မဂၤလာပါ steemit ညီအစ္ကိုမ်ား ....
တရံေရာအခါက နည္းပညာမ်ားအမ်ိဳးမ်ိဳး အရွိန္တိုးလွ်က္ တိုးတက္ေနသည့္အခ်ိန္အခါ တြင္ "ရွန္ကဲ၊မိုးသီး၊ဘရင္း" ဟူေသာလူငယ္ေသုးံဦး ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တြင္ ေနခဲ့ၾကသည္။ထိုလူငယ္ေလးဦးလုးံမွာ ငယ္စဥ္ကပင္ ေက်ာင္းတူတူေနခဲ့ရျခင္း အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီး တကၠသိုလ္ၿပီးသည္အထိအတူ ေနခဲ့ရျခင္းမ်ားေၾကာင့္ မည္သည့္အရာမ်ိဳးမဆို တိုင္ပင္ၿပီးသာလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုလူငယ္သုးံဦး၏ မတူညီသည့္အခ်က္မ်ားကာ မိဘမ်ားပင္ျဖစ္ၾကသည္။"ရွန္ကဲ"၏မိဘႏွစ္ဦးလုးံပင္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းဆရာမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး မိမိသားကို ပညာတတ္ျဖစ္ေစရန္ (ဝါ) ဘြ႕ဲပညာျမင့္မွ အလုပ္ေကာင္းရႏိုင္၍ လခေကာင္းရႏိုင္ေစရန္ အလို႔ငွာ သင္တန္းမ်ား ႏွင့္အျခားအျခားေသာ ႏိုင္ငံျခားပညာသြားသင္ရန္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစသည့္ course မ်ားသာသင္ရန္ အၿမဲအားေပးသည္။ ရွန္ကဲမိဘမ်ားျဖစ္ေစခ်င္သည္မွာ မိမိသား ႏိုင္ငံျခားပညာသြားသက္ဘြဲ႕ရၿပီး company မ်ားသို႔အလုပ္လုပ္ျခင္းျဖင့္အသက္ေမြးဝမ္းေျကာင္းျပဳရန္ျဖစ္သည္။ မိုးသီး၏မိဘမ်ားကေတာ့ ထိုသို႔မဟုတ္ မိဘမ်ားစ်းေရာင္းျခင္းနည္းတူ မိမိသားကိုလည္း ေရာင္းေစခ်င္သျဖင့္ ပညာေရးသိပ္အားမေပးၾကပါ။ မိုးသီး မိဘမ်ား၏ ခံယူခ်က္မ်ားမွာ မိမိသားကို ပညာဆက္မသင္ေစပဲ မိမိကိုယ္ပိုင္ တႏိုင္တပိုင္အေရာင္းအဝယ္လုပ္ရန္ႏွင့္ အျခားသူမ်ား အလုပ္မလုပ္ရန္သာ အစဥ္တိုက္တြန္းလ်က္ရွိသည္။ ဘရင္း မိဘမ်ားကေတာ့ ရြာသူမ်ားျဖစ္ၾက၍ မည္သည့္ရည္ရြယ္ခ်က္မွမရွိ။႐ိုးရိးရွင္းရွင္း ရွိရင္စားမည္ မရွိရင္အငတ္ေနမည္ဟူသည့္ ပုံစံမ်ိဳးႏွင့္ ရွင္သန္ေနၾကသူမ်ား။ အထိုက္အေလ်ာက္ေငြေၾကးေလးႏွင့္ ရြာမွေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တက္လာၿပီး တပိုင္တႏိုင္ဆိုင္ၿပီးစားေသာက္ေနထိုင္ၾကသူမွ်သာ။ မတူညီေသာ သေဘာထားမ်ားရွိသည့္မိဘမ်ားရဲ႕ သားမ်ားျဖစ္ပါလ်က္်သာ္ျငားလည္း ထိုသုးံဦးမွာ စားတူတူသြားတူတူ ၾထစ္ေနၾကသည္။ အထက္တန္းေက်ာင္းေအာင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ မိမိဘဝအတြက္ လမ္းေၾကာင္းတခုေတာ့ေရြးရေတာ့မည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ မည္သည့္ဘြဲ႕ရသည္ျဖစ္ေစ ဘဝအတြက္အာမခံခ်က္ မည္သို႔မွ်မေပးႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိၿပီးႏွင့္ၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။သို႔ႏွင့္ ေက်ာင္းၿပီးသည္ႏွင့္ ထိုလူငယ္သုးံဦးမွာ ဘာဆက္လုပ္ရမည္ကိုမသိ မိဘအလုပ္အကိုင္မ်ားလည္း ဆက္လုပ္၍တိုးတက္မည္မဟုတ္ဟုအေတြးရၿပီး ေက်ာင္းဆရာမ်ားျဖစ္ၾကေသာ "ရွန္ကဲ" မိဘမ်ားလမ္းၫႊန္မႈျဖင့္ ႏိုင္ငံျခားပညာဆက္သင္ရန္အလို႔ငွာ အေျခခံျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသင္ရမည္ျဖစ္ေသာ သင္တန္းသို႔ သြားတက္ရန္ဆုးံျဖတ္လိုက္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ရန္ကုန္သို႔ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ သင္တန္းကာလမွာ ၂ ႏွစ္ၾကာမည္ျဖစ္ၿပီး၂ ႏွစ္ၿပီးေနာက္ Singapore Malaysia England Australia စသည့္ထိုေလးႏိုင္ငံသို႔ဆက္တက္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသူငယ္ခ်င္းသုးံဦးတြင္ "ရွန္ကဲ" မွလြဲၿပီး က်န္ႏွစ္ဦးမွာ သင္တန္းအတူတူ တက္ေနၾကေသာ္ျငားလည္း သင္တန္း၂ ႏွစ္ၿပီးဆုးံၿပီးလွ်င္ မည္သည့္ႏိုင္ငံသြားတက္မည္ဟူ၍ မဆုးံျဖတ္ထားၾကေပ။ "ရွန္ကဲ" သည္ Singapore ပညာဆက္သင္ရန္အတြက္ အစစအရာရာ မိဘမ်ားအကူအညီျဖင့္ စီစဥ္ၿပီးလ်က္ျဖစ္သည္။သို႔ျဖင့္ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ႏွစ္ႏွစ္ၾကာ သင္တန္းတက္ၿပီးသည့္ေနာက္ "ရွန္ကဲ" တေယာက္ေတာ့ ပထမဆုးံ စကၤာပူသို႔ထြက္ခြာသြားသည္။ "မိုးသီး""ဘရင္း" မွာေတာ့ ကုန္ၾကေငြမ်ားမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိဘမ်ားမွ ေငြေၾကးစီစဥ္ရန္ အလို႔ငွာအခ်ိန္ထပ္ေစာင့္ေနရသည္။ေငြေၾကးအဆင္ေျပမည့္အခိ်န္ေစာင့္ရင္းႏွင့္ ႏွစ္လၾကာၾကာသြားသာအခါ "မိုသီး" အေဖမွ ႏိုင္ငံျခားမသြားပဲ အိမ္သို႔ျပန္လာၿပီး လာေရာက္လုပ္ကိုင္ရန္ ေျပာဆိုလာျခင္းေၾကာင့္ ေတာင္ႀကီးသို႔ျပန္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္ "ဘရန္း" တဦးတည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေယာင္လည္လည္ အိမ္မွေငြေၾကးအဆင္ေျပမည့္အခ်ိန္ေစာင့္ရင္း က်န္ရွိခဲ့ေလသည္။ သို႔ႏွင့္စပ္မိစပ္ရာ အလုပ္မ်ားေလ်ာက္ရင္း ရသမွ်အလုပ္ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အြန္လိုင္းစီးပြားေရး အြန္လိုင္းေငြရွာနည္းမ်ား