'အရိုင္းပန္း'
အပိုင္း(14)
တုန္႔ျပန္မႈအားနည္းတယ္ ဒါေပမဲ႕
ခံစားမႈကေတာ့အားပိုပိုျပီအားေကာင္းလာတယ္
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
က်ြန္ေတာ္ရင္ဘက္ေတြနာက်င္လိုက္တာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အျပစ္ရွိသလိုလည္းခံစားရတယ္ ယြန္းအခုလိုဖ်ားတာ က်ြန္ေတာ္ေျကာင့္ေလ
တစ္ကိုယ္လံုးလည္းေခြ်းေတြရႊဲႏွစ္ေနတယ္ယြန္းအဖ်ားေတြျကီးျပီး ကေယာင္ကတန္း စကားေတြေျပာေနတယ္ က်ြန္ေတာ္ယြန္းလက္ေလးကိုဆုတ္ကိုင္ထားျပီးယြန္းေနေကာင္းဖို႔ဆုေတာင္းေနေတာ့တယ္
ယြန္းဘယ္ေလာက္ေတာင္္အဖ်ားျကီးလည္ဆိုရင္ နဖူးေပၚေရစိုအဝတ္တင္ေပးရတာ ဘယ္ႏွစ္ထည္ရွိျပီလည္းမသိေတာ့ဘူး
ဆရာဝန္က ေဆးေပးျပီးေဆးေတာ့ထိုးခဲ႕ပါတယ္ ဒါေပမဲ႕ယြန္းကေတာ့ အိမ္ေပ်ာ္ေနဆဲ
က်ြန္ေတာ္ယြန္းႏိုးလာရင္ ဗိုက္ဆာမွာပဲ ေဆးလည္းေသာက္ရအံုးမွာဆိုေတာ့ အစားစားဖို႔လိုတယ္
က်ြန္ေတာ္ မိီးဖိုေခ်ာင္ေလးထဲဝင္ျပီးဆန္ျပဳတ္ေလးျပဳတ္ေနတယ္ က်ြန္ေတာ္ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ျပီးထြက္လာေတာ့ အိပ္ရာေပၚမွာယြန္းလူးလိမ့္ေနတာနဲ႕
'ယြန္း ႏိုးျပီလား ယြန္း ေရာ့ ဆန္္ျပဳတ္ေလးေသာက္လိုက္ေနာ္ ျပီးရင္ေဆးေသာက္ရမယ္ နင္ေနေကာင္းမွျဖစ္မွာဟ'
'ခြမ္း'
ယြန္း လက္ယာလက္ထဲကပန္းကန္ကိုရိုက္ခ်လိုက္တယ္ ယြန္းရဲ႕ရိုက္ခ်ေျကာင့္ ပန္းကန္ျကမ္းျပင္မွက်ျပီးကြဲသြားတယ္
'ငါက နင္ေက်ြးတာကိုစားရမယ္ဟုတ္လား ျပီးေတာ့ ဒီလိုစုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ႕ ဒီအခန္းေလးထဲမွာငါ မေနႏိုင္ဘူး ငါ့ဘဝဘာမွမရွိေတာ့ အားလံုးမရွိေတာ့ ဘူး နင္ေျကာင့္ နင့္ေျကာင့္'
ယြန္းပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္ပူေတြစီးက်ျပီးလက္ယာကိုေစ့ေစ့ျကည့္ကာေျပာေနတယ္
လက္ယာကေတာ့သူလက္ေပၚက်သြားတဲ႕ ပူေလာင္တဲ႕ ဆန္ျပဳန္ပူေတြကိုမ မႈေတာ့ပဲ က်ကြဲသြားတဲ႔ ပန္းကန္အကြဲေလးေတြကိုတစ္ခုခ်င္းစီလိုက္ေကာက္ေနတယ္
ယြန္းရဲ႕ေျခဖဝါးနုနုေလးစူးလို႔မျဖစ္ဘူး ငါပဲရင္က်ိဳးရမွာ
လက္ယာပန္းကန္အကြဲေတြကိုေကာက္ျပီး
ယြန္းမ်က္ႏွာကိုျကည့္ကာ
'ယြန္း နင္ငါ့ကိုမုန္းတယ္ဆိုေပမဲ႕
နင့္က်န္းမာေရးကိုနင္ထည့္တြက္ပါ
