အပိုင္း (၁) ၊ အပိုင္း (၂) ၊ အပိုင္း (၃) ဖတ္ရန္
"ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့အရာအစား
တစ္ျခားတစ္ခုကိုသာ ေရြးခဲ့မိမယ္ဆိုရင္ ခုခ်ိန္မွာ
တို ့ဘဝေတြ ဘယ္လိုမ်ားျဖစ္ေနလိမ့္မလဲဆိုတာ
စိတ္ကူးရင္း နာရီေတြ ၊မိနစ္ေတြ ၊ေန ့ရက္ေတြကို
ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတယ္ . . . ။ လီဆာဒန္နယယ္လ္ . .
ဒီေန ့ေတာ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားမရဖူးတဲ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္
တစ္ခုကို .. . ကိုယ္မင္းကို ေပးမယ္ . . .။ မင္းဘဝ
ေျပာင္းလဲသြားေစမယ့္ အခြင့္အေရးတစ္ခုကို ေပးမွာပါ။”
သူမ မယံုသကၤာသလို ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္ . . ။
“ေျပာပါအံုး . . .ဘယ္လိုေျပာင္းလဲမယ္ဆိုတာ
. . အတိတ္ကို ဘယ္သူမွ မေျပာင္းလဲနိုင္သလို
အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာလည္း ၾကိဳမသိနိုင္
ဘူးေလ”
ေႏြးေထြးမွဳ ကင္းမဲ့တဲ့ အျပံဳးနဲ ့ျပံဳးလိုက္ရင္း
ေအာက္ကိုတစ္ခ်က္ငံု ့ကာ သူ ့ရဲ့ လက္ဆြဲ
ေသတၱာေလးကို ယူလိုက္ပါတယ္ . .။ေသတၱာ
ေပၚက လွ်ိဳ ့ဝွက္ေသာ့ဂဏာန္းတြဲေတြကို လွည့္ကာ
ခလုတ္နွိပ္ဖြင့္ျပီး အထဲက မနီလာ
ဖိုင္တြဲတစ္ခုကို ယူျပီးေနာက္ ေသတၱာကို ျပန္ပိတ္
လိုက္ပါတယ္။ျပီးေတာ့ ေသာ့ဂဏာန္းတြဲေတြကို
ျပန္ လွည့္ျပီး ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္။ ဖုိင္တြဲကို
သူမဆီ ကမ္းေပးရင္း ေသတၱာကို ျပန္ခ်ထား
လုိက္ပါတယ္။
“က်မဖြင့္ၾကည့္ရမွာလား . . ဘာေတြပါလိမ့္”
လို ့ေမးလိုက္ရင္း လီဆာရဲ့ လက္ေတြဟာ
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ တုန္ရီလို ့ေနပါတယ္။
လီယိုနာ့ဒ္က ေျပာလိုက္တယ္
“အထဲမွာ စာရြက္သံုးရြက္ရွိတယ္ . . .
တစ္ရြက္ကေတာ့ ဘာမွေရးမထားဘူး
စာရြက္အလြတ္ပဲ . . အဲဒါကို ေရြးခ်ယ္မယ္
ဆိုရင္ ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘူး . . ရိုးရိုးေလးပဲ
ဒီေနရာကေန ထရပ္ျပီး ထြက္သြားလိုက္ရံုပဲ။
ေနာက္စာရြက္ နွစ္ခုထဲမွာေတာ့ မင္းရဲ့
ဘဝ အေျပာင္းလဲျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို
ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္နဲ ့ရက္စြဲပါ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို
ေရးထားတယ္။ ဆိုေတာ့ . . မင္း ေျပာင္းလဲပစ္ခ်င္
ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ျပီး ငါ့ကို
ေျပာျပရံုပဲ”
“ရွင္ ေနာက္ေျပာင္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္
. . . ဒါကတကယ္တမ္း မျဖစ္နုိင္ဘူး . . က်မရဲ့
အတိတ္ကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖို ့က်မေရြးခ်ယ္လို ့ရတယ္
ဆိုျပီးေျပာေနတာကေတာ့ မျဖစ္နိုင္တဲ့ကိစၥပဲ”
လို ့ရယ္ေမာရင္း စကားလက္စသတ္လိုက္ပါတယ္။
သူကေတာ့ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာသလို
ရယ္လည္းမရယ္ပါဘူး။ လီဆာရဲ့ မယံုသလို
ျပံဳးေနတဲ့ အျပံဳးေတြဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္း
ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္။ သူမရဲ့ လက္အစံု
ဟာလည္း တုန္ယင္လြန္းလို ့ ဖိုင္တြဲကိုဖြင့္ဖို ့
သံုးၾကိမ္ေလာက္ေတာင္ၾကိဳးစားလိုက္ရတယ္။
ေနာက္ဆံုး သူမဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ
စာရြက္ နွစ္ရြက္က ေအာက္ကို ေလွ်ာက်သြား
လို ့ျပန္ေကာက္ယူလိုက္ရပါတယ္။
ျပီးေတာ့ စာရြက္တစ္ရြက္ ဖတ္ၾကည့္ေနစဥ္မွာ
“အုိ . . ဘုရားေရ . .” လို ့ေရရြတ္မိသြားတယ္။
စာရြက္ထဲမွာ သူမ အထက္တန္း
တက္စဥ္ကာလက ရက္စြဲတစ္ခု . . .
