ช่วงหน้าฝนยุก็ยกร้านก๋วยเตี๋ยวเรือหนีน้ำ จากแม่น้ำเมยขึ้นมาขายบนบกค่ะ ปกติหน้าแล้งจะขายที่ริมแม่น้ำเมย แต่ช่วงนี้ฝนตกหนักน้ำในแม่น้ำเมยขึ้นสูงกว่าแพ ก็เลยจำเป็นต้องหนีน้ำค่ะ ไว้หน้าแล้งจึงจะกลับไปขายที่ริมเมยต่อ หน้าฝนเรื่องการค้าการขายก็ต้องทำใจหน่อยค่ะ เงียบเป็นปกติ เพราะชาวบ้านส่วนใหญ่ไปทำไร่ทำสวนกันหมด นักท่องเที่ยวก็ไม่มี ลูกค้าก็จะห่างๆ หน่อย ใครผ่านไปผ่านมาทางนี้แวะมาอุดหนุนก๋วยเตี๋ยวเรือรสเด็ดกันได้นะจ๊ะ
ร้านก๋วยเตี๋ยวของยุจะย้ายตามฤดูกาลค่ะ 555 ฤดูฝนก็ขายที่หลังบ้านแม่สามี ฤดูแล้งก็ขายที่ริมแม่น้ำเมย ฤดูแล้งนี่เรียกได้ว่าเป็นช่วงกอบโกยก็ว่าได้ค่ะ เพราะนักท่องเที่ยวมาเล่นน้ำคลายร้อนกันช่วงหน้าแล้งเยอะมากๆ มีอะไรก็ขายดิบขายดีไม่พอขายเลยค่ะ นอกจากนักท่องเที่ยวที่มาเล่นน้ำคลายร้อนกันแล้ว ก็ยังนักพนันข้ามไปเสี่ยงดวงกันที่ฝั่งพม่าไม่ขาดสายเลยค่ะ
บิงกะลาบา (สวัสดีค่ะภาษาพม่า) ที่ร้านยังมีพนักงานสาวสวยสองคนคอยต้อนรับลูกค้าอยู่ค่ะ 555
ดูหน้าตาเด็กเสิร์ฟซะก่อน ปะแป้ง ทาซะนาคาจนขาวคนนี้ลูกสาวยุเองค่ะ อีกคนเป็นชาวพม่าแต่เรียนที่โรงเรียนไทย วันหยุดก็จะมาช่วยยุขายของที่ร้าน เห็นแบบนี้อย่าเพิ่งวิ่งหนีนะคะ 555
มาม่าน้ำตก ใส่ทุกชาม ชามนี้ 30 บาทค่ะ ลูกค้าสั่งแบบพิเศษ
ส่วนชามนี้เป็นเส้นเล็กน้ำตกพิเศษทุกอย่าง ราคา 40 บาท ถ้าอยากกินธรรมดาก็ชามละ 20 บาทเท่านั้นเองค่ะ
ตบท้ายด้วยของหวานๆ เย็นๆ ชื่นใจ๊ ชื่อใจ ค่ะ เฉาก๊วย ลูกชิด ขนมปัง ราดด้วยน้ำแดงและน้ำเชื่อม หวานเย็นทุกคำค่ะ รับประกันเลย