ငါနင့္ဆီကခြင့္လႊတ္မႈကိုငါမလုိခ်င္ပါဘူး
နင္ေပ်ာ္ဖို႔ပဲလိုတာပါ
နင့္ဘဝျကီး မဆံုးရံူးေသးပါဘူး
နင္ေက်ာင္းဆက္တတ္ပါ နင္ကိုငါ့အစစအရာရာ ျပီးျပည့္စံုေအာင္ငါထားမယ္'
'ဟားဟား နင္က ဒီလိုဘဝမ်ိဳးမွာငါေပ်ာ္မယ္ထင္လား ငါ့ကိုျပိီးျပည့္စံုေအာင္ထားမယ္ ဟုတ္လား နင္ ငါ့ရဲ႕အရင္ဘဝမ်ိဳးကိုနင္ေပးနိုင္လို႔လား'
လက္ယာဘာစကားမွမေျပာပဲ မီးဖိုခန္းေလးထဲဝင္သြားျပီးေနာက္ပန္းကန္ေလးနဲ႕ဆန္ျပဳတ္ကိုထည့္လာတယ္
'ေရာ့ယြန္း ဆန္ျပဳတ္ေလးေသာက္လိုက္ေနာ္ ျပီးရင္နင္ေဆးေသာက္ရမွာ အစာရွိမွျဖစ္မယ္'
ယြန္းလက္ယာလက္ထဲက ပန္းကန္းကိုဆြဲယူလိုက္ျပီး လက္ယာကိုပစ္ေပါက္လိုက္တယ္
'ခြပ္'
'အား'
နာက်င္လွတဲ႕ အတြက္ေျကာင့္က်ြန္ေတာ္ေအာ္မိတယ္
လက္ယာနဖူးမွာေသြးေတြစြန္းသြားျပီး ဘယ္ဘက္မ်က္စီေပၚကိုေသြေတြစီးက်လာတယ္
လက္ယာအျမင္ေတြေဝဝါးသြားျပီး လက္ဖမိုးနဲ႕ မ်က္လံုးေပၚကေသြးေတြကိုသုတ္လိုက္တယ္
နာလိုက္တာ ေခါင္းကိုမူးေနာက္သြားျပီး ဒဏ္ရာကလည္းေသြးေတြအဆက္မျပတ္ထြက္ေနတယ္ လက္ယာ ခ်ိတ္ထားတဲ႕ အိတ္ေလးကုိစလြယ္သိုင္းလိုက္ျပီး
'နင္ ဗိုက္ဆာရင္ အိုးထဲမွာ ဆန္ျပဳတ္ေလးရွိတယ္ နင္ေသာက္လိုက္ေနာ္ ျပီးရင္ေဆးေသာက္ဖို႔မေမ့နဲ႕ဦး ငါအလုပ္သြားလို္ဦးမယ္'
'ေနဦးလက္ယာ နင္ျပန္လာရင္ ေမြ႕ယာတစ္ခုဝယ္လာခဲ႕ျပီးရင္ ငါဝတ္ဖို႔အဝတ္အစားလည္းဝယ္လာခဲ႕ နင့္အဝတ္အစားေတြငါမဝတ္နိုင္ဘူးရြံလို႔'
'ေအးပါဟာ'
က်ြန္ေတာ္ဘယ္လိုဝယ္နိုင္မွာလည္လက္ထဲမွာရွိတဲ႕ပိုက္ဆံေတြကလည္းဆရာဝန္ျပတာနဲ႕ လိုအပ္တာဝယ္တာနဲ႕ကုန္ျပီ အလုပ္မဆင္းတဲ႕ရက္ေတြကမ်ားေတာ့ လုပ္ေနက်ဆိုင္ေတြကေတာင္လက္ခံပါ့မလားမသိဘူး
နာလိုက္တာဒဏ္ရာကလည္း လက္ကိုင္ပဝါေလးနဲ႕အုပ္ျပီး က်ြန္ေတာ္အလုပ္ေတြလိုက္ရွာေနတယ္
အျမင္ေတြမံႈဝါးလာျပီး
'ဖုန္း'
က်ြန္ေတာ္မူးလဲသြားတယ္
က်ြန္ေတာ္ထလာေတာ့ ေဆးရံုကိုေရာက္ေနတယ္
ေကာင္းကင္နဲ႕ ျမတ္အိမ္
က်ြန္ေတာ္လန္႕သြားတယ္ ေကာင္းကင္ကက်ြန္ေတာ္ကို
'မလန္႔ပါနဲ႕ ငါတို႔နွစ္ေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္လာရင္းလူေတြဝိုင္းျကည့္ေနျကတာ ဒါနဲ႕ငါတို႔ကလည္းဘာျဖစ္မွန္းမသိလို႕သြားျကည့္တာမင္းမူးလဲေနတယ္ေလ ဒါေျကာင့္ငါ့တို႔နွစ္ေယာက္က ေဆးရံုပို႔ေပးထားတာ '
က်ြန္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားျပီး
'ေက်း ေက်းဇူးေနာ္ '
က်ြန္ေတာ္မ်က္ရည္စေလးေတြ က်လာျပီး ျမတ္အိမ္က က်ြန္ေတာ္လက္ကိုဆုတ္ကိုင္လိုက္ျပီး
'ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ငါတို႔ကသူငယ္ခ်င္းေတြပဲ '
က်ြန္ေတာ္ မွာပထမဦးဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြရခဲ႕ျပီက်ြန္ေတာ္ေပ်ာ္လိုက္တာ အရမ္းေပ်ာ္တယ္ က်ြန္ေတာ္သူတို႔နွစ္ေယာက္ကိုျပံဳးုပလိုက္ျပီး က်ြန္ေတာ္တစ္ခုခုကိုသတိရသြားတယ္
'ဘယ္ ဘယ္အခ်ိန္ရွိျပီလဲ '
'ညေနငါးနာရိီထိုးျပီ'
က်ြန္ေတာ္လန္႕သြားတယ္ က်ြန္ေတာ္ ယြန္းမွာတာေတြ ဝယ္ဖို႔ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွမရွိဘူး က်ြန္ေတာ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ
'ဒါနဲ႕ေလ သူငယ္ခ်င္းငါ့ကိုပိုက္ဆံေလးနည္းနည္းေလာက္ေခ်းလို႔မရဘူးလား'
က်ြန္ေတာ္ေဆးရံုကဆင္းျပီးေခ်းထားတဲ႕ပိုက္ဆံေလးနဲ႕ယြန္းမွာတာေလးေတြကိုဝယ္လာခဲ႕တယ္
က်ြန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ ယြန္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္
က်ြန္ေတာ္ယြန္းနဖူးေလးစမ္းျကည့္ေတာ့ အဖ်ားကေတာ့က်သြားပါျပီ
က်ြန္ေတာ္ယြန္းကိုနိုးျပီး ဝယ္လာတဲ႕စားစရာေလးေတြကို ေက်ြးလိုက္တယ္
မနက္ျဖန္ က်ရင္ ဘယ္ လို ေတြဆက္ျဖစ္မလဲ
တုန္႔ျပန္မႈအားနည္းေပမဲ႕
ခံစားမႈကေတာ့ပိုပိုျပီးအားေကာင္းလာတယ္
မနက္က်ေတာ့က်ြန္ေတာ္ အရင္ထျပီးယြန္းစားဖို႔ရွိတာေလးေတြနဲ႕ မနက္စာျပင္ေပးလိုက္တယ္
ယြန္းကိုနိုးျပီး မနက္စာေက်ြးလိုက္တယ္
ယြန္းကေတာ့ မနက္စာကုိနည္းနည္းေလးပဲစားျပီး
'ယြန္း နင္ ဒီေန႕ေက်ာင္းတတ္ရမယ္ေနာ္ ဒီမွာပိုက္ဆံ'
'ဟာ ဒီပိုက္ဆံေလးနဲ႕ငါဘယ္လိုေလာက္မလဲ နင္မွာရွိတာအကုန္ေပး'
လက္ယာ တြန္႔ဆုတ္စြာနဲ႕ ေဘာင္းဘီအိတ္ကတ္ေလးထဲကပိုက္ဆံေလးေတြကိုထုတ္ေပးလိုက္တယ္
'ဒီေလာက္ဆိုေလာက္ျပီ ဒါနဲ႕နင္ေရာ ေက်ာင္းမတတ္ဘူးလား'
'ငါက မလိုပါဘူး နင္ပဲတတ္ပါ ငါတို႔ဘဝသာယာဖို႕ ငါပိုက္ဆံေတြရွာ•••'
လက္ယာစကားမဆံုးခင္မွာပဲ ယြန္းထသြားတယ္
လက္ယာေတာ့ယြန္းကိုျကည့္ျပီး
ငါ မေပ်ာ္ဘူး ယြန္းရယ္ နင္ကိုငါပိုင္ဆိုင္ရမယ္လို႔ငါေပ်ာ္မယ္ထင္တာ ဒါေပမဲ႕ငါေက်နပ္ပါတယ္ နင္ ငါ့ဘက္ကိုတစ္ခ်က္ေလာက္စာနာျကည့္ပါအံုးဟာ
က်ြန္ေတာ္ အလုပ္ရွာဖို႔ထြက္လာခဲ႕တယ္က်ြန္ေတာ္bus carမွတ္တိုင္အေရာက္
' ဟာ ေကာင္းကင္ ျမတ္အိမ္ '
'ဟုတ္တယ္ ငါတို႕မင္းကို ေစာင့္ေနတာ'
'ဘာလုပ္ဖို႔လဲ'
'မင္းေနေကာင္းလား လာျကည့္တာပါ ျပီးေတာ့မင္းအိမ္ကိုလည္ငါ့တို႕ကမသိလို႔ေလ'
က်ြန္ေတာ္ေပ်ာ္လိုက္တာ က်ြန္ေတာ့္ကိုစိတ္ပူေပးမဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိေနျပီေလ
'ငါ ငါေနေကာင္းပါတယ္ ေက်းဇူးေနာ္ '
'အြန္းပါ ငါတို႔စကားေျပာခ်င္လို႔ ေကာ္ဖိီဆိုင္ခဏထိုင္ျကရေအာင္'
က်ြန္ေတာ္တို႕ေကာ္ဖိီဆိုင္ထိုင္ျပီး ျမတ္အိမ္က
'မင္းေက်ာင္းမသြားဘူးလား'
'ငါ ငါ ေက်ာင္းထြက္လိုက္ျပီ'
'ဟင္ဘာျဖစ္လို႔လဲ '
ေကာင္းပင္အလန္႔တျကားနဲ႕ေမးလိုက္တယ္
'ငါ အခုယြန္းနဲ႕အတူေနတာ ငါနဲ႕ယြန္းနဲ႕ကိစၥကို ယြန္းေဖေဖသိသြားလို႔ယြန္းကိုအိမ္ေပၚကနင္ခ်ထားတာေလ သူအခုလိုျဖသစ္တာလဲ ငါေျကာင့္ဆိုေတာ့ ငါသူ႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔တာ ဝန္ရွိတယ္ ဒါေျကာင့္ငါပိုက္ဆံရွာဖို႔ေက်ာင္းထြက္လိုက္တာ'
ေကာင္းကင္နဲ႕ျမတ္အိမ္ မ်က္ရည္ေတြဝဲလာျပိီး
'မင္းပိုက္ဆံလိုအပ္ရင္ငါတို႔ကိုေျပာေနာ္ '
'ရပါတယ္ကြာ ငါလည္းမင္းတို႔ကိုအားနာလွပါျပီ'
'ဘာမွအားနာမေနနဲ႕ငါတို႔ကသူငယ္ခ်င္းေတြပဲ'
'ဒါနဲ႕ဒီကိစၥေတြကို စစ္ေသြးကိုမေျပာပါနဲ႕ေနာ္ ငါစစ္ေသြးနဲ႕ရင္မဆိုင္ခ်င္ေသးလို႔ပါ'
'ေအးပါ ငါတို႔မေျပာပါဘူး ဒါနဲ႕ မင္းနဲ႕ယြန္းနဲ႕က '
လက္ယာ မ်က္ေတာင္ေလးကိုပင့္သက္လိုက္ျပီးသက္ပ်င္းခ်လိုက္တယ္
'ယြန္းကငါ့ကိုမုန္းေနတာ မဂၤလာပြဲပ်က္တာလည္းငါ့ေျကာင့္ သူအိမ္ေပၚကနင္ခ်ခံရတာလည္းငါေျကာင့္ဆိုုျပီးငါ့ကိုမုန္းတီးေနတာ'
က်ြန္ေတာ္ ေကာင္းကင္ ျမတ္အိမ္တို႔နဲ႕ စကားေတြေျပာျပီး ေကာင္းကင္ လိုက္အပ္ေပးလို႔က်ြန္ေတာ္ လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုမွအလုပ္ရခဲ႕တယ္
ပင္ပန္းလိုက္တာ ဒါေပမဲ႕ယြန္းရဲ႕မ်က္ႏွာေလး စိတ္ကူးထဲမွာေပၚလာရင္ ပင္ပန္းမႈဒဏ္ေပ်ာက္သြားျပန္တယ္
*****************************************အပိုင္း(15)ေမ်ွာ္*****
