က်ေနာ္ဟာ ... ငယ္စဥ္တုန္းက ..♪..
အျဖဴေရာင္အကၤ် ီေလးကို .. တကယ္စိတ္စြဲႏွစ္သက္စြာ ...
အျမဲတမ္း ဝတ္တတ္တယ္ ..♪..
အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္ခဲ့ေတာ့ ..♪..
ကြၽန္ေတာ္လည္း ... အရြယ္ေရာက္ျပီ ...
ျဖဴစင္လွေသာ အကၤ် ီေလး ... ဝတ္ဖို႔ရွက္လာတယ္ ..♪..
လူရယ္ေခၚႏိုင္တဲ့အခါ ... နာက်င္တတ္ျပီ စိတ္မွာ ..♪..
ျပန္လည္ေလွ်ာ္ဖြတ္ မရေတာ့ဘူး ...
ဘဝက ... ညစ္ပတ္တယ္ ..♪..
အမွန္ကို မျမင္ႏိုင္ေသးေတာ့ ... ဒီအညစ္အေၾကးေတြ စြန္းဆဲ ..
ျဖဴစင္လွေသာအကၤ် ီေလး ..♪..
မင္းအတြက္ ... အားနာတယ္ ..♪.. ..♩..
အကၤ် ီျဖဴျဖဴေလးရယ္ ..♪..
မင္းေလာက္ ... တို႔ မသန္႔စင္တယ္ ..♪..
စိတ္မွာ ဒီအညစ္အေၾကးေတြ ..♪..
ေဆးေၾကာလိုက္ခ်င္တယ္ ..♪..
လိပ္ျပာ မလုံခ်င္ဘူးကြယ္ ..♪..
အျဖဴေရာင္ ျမင္ရင္ ... ရင္မွာ နာက်င္ခဲ့ ..♪..
တခါတရံ .. ျမင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ ..♪..
အျဖဴေရာင္အကၤ် ီေအာက္မွာ ... နာက်င္ညစ္ေထးစြန္းေပေသာ
ဘ ဝ တစ္ ခု ရိွ ေန တယ္ ..♪.. ..♩..