ภาพถ่ายทุกๆภาพมักจะมีที่มา มีเบื้องหน้าเบื้องหลังของมัน ไม่ว่าภาพนั้นจะสวยหรือไม่ มันก็จะมีเรื่องให้เล่าขานเสมออย่างเช่นภาพนี้...
แม่นกได้มาทำรังไว้ที่กิ่งไม้ใต้หลังคาบ้านเรา ไม่นานแม่นกก็ฟักใข่ออกมาสองฟอง ต่อมาไม่นานลูกนกสองตัวก็ลืมตาดูโลก น่ารักน่าชังมากๆ! เราเฝ้าดูพวกมันทุกวัน ส่วนนกตัวผู้ก็คอยเฝ้าดูอยู่ไม่ห่าง แม่นกมักจะออกตระเวนหาอาหารมาป้อนลูกของมันวันละหลายๆครั้ง เห็นแล้วก็อดที่จะคิดอิจฉาพวกมันไม่ได้ ทำไมพ่อกับแม่เราไม่เอาใจใส่เราเหมือนอย่างนี้บ้างหนอ?...อยู่มาวันนึงเราได้ยินเสียงนกร้องจิ๊บจั๊บลั่นบ้านไปหมด เราจึงออกมาดู ปรากฎว่าลูกนกตัวนึงห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศ ขาของมันถูกมัดด้วยเส้นด้าย และไม่ไกลจากรังของมัน มีงูเขียวยาวประมาณเมตรนึงเห็นจะได้ เราจึงช่วยไล่งูไปจากรังของมันและพยายามช่วยเอาเส้นด้ายออกจากขาของลูกนก แต่พอรุ่งขึ้นลูกนกตัวนั้นก็ตายจากไป น่าสงสารแม่มันคงเสียใจมาก เหลือลูกตัวเดียวซนมากด้วย ตกลงมาจากรังวันละหลายๆครั้ง จนต้องเอามาเลี้ยงเอง เลี้ยงมันตั้งแต่เล็กมันคงคิดว่าเราเป็นแม่ของมัน มันเดินตามเราไปทุกที่เลย ตัวเล็กๆ กลมๆ เราเลยตั้งชื่อให้มันว่า "ปิงปอง" มันไว้ใจเรามากๆเลย มันชอบกินอาหารจากมือเรา คนอื่นป้อนมันจะถอยห่างไม่ยอมกิน มันชอบดัดเสียงร้องตามเรา เวลาเราร้องหนึ่งครั้ง มันก็จะฟังแล้วร้องตามหนึ่งครั้ง เราร้องสองครั้งมันก็จะร้องสองครั้ง น่ารักมากๆเลย แต่อยู่มาเช้าวันหนึ่ง เรื่องน่าสลดใจก็เกิดขึ้น มันเงียบผิดปกติ เราเอามันวางบนฝ่ามือ ตัวมันเริ่มแข็ง มันพยายามร้องออกมา แต่ไม่มีเสียงเลย มันหายใจเบาๆครั้งสุดท้าย แล้วก็ขาดใจตายบนฝ่ามือเรา อย่าถามเลยว่าเสียใจแค่ไหน ร้องไห้เป็นเดือนเลย.....
เจอกันใหม่ในโพสต์หน้านะเพื่อนๆ Steemit ทุกๆคน.
