Öncelikle Divriği'den kısaca bahsedeyim sizlere. Divriği dağların arasında kurulmuş en eski yerleşim yerlerinden biridir. Hititler Bizans Selçuklu ve Osmanlıya ev sahipliği yapmıştır. Divriği'de zengin maden kaynakları bulunmaktadır. Hikayeme başlıyayım o zaman.
Bahçede kayısı erik ve çam ağaçlarının arasında otururken belki bir daha gelemem buralara gezeyim dedim ve tamda oturduğum yerden manzaram şöyle.
Hemen fırladığım gibi dedeeee ben dolaşmaya gidiyorum deyip çıktım ilk istikamet belli Divriği Ulu Cami.
Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası UNESCO dünya miras listesine alınmış tarihi cami ve hastahanesi. Cami 1228 - 1229 yıllarında Mengücekliler tarafından yaptırılmış
Buranın mimarisini görünce söylecek cümle bulamıyorsunuz ben bulamadım ama Evliya Çelebi çok güzel söylemiş.
Mermer bu camiye öyle emek sarf edip, kapı ve duvarları öyle nakış bukalemun eylemiş ki, methinde diller kısır, kalem kırıktır.
Çift başlı kartal işlemesi.
Dünyada bir eşi benzeri daha yok bu motiflerin günümüze kadar gelmesi ve bu mimariye şahitlik edebildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum.
Caminin giriş kapısında ikindi vakti oluşan erkek gölgesi kimileri tarafından namaz kılan bir adam kimileri tarafından Kur'an okuyan olarak tasvir edilir. O zamanın şartlarında bu mimariyi ortaya çıkaran mimar ne kadar deha birisiymiş orasını size bırakıyorum.
Divriği kalesi orta çağdan itibaren bir çok imparatorluk ve savaş görmüştür. Bir kısmı günümüze kadar sağlam kalsada büyük bir kısmı yıkılmıştır.!
Kaleden Divriğin manzarası çok güzeldi ne yazık ki güzel olan bir şeyi bozmakta üstümüze yoktur şuanda toki konutlarından başka birşey görünmüyor.
Divriği'den birde demir yolu geçmektedir eskiden Mavi tren ile yolculuk yapardık Mavi tren Ankara'dan yola çıkıp Kırıkkale Kayseri Sivas Erzincan Erzurum üzerinden Karsa kadar gider ve o yolculuk inanın hiç bitmesin Divriği' de inmeyelim Karsa kadar gidip geri gelelim dersiniz.
Divriğiye 20 kilometre uzaklıktaki şeytan kayalıkları denilen doğal bir oluşum vardır buraya ne kadar gitmek istesemde zamanımın kısıtlı olmasından gidemedim ama bir fotoğrafla o doğal güzelliği sizinle paylaşmak isterim.
Son olarak sizinle ufak bir hikayemi paylaşayım.
Divriği caminin önünde biraz fotoğraf çektikten sonra içerisine girdim içerideki mimari ayrı bir güzel içerdeki ışığın az olmasından dolayı fotoğraf çekemedim içeride çocuklar kendi aralarında yere oturmuş oyun oynuyordu köşede üstü gayet temiz giydikleri biraz eski esmer mi esmer saçları üç numara kesilmiş oturan bir çocuk ilişti gözüme elinde bir defter bir kalem bir şeyler yazıyor yanına gidip selam verip oturdum beni umursamadı bile hala yazmaya devam ediyordu öyle bir yazıyor ki benim diyen yazar böyle hevesle yazmamıştır merak edip ufaktan sohbete girmek için merhaba ben Berkay ne yazıyorsun böyle diye sordum kafasını kaldırıp bir anlatmaya başladı hayatımda kimseyi dinlerken böyle zevk almamıştım sanki büyümüşte küçülmüş başladı konuşmaya.
Benim adım Ahmet 6 yaşındayım Erzincanlıyız oradan geldik buraya babam maden ocağında çalışıyor annem ev hanımı boş zamanlarımızda bana okuma yazmayı öğretti büyüyünce öğretmen olacağım. Daha ben soru sormaya vakit bulamadan o bana tüm cevapları neredeyse vermişti öylesine akıllı bir çocuktu ki. Peki ne yazıyorsun böyle ? Öğretmen olunca Erzincandaki köyüne okul yapıcakmış kendide tabi oraya öğretmen olucakmış bunun için plan yapıyormuş okulun resmini bile çizmiş hevesle gösteriyor sonra okulda yapacaklarını nasıl bir öğretmen olacağını yaşa be çocuk diyorum yaşa.