သူမရဲ့ သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္က
ေက်ာင္းရဲ့ ပန္းပြားအကအဖြဲ ့မွာ
ပါဝင္ၾကဖို ့ ေျပာဆိုေနခဲ့တယ္။
တစ္ေနကုန္ သူတို ့ဒီကိစၥကိုပဲ ေျပာျပီး
ပန္းပြားအက က ဘယ္လိုေပ်ာ္စရာေကာင္း
ေၾကာင္း ခဏခဏ ေျပာေနလို ့
လီဆာလည္း နားၾကားျပင္းကပ္လာျပီး
မနာလိုသလိုလည္း ျဖစ္လာပါတယ္။
အဲဒါနဲ ့လီဆာ လည္းအကအဖြဲ ့မွာ
သူ မပါဖို ့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
သူမရဲ့ သူငယ္ခ်င္း နွစ္ေယာက္လည္း
လီဆာရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္းလိုက္လုပ္
ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို ့လည္း
ေနာက္ပိုင္း ဒီကိစၥနဲ ့ပတ္သက္ျပီး လီဆာနဲ့
အတိုက္အခံျဖစ္ရသလို ေနာင္တေတြ
ရေနၾကတယ္လို ့ လီဆာကိုယ္တိုင္လည္း
ခံစားမိခဲ့တယ္။
ဒုတိယ စာရြက္ထဲမွာေတာ့ သူမ ေကာလိပ္ေက်ာင္း
စတက္စဥ္က ေန ့စြဲတစ္ခုပါ ။အဲဒီေန ့မွာ တကၠသိုလ္
ေက်ာင္းသူမ်ား သမဂၢ က အဖြဲ ့ဝင္သစ္လက္ခံပြဲလုပ္ဖို ့
သူမကို ဖိတ္ၾကားခဲ့တာပါ။ သူမလည္း သြားျဖစ္ပါတယ္။
ပါတီပြဲမွာ အေပ်ာ္လြန္ျပီး အရက္ေတြ အမ်ားၾကီး
ေသာက္ျဖစ္ခဲ့ျပီး နားလန္မထူနိုင္ေအာင္ မူးေနခဲ့တယ္။
သူမ အိပ္ေဆာင္ကို ျပန္တဲ့လမ္းမွာ သံုးၾကိမ္ေတာင္
အန္ခဲ့ရတယ္။ေနာက္ေတာ့ အိပ္ယာေပၚေရာက္ျပီး
အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ မနက္ခင္း အတန္းခ်ိန္ေတာင္
လြတ္ခဲ့ရတယ္။အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ နွစ္လယ္စာေမးပြဲမွာ
အေရးပါတဲ့ သင္ခန္းစာေတြနဲ ့လြဲေခ်ာ္ခဲ့တယ္။အဲဒီလိုနဲ ့
သူမလည္း စာေမးပြဲမက်ဖို ့အေရး လြတ္သြားတဲ့အတန္း
ကို ေနာက္က်ျပီးမွ ျပန္တက္ခဲ့ရတယ္။ေလးနွစ္နဲ့ ဘြဲ ့ရ
နုိင္ဖို ့အတြက္ အဲ့ဒီနွစ္ေႏြရာသီမွာ သူမအဖို ့ေတာ့
အဆိုပါ သင္ခန္းစာအတန္းကို ျပန္တက္ခဲ့လိုက္ရတယ္။
စာရြက္မွာပါတာေတြ အကုန္ဖတ္ျပီးေနာက္ သူမက
ေမးပါတယ္ . .
“ဒါေတြက က်မဘဝကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့တာလား
က်မဘဝရဲ့ အေရးပါဆံုး အခိုက္အတန္ ့ေတြလို ့
ဆိုလိုခ်င္တာလား”
“ဒါေတြက မင္းရဲ့အခုလက္ရွိဘဝကို ျဖစ္ေပၚေစ
ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြပဲေလ”
သူေနာက္တစ္ဖန္ သူမနဲ ့မ်က္လံုးခ်င္းဆံုျပီး
စူးနစ္သြားေအာင္စိုက္ၾကည့္ရင္း
“မင္းေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ စာရြက္ကိုခ်န္ျပီး
က်န္တဲ့ နွစ္ရြက္ကို ဖိုင္တြဲထဲ ျပန္ထည့္လိုက္ပါ”
“ျပီးေတာ့ ဘာျဖစ္မွာလဲ ၊ ေျပာစမ္းပါအံုး . . .
က်မဘဝတစ္ခုလံုး ေနာက္ေၾကာင္းျပန္သြားျပီး
ျပန္စမယ္ေပါ့ . . ဟုတ္လား”
သူျပန္မေျဖပါဘူး . . .
“ ဒါကေတာ့ . . . ဟာသပါပဲရွင္ . .
ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကမွ ရွင္ေျပာသလို
မလုပ္နိုင္ဘူး”
“ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်မွတ္ဖို ့ပ်က္ကြက္ျခင္းဟာ
မင္းအတြက္ အဆံုးျဖတ္ခံရဖို ့ျဖစ္လာေစမွာပဲ”
သူေလးနက္စြာ ေျပာလိုက္တယ္ . .
“မင္းအတြက္ ့အၾကံညဏ္ ေလး နဲနဲ
နဲ့ သတိျပဳစရာတစ္ခု ကို ငါေပးခ်င္တယ္
. . .မင္းအေနနဲ ့ဘာကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါေစ
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္လို ့ရမွာမဟုတ္ဘူး
ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုလည္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္ေတြ ့
ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး ။ လက္ရွိအခ်ိန္ အခိုက္အတန္ ့
ေလးဆိုတာလည္း မင္းရဲ့မွတ္ညဏ္ထဲမွာ ရွိေတာ့
မွာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ အခုအခ်ိန္အထိ ရွင္သန္လာခဲ့တဲ့
မင္း ဘဝရဲ့ အစိတ္အပိုင္းဟာလည္း ရွိေတာ့မွာ
မဟုတ္ဘူး။မင္းေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ဘဝရဲ့
အေတြ ့အၾကံဳေတြပဲ မင္းမွာရွိေနလိမ့္မယ္။
ေကာင္းတာေရာ ဆိုးေတာေရာ အရာရာတိုင္းပဲ
ဆိုပါေတာ့။ကဲ . . . အခုမင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို
ခ်မွတ္ရေတာ့မယ္။”
“က်မက မေရြးဘူးဆိုရင္ေရာ . .
ဒီမွာပဲ ဒီအတိုင္းထိုင္ေနမယ္ဆိုရင္ေရာ”
“ဒါလည္း ေရြးခ်ယ္မွုတစ္ခုပဲေလ”
စာရြက္အလြတ္ကို ညႊန္ျပရင္း သူေျပာလိုက္တယ္။
သူမ ခုနက စာရြက္နွစ္ရြက္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္တယ္
. . ေခါင္းထဲကအသံက ေနာက္တစ္ဖန္ စကားစ
ေျပာပါတယ္ . . . သူမဟာ လက္ရွိသူမအတိုင္း
အဆင္ေျပေနခဲ့တာပဲ . .ၾကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ အေတြ ့အၾကံဳ
ေတြဟာ လက္ရွိ သူမဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ျဖစ္ေစခဲ့တယ္
. . အေတြ ့အၾကံဳေတြကို ေျပာင္းလဲလိုက္ျခင္းဟာ
လက္ရွိအခ်ိန္မွာရွိတဲ့ မိမိကို ေျပာင္းလဲေစလိမ့္မယ္။
သူမ မၾကာခဏေတာ့စဥ္းစားခဲ့ဖူးပါတယ္ . .
တကယ္လို ့သာ ပန္းပြားအကအဖြဲ ့ထဲမွာ
ပါဝင္ခဲ့ရင္ ဘဝကဘယ္လိုမ်ားျဖစ္ေနလိမ့္မလဲ
ဆိုတာ . . ေက်ာင္းမွာပိုျပီး နာမည္ၾကီးလာမယ္
ျပီးေတာ့ ေပ်ာ္စရာ အထူးအခြင့္အေရးေတြလည္း
ရခဲ့လိမ့္မယ္။ ေနာက္တစ္ခုက သူမသာ
အဲဒီနွစ္ေႏြရာသီမွာ အတန္းျပန္မတက္ခဲ့ရဘူးဆိုရင္
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူ ဥေရာပကို
သြားလည္ဖို ့ အခြင့္အေရး ရခဲ့လိမ့္မယ္။
ဘယ္လိုကံအေၾကာင္းတရားေတြေၾကာင့္
ဒီေလာက္နာက်င္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အေတြ ့အၾကံဳ
ေတြကို ၾကံဳေတြ ့ခဲ့ရတာလဲ။ အဲဒီလိုေတြသာ
မၾကံဳခဲ့ရရင္ သူမရဲ ့ဘဝဟာ ပိုျပီး စိတ္ခ်မ္းသာ
စရာ ေကာင္းမယ္မဟုတ္လား။ သို ့ေပမယ့္လည္း . . .
“ဒီတစ္ခုကို ေရြးမယ္”
သူမေျဖလိုက္ပါတယ္ . . .
လီယိုနာ့ဒ္လည္း တျခားစာရြက္နွစ္ခုကို
ယူလိုက္ျပီး လက္ဆြဲေသတၱာထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။
သူ မတ္တပ္ရပ္ျပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တယ္ . .
“နွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ လီဆာ ၊ ကိုယ္တို ့ေတြ ေနာက္ထပ္
ေတြ ့ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး . . .”
လီဆာ တစ္ေယာက္ တခုခုျပန္ေျပာဖို ့လုပ္ေနတုန္း
သူမ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါတယ္။
ေလအေဝွ ့မွာ လြင့္ထြက္သြားတဲ့ စာရြက္ေလးကို
အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ ့လက္တစ္ဖက