ေခတ္သားလွ်က္ရွိၿပီး "ဘရင္း" တေယာက္အလုပ္လုပ္ရင္း အားသည့္အခ်ိန္ အြန္လိုင္းေငြရွာနည္းမ်ား ေလ့လာရွာေဖြရင္း steemit ဟုေခၚသည့္ ဝါသနာပါရာ စာေပဗဟုသုတ ရသ မ်ားေရးၿပီးမွ်ျခင္းျဖင့္ ဆုေၾကးရရွိမည့္ အြန္လိုင္းဆိုက္တခု ျဖင့္အဆက္အသြယ္ရရွိခဲ့ပါသည္။ သို႔ႏွင့္ထို steemit တြင္ႀကိဳးႀကိဳးစားစား စားေရးမွ်ျခင္းျဖင့္ သုးံလၾကာေသာအခ်ိန္သို႔ေရာက္ေသာအခါတြင္ "ဘရင္း" တဦးမိမိေငြႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ရပ္တည္လာႏိုင္ခဲ့သည္။"မိုးသီး"တဦးမွာလည္း အိမ္၌ရွိအလုပ္ဝင္လုပ္ရင္း အဆင္ေျပေနသည္။ "ရွန္ကဲ" သည္လည္း Singapore တြင္ေက်ာင္းတက္အလုပ္လုပ္ရင္း အဆင္ေျပလ်က္ရွိေနသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ "ဘရင္း" တေယာက္မိမိသြားခ်င္သည့္ ပညာသင္ခ်င္သည့္ ႏိုင္ငံရပ္ၾလားသို႔ မိဘအဆင္မေျပမႈမ်ားေၾကာင့္ မသြားရခဲ့ေသာ္လည္း ထို steemit မွႀကိဳးစားၿပီး အဆင္ေျပလာပါက ႏိုင္ငံျခားထြက္သြားမည္ဟု ေတြးလ်က္ steemit ဟုေခၚဆိုသည့္ အြန္လိုင္းစာေပမွ်ရာ တြင္ေဇာက္ခ်လုပ္ကိုက္ခဲ့သည္။ သို႔ႏွင့္ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာမွ်လုပ္ျဖစ္ခဲ့ရာ ေမာင္"ဘရင္း"တေယာက္မွာ ယခုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌တိုက္ခန္း ကိုယ္ပိုင္ဝယ္ယူႏိုက္ခဲ့ၿပီ။ ထိုေနာက္ steemit မွရေသာေငြအခ်ိဳ႕အား ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ရွိ ေျမကြက္မ်ားဝယ္၍ ရင္းႏွီးထားလိုက္ေလသည္။
ေျခာက္ႏွစ္ခန႔္ၾကာေသာ္............
ထိုသူမ်ားအမည္စားရင္းတြင္ "ဘရင္း" သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေသာ "မိုးသီး" သည္လည္းပါဝင္ေၾကာင္း ကို စကၤာပူေန "ရွန္ကဲ" မွ “ဘရင္း" ထံသို႔ အီးေမးလ္ျဖင့္
သူငယ္ခ်င္း ေနေကာင္းက်န္မာလား ?အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပလား? ငါကေတာ့ဒီမွအဆင္ေျပပါတယ္ အခုဆို ရာထူးတိုးၿပီး တလ သိန္း ၆၀ ေက်ာ္ရေနၿပီ...မင္းတို႔ေရာျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဆင္မေျပၾကဘူးဆိုငါ့ဆီလာခဲ့ဖို႔ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ မင္းတို႔သာ အမွန္တကယ္ ငါ့လိုႀကိဳးစားခဲ့ရင္ ဒီအခ်ိန္တလကို သိန္းေျခာက္ဆယ္ေလာက္ ေတာ့ေအးေဆး ရေနၿပီ။ဘဝတိုးတက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စကၤာပူ ကို "မိုးသီး" နဲ႔အတူလိုက္ခဲ့ပါ။သူလည္းအခုဆို company ပစၥည္းျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေရာင္းေနဒါ အေရာင္းရဆုးံ ကိုယ္စားလွယ္မို႔ သူ႔ကိုလည္းဖိတ္ထားတယ္။မင္းလည္းစကၤာပူ မေရာက္ဖူးေသးဘူးဆိုေတာ့ "မိုးသီး" နဲ႔ လိုက္ခဲ့ပါ။ ငါေတာ့ဒီမွာ တိုက္ခန္းရယ္ ကားရယ္အပိုင္ျဖစ္ေနၿပီ ျမန္မာမာေနလည္း ဘဝက အလကားပဲ တိုးတက္မႈမရွိ မင္းကိုေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ အဆင္ေျပရင္ အီးေမးလ္ပို႔လာပါ ငါလမ္းစားရိတ္ထည့္ေပးပါမယ္ မိုးသီး နဲ႔လိုက္လာခဲ့ေပါ့။ သူလည္းေနာ္ေတာ္ေအာင္ျမင္ေနၿပီ သံပစၥည္း စတီးေရာင္းဒါ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးပဲ မင္းတေယာက္ပဲဘဝမွာမေရရာမေသခ်ာနဲ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ လာခဲ့ပါ။"
ႀကိဳဆိုပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း အခုလိုေတြ႕ရဒါဝမ္းသာပါတယ္ ငါတို႔ company ကလည္း မင္းကိုေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္း နဲ႔အတူ မင္းနဲ႔ငါ့ကို သူေဌးကိုယ္တိုင္ ဂုဏ္ျပဳခ်င္ေနဒါ အခု ငါတို႔ သူေဌးက အာရွမွာ အႀကီးဆုးံ company, အာရွမွာ အခ်မ္းသာဆုးံ ပုဂၢိဳလ္ပဲ ။ သူေဌးကိုယ္တိိုင္ ဂုဏ္ျပဳခ်င္တာ ဆိုေတာ့ ငါတို႔ကံေကာင္းလို႔ပဲ။ ငါတို႔အခုလို company နဲ႔လက္တြဲခြင့္ရဒါ ငါတို႔ေရွးဘဝ ကုသိုလ္ပဲ။ "ဘရင္း" တေယာက္ေတာ့ ဘယ္ဆီေနမွန္းလည္းမသိ ငါ့လည္းမင္းနဲ႔အတူလိုက္လာဖို႔ေျပာေသးတယ္ မဆက္သြယ္လာဘူးလား ? "
ထိုအခမ္းအနားသို႔ စကၤာပူတြင္ ေက်ာင္းၿပီး၍အလုပ္ကိုင္ေနေသာ " ရွန္ကဲ" တေယာက္ႏွင့္ "မိုးသီး"ထိုေန႔က အထူးဧည့္သည္စားရင္တြင္ ပါဝင္ေသာေၾကာင့္ VIP ဝင္ေပါက္တြင္ရပ္လ်က္....(ထို BA company အတြက္ရွန္ကဲသည္ exports imports ၌မန္ေနဂ်ာအႀကီးဆုးံျဖစ္လ်က္ေနသည္)
ထိုသို႔ေၾကာ္ျငာအၿပီးတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရန္ company သူေဌးမွ စင္ေပၚသို႔တက္သြားၿပီး စတင္၍ " ယခုအခမ္းအနားမွ ႀကိဳဆိုပါ၏" ဟု ေျပာလိုက္ၿပီးၿပီးျခင္း "မိုးသီး" "ရွန္ကဲ" မ်က္လုးံအျပဳးသား ျဖစ္ေနၿပီး သူေဌး ဆိုသူမွာ မိမိသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေသာ " ေမာင္ဘရန္း" ျဖစ္ေနျခင္း........
ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ ထိုသူႏွစ္ဦးက်န္ရစ္လ်က္
Authour ကိုဗီး
