dönüp duruyorum tekrar dönüyorum

içlerden bir iç beğendim. tuttum onu en dışa çıkardım, öptüm, alnıma koydum; gülümsedim yüzüne; okşadım, sevdim onu. sonra yeniden içeri soktum. eski yerine, en derine. mücerret abuhavasında hiç kimseden

Uzun bir yolculuk düşünüyorum. Kucağımda yavrucağım, sırtımda yağmur damlaları, kulağımda gök gürültüsü; gözlerim ve ayaklarım ıslak, bacaklarım titrek. Benliğimle binlerce sen söyleşip duruyorsunuz. Hislerim

akşam oluyor sonra gece oluyor sürekli zamanla oynayamıyorum bu gün de önce akşam sonra gece oldu zamanla oynayamadım zamanı durduramayacağımı anlayınca ben durdum durdum durdum turnayı alıp bağrıma bastım

Bu şiir uyumak istediğim; fakat uyuyamadığım, uyumak ile uyayamamak arasında tuhaf bir yerde olduğum bir anda telefona nasıl not ettiğimi hatırlamadığım bir biçimde yazıldı. Hayal ile gerçek karışık, bir

kandım, kandırıldım; çocuk kaldım titrek sesimle saçma sapan şarkılar söylerken arabesk bir taraftan bacaklarım uyuşuyor, şertleşiyor çarmıhtaki oğlumu izlerken diğer taraftan kanmışlığımı, kandırılmışlığımı,

belki de şu an seninle el ele olmamız gerekiyordu hazır kar yağıyor deyip dışarı atmamız gerekiyordu kendimizi harflerin biçimini zorlaya zorlaya konuşmamız bir hâl olup yorgun argın tatlı sularımıza dalmamız

senden bana kimsesiz kalmalar nasip oluyor fütursuz sevişmelerimiz yine son bulmuyor fakat yaşlanmış dudaklarımız kırışık her çizgisinden sevgimiz nehir olup karışıyor eh biraz da kıskanıyor gençler bizi

hiçbir şeyin anlamı yok. her şey, hiçbir şey anlatmıyor. hiçbir şey, hiç bir şey anlatmıyor. hatta hiç bir şey, hiç bir şey anlatmıyor. eşyanın üzerinden milyar yıl geçmiş ve hâlâ hiçbir şey anlam kazanmamış,

üç beş kadın yaklaşıyor ufuktan. ikisi yaşlı ve yorgun. biri hamile ve karnında bir kız çocuğu el fenerini tutmuş, önündeki deftere bir şeyler yazıyor. kızıl saçlıyım birkaç haftalık uzun boyluyum elimde

bana dokunma. dokunma bana! ayaklarım üşüyor. dizlerim üşüyor. göğsümde bir kabarcık üşüyor. kafamda pütürlü bir ceset üşüyor. ben üşüyorum. dokunma bana; ölürsün. ellerimde ellerinle ölürsün. ruhumun

Kafamı tutup duvarlara geçiresim var. Duvar yok. Etrafımı ağaçlar sarmış. Ağaçlara geçiresim var kafamı. Ağaçlar uzak. Tutup kafamı havaya geçiriyorum. Geçirdikçe ben kafamı havaya, boşluklar doluyor.

şimdi sana bazı dokunuşlar olmuş zamanında diyorum böyle düşünüyorum yoksa nasıl olur da yükseklerden saçların şelale olup bembeyaz akar ayaklarına yoksa nasıl oluyor ağaç yaprakları kelebekler ateş böcekleri

Seninle geçmişte birkaç kez misak ettik. Lâkin miskal miskal sözden dönmelerinle benim fark edemeyeceğimi düşünerek bana yeniden yönelmelerin oluyor. Misal istersen biner biner gösteririm ki buna hacet

Uzun bir yolculuk düşünüyorum. Bitmek bilmeyen bir yolculuk. Bu yolculukta gözlerimden damla damla akan hıçkırıklar, yanaklarımda tuzlu hıçkırıklarımın çorağı topraklar var. Çenemden yığın yığın tuzlu

Kaçırıyorum. Şu zavallı halimle senin dünyanda çok şey kaçırıyorum. Ruh, benim ruhum; fakat bilmediğim bazı yerlerinde ruhumun, yeni fark ettim; hastalıklar oluşmuş. Sen ise her şeyi bilensin, bildiğin