ทักทายยามเย็นนะคะเพื่อนๆพบกับเยลลี่คนเดิมค่าวันนี้มีธุระหลายสิ่งอย่างที่โรงพยาบาลกว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็ครึ่งวัน พอดีเพื่อนพักทานข้าวเที่ยงก็เลยแวะมาหา(หลังจากที่ก่อนหน้านั้นเป็นธุระจัดการเรื่องจองห้องพักให้)รักเพื่อนก็ตรงนี้แหล่ะค่า คอยช่วยเหลือกันมาตลอดตั้งแต่เรียนปี1จนมาถึงทุกวันนี้ จริงๆแล้วเพื่อนชื่ออ้อค่ะ แต่จำได้ตอนเรียนอยู่ปี2ได้ไปฝึกงานอนามัยชุมชนและได้พักที่บ้านพักของสถานีอนามัย ขณะนั่งทำรายงานได้เปิดดูรายการปังคุงกับเจมส์ หันมามองหน้าเพื่อนแล้วก็แซวว่าหน้าเหมืองลิงเลย จากนั้นก็เลยตั้งชื่อปูเค็มให้เพื่อน จนเวลาล่วงเลยผ่านมาหลายปีก็ยังเรียกแม่ปูเค็มเหมือนเดิม เพื่อนคนนี้เป็นทุกอย่างให้ได้จริงๆค่ะ
สุข ทุกข์ก็อยู่เคียงข้างกันตลอดมา แม้จะไม่ค่อยได้เจอกันเพราะทำงานกันอยู่คนละที่แต่เราก็ติดต่อกันตลอด คอยถามทุกข์สุขห่วงใยกัน วันนี้ได้มีโอกาสเจอเพื่อนรักเลยพากันมาจิบกาแฟสักนิดค่ะ❤️❤️
เชื่อว่าเพื่อนๆหลายคนคงจะมีเพื่อนที่สนิทนะคะ คำว่าเพื่อนต่อให้ระยะเวลาผ่านไปนานแค่ไหนมิตรภาพยังคงสวยงามเสมอ หากเรามีความรักความเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกันค่ะ สุดท้ายอยากจะฝากว่าเพื่อนบางครั้งไม่ต้องเน้นปริมาณแต่เราเน้นที่คุณภาพค่า