ေကာ္နီရဲ့ ေရြးခ်ယ္မွု >>>>>>>
သက္လတ္ပိုင္းအရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး
ဟာ လက္ထဲမွာအဝတ္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရဲ့ တံဆိပ္
အမွတ္အသားနဲ ့အိတ္နွစ္လံုးကိုင္ျပီး ဧည့္ခန္းထဲ
ဝင္လာပါတယ္။ လီယိုနာ့ဒ္ ထရပ္ျပီး အိတ္ေတြကို
တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္ . . ထို ့ေနာက္
၄င္း အမ်ိဳးသမီးကို ေသာ့ကဒ္ေလးေပးလိုက္ျပီး
ဘယ္အခန္းကိုသြားရမယ္ဆိုတာ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ျပီးေနာက္သူလည္း ထိုင္ခံုေပၚမွာ ထိုင္ရင္း
ေနာက္တစ္ၾကီမ္ ထပ္ေစာင့္ေနပါတယ္ . . . ။
ထိုအမ်ိဳးသမီးျပန္ထြက္လာတဲ့အခါ လီယိုနာဒ့္
သူမကို ေငြရွင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ မိနစ္
အနည္းငယ္အၾကာ ေကာ္နီလည္း ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။
ေကာင္တာက ဧည့္ၾကိဳအမ်ိဳးသမီးကေတာင္ သူမကို
မမွတ္မိသလိုျဖစ္သြားပါတယ္။ဆံပင္ေတြကို ေသခ်ာ
ျဖီးသင္ထားျပီး ဂ်င္း ဂ်ာကင္ အဝတ္အစားသစ္ေတြကို
ၾကည့္လို ့ေကာင္းေအာင္ ဝတ္ထားပါတယ္။သူမလည္း
သာမန္အတိုင္း လူထဲက လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္နိုင္ပါေသး
တယ္ မဟုတ္ပါလား။
လီယိုနာ့ဒ္ ဧည့္ၾကိဳအမ်ိဳးသမီးကို
ေသာ့ကဒ္ လွမ္းေပးလိုက္ရင္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္. . . အခန္းထဲမွာက်န္ခဲ့တာေတြ
ကိုယူျပီး လြင့္ပစ္ေပးပါဗ်ာ . . က်ေနာ္တို ့ဒီကို ျပန္မလာ
ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး”
ေကာ္နီလည္း သူ ့ေနာက္မွာ ကပ္ပါလာရင္း
ေဟာ္တယ္ကေန ထြက္လာၾကပါတယ္။
ဘေလာ့တစ္ခုစာေလာက္ ေလွ်ာက္လာအျပီးမွာ
ျမိဳ ့ထဲက စားေသာက္ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကို
ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ဆိုင္ကိုလာတဲ့သူ သိပ္မမ်ား
တာကို ၾကည့္ရရင္ နာမည္မရွိတဲ့ ဆိုင္ေလးပဲျဖစ္ပါ
လိမ့္မယ္။ေကာ္နီအတြက္ တံခါးဖြင့္ေပးျပီး နွစ္ေယာက္
သား အထဲကို ဝင္လာခဲ့ၾကပါတယ္။သူတို ့ကို
ေနရာခ်ေပးထားတဲ့ စားပြဲတစ္လံုးမွာ ထိုင္လိုက္ၾကျပီး
အစားေသာက္ေတြ မွာၾကပါတယ္။ လီယိုနာ့ဒ္က သူမ
စားခ်င္တာၾကိဳက္သေလာက္စားဖို ့ အားေပးလိုက္ျပီး
သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ စြပ္ျပဳတ္တစ္ပန္းကန္ပဲ မွာ
လိုက္ပါတယ္။
“ရွင္ က်မဆီက ဘာလို ခ်င္လို ့လဲ”
စားပြဲထိုးထြက္သြားခ်ိန္မွာ ေကာ္နီက ေမးလိုက္
ပါတယ္။ “ရပါတယ္ . . မေျဖခ်င္လည္း
မေျဖပါနဲ ့ . . ရွင္ဘာလိုခ်င္တာကို က်မသိပါတယ္
.. . ဒါေပမဲ့ အခုဒါေတြက ဘာေတြလုပ္ေနတာတုန္း”
သူမရဲ့ အဝတ္အစားအသစ္ေတြကို ကိုင္ျပရင္း ဆက္
ေျပာပါတယ္ . . “က်မကို လွတပတ ပံုစံျဖစ္ေအာင္
လို ့လား . . ဒါမွမဟုတ္ တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္
လား” . . . ။
“မင္းကို ေျပာထားတဲ့ ကိစၥကလြဲလို ့
ကိုယ္ မင္းဆီက ဘာမွစိတ္မဝင္စားပါဘူး . . .
အဝတ္အစားအသစ္ဝယ္ေပးတာ ၊ အစားအေသာက္
ေတြေကၽြးတာကလည္း ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့
အေျခအေနမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ မခ်လိုက္ေစခ်င္
လို ့ပဲ။ သူတစ္ပါးရဲ့ နိမ့္က်တဲ့ အေျခအေနကို
အသားစီးယူတတ္တဲ့လူ အျဖစ္ ကိုယ္အေျပာ
မခံရေတာ့ဘူးေပါ့။”
လို ့ သူခပ္မာမာေလး ေျပာလိုက္ပါတယ္။
“ဘယ္သူေတြက ေျပာၾကမွာလဲ”
သူအေျဖျပန္မေပးပဲ စားပြဲတစ္ဖက္မွာရွိတဲ့
သူမကို အဓိပၸာယ္ေဖာ္ရခက္တဲ့ မ်က္လံုးျပာၾကီး
ေတြနဲ ့စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္ေတာ့ . . .သူမလည္း
တုန္ခနဲ ျဖစ္သြားရပါေတာ့တယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ သူမမွာထားတဲ့ အသားသုပ္လည္း
ေရာက္လာပါျပီ။
“ေက်းဇူးျပဳျပီး စားလိုက္ပါအံုး”
ေျပာျပီး သူတစ္ျခားကို လွည့္ေငးေနလိုက္ပါတယ္။
မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ၾကာေတာ့ စားစရာေတြ
ေရာက္လာပါတယ္ ။ ေကာ္နီစားေသာက္ေနတုန္းမွာ
လီယိုနာ့ဒ္ ကေတာ့ ခပ္မဆိတ္ပဲေနေနပါတယ္။
သူမ စားလို ့ေသာက္လို ့အျပီး သူ ့ရဲ့ စိုက္ေငး
ၾကည့္တာနဲ ့ရင္ဆိုင္လိုက္ရပါတယ္။ ခုနက စားလိုက္
ရတဲ့ တန္းဖိုးၾကီးအရသာရွိလွတဲ့ အစားအေသာက္
ေတြဟာ ရုတ္တရက္ၾကီး အရသာေျခာက္ခမ္းသြား
ရပါေတာ့တယ္။
“ကိုယ္က ေရြးခ်ယ္မွုေတြနဲ ့အလုပ္လုပ္တယ္ . .
တို ့လူသားေတြ အားလံုးပါပဲ . .ေရြးခ်ယ္မွုနဲ ့
အလုပ္လုပ္ၾကတာ . . .ဘယ္အလုပ္အကိုင္
ကို လုပ္ၾကမယ္ . . ဘယ္သူနဲ ့လက္ထပ္မယ္ . .
မူးယစ္ေဆးေလးကို နဲနဲေလာက္ေတာ့
သံုးၾကည့္အံုးမွ . . . စသျဖင့္ေပါ့”
လီယိုနာ့ဒ္ ၾကည္လင္နူးညံ့တဲ့ ေလသံနဲ့
ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ေကာ္နီကေတာ့ ခုနကစားလိုက္တဲ့ အစား
အေသာက္ေတြ လည္ေခ်ာင္းထဲကပ္ေနလို ့
မနဲ မ်ိဳခ်ေနရတယ္။
“တစ္ခ်ိဳ ့ကိုယ္ေရြးခ်ယ္မိတဲ့ အရာေတြေၾကာင့္
ဘဝမွာ အဓိပၸာယ္မရွိတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြ
ျဖစ္လာတတ္တယ္”
ဆက္ရန္ . . . . . . .
Translated From “THE CHOICE MAN” by O.H.Reads
MSC - 105