ဘ၀ ဆိုတာကိုစဥ္းစားျကည္႕လိုက္ရင္ သုခတစ္က်ပ္သားနဲ႕ ဒုကၡ ကိုးဆယ္႕ကိုးက်ပ္သား ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႕ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုကို ထမ္းပိုးျပီး ေသဆံုးျခင္းဆိုတဲ႕အဆံုးသတ္တစ္ခုကို တေရြ႕ေရြ႕ေလ်ွာက္လွမ္းသြားေနျကတာလို႕ပဲျမင္မိပါတယ္။
ဒီလိုနဂိုရွိျပီးသားဒုကၡနဲ႕ေတာင္မတင္းတိမ္ႏိုင္ေသးပဲ အပိုဒုကၡေတြနဲ႕ထပ္ေဆာင္းပူခ်င္ျကေသးတာလည္းက်ြန္မတို႕လူသားေတြပါပဲ။
အခ်စ္အတြက္ပူျကတယ္။
တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆိုတာ မီးပါ။
ကိုယ္ကျငွိမ္းလိုက္ရင္ၿငိမ္းသြားၿပီး ဆက္ေမြးထားရင္ေတာ့ဆက္ေလာင္ေနမွာပါပဲ။ တစ္ခါေလာက္ အသဲကြဲဖူးရင္ အခ်စ္ကိုဘယ္လိုထိန္းသိမ္းျပီး ေရွ႕ဆက္သင္႕လဲေတာ္ေတာ္သေဘာေပါက္သြားပါျပီ။ ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ေတာင္ မယံုရတဲ့ေခတ္မွာ တျခားဘယ္သူ႔ကိုမ်ားယံုၾကည္ေနခ်င္ေသးတာလဲ။ ကိုယ္ကအခ်စ္ေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနရတယ္ဆိုျပီး အိပ္ယာေပၚမွာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေရာဂါေဝဒနာခံစားေနရသူနဲ ႔ေနရာခ်င္းလဲမလားဆိုရင္ေတာ႕ ဘယ္လိုမွမလဲႏိုင္ဘူးမလား။ အခ်စ္ေျကာင္႕နာက်င္တာဟာ ေရာဂါေ၀ဒနာဖိစီးႏွိပ္စက္လို႕နာက်င္ရတာေလာက္မဆိုးရြားေသးပါဖူး။
ေငြေရးေျကးေရးေျကာင္႕ပူျကတယ္။
အေျကြးေတြရွိလို႕ပူျကတယ္။
တကယ္ေတာ႕လည္းေလာကမွာ အေျကြးကင္းတဲ႕သူဆိုတာမရွိသေလာက္ရွားပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ေနသမွ်ေတာ႕အေျကြးကရွိေနမွာပါပဲ။ ဘယ္ႏွခါလဲက်က်ျပန္ထႏိုင္ဖို႕သာအဓိကပါ။ ကိုယ္႕မွာေျခေတြလက္ေတြအေကာင္းျကီးရွိေသးတယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြရွိေသးတာပဲ။ စိတ္ေကာင္းေလးထားျမဲထားျပီးေရွ႕ဆက္ရင္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြဆိုတာေရာက္လာအံုးမွာပါ။
အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပလို႔ပူျကတယ္။
စကတည္းက တစ္ေယာက္တည္းလာၿပီး တစ္ေယာက္တည္းျပန္ၾကရမယ့္ ဘဝမွာ တျခားတစ္ေယာက္ေျကာင္႕တဘ၀လံုးစိတ္ဆင္းရဲေနဖို႕ဆိုတာ တန္ပါရဲ႕လား။ ပူေလာင္တယ္ဆိုတာ တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ပါ။ လိုခ်င္တာျဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားေနလို႔ပါ။ တကယ္ေတာ႕ဘ၀ဆိုတာ ေနေပ်ာ္ဖို႔ပဲအေရးႀကီးတာပါ။ အရာအားလံုးျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္ၿပီး ပ်က္ခ်ိန္တန္ရင္ပ်က္မွာမို႕ဘာအတြက္နဲ႕မွ ဘယ္သူ႔အတြက္နဲ႕မွ အပူေသာကေတြကိုယူမထားလိုက္ပါနဲ႕။
တကယ္တမ္းစိတ္ပူရမွာက
ျဖတ္သန္းခဲ႕တဲ႕ဘ၀တစ္ေလ်ွာက္ ဘာေကာင္းမွဳကုသိုလ္မွမရွိပဲကုန္ဆံုးသြားမွာကိုပါ။ မေန႕ကျဖစ္ခဲ႕တာေတြ မနက္ျဖန္ျဖစ္လာမွာေတြကိုေတြးေတာျပီး ပူေလာင္ပင္ပန္းေနမယ္႕အစား ခုထိေကာင္းမြန္စြာအသက္ရွဴေနျပီး လူေကာင္းအတိုင္းရွင္သန္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ေတာင္သိပ္ကိုကံေကာင္းေနပါျပီ။ ရသမွ်အခ်ိန္ေလးမွာ တျခားသူေတြအတြက္ပူေလာင္ေနျကတဲ႕ အပူေတြကိုေလ်ွာ႕ခ်ျပီး ကိုယ္႕အတြက္တကယ္တန္ဖိုးရွိတဲ႕ဘ၀ေလးကိုယ္စီကို အေကာင္းဆံုး ျဖတ္သန္းသြားႏိုင္ျကပါေစ။ ။
MSC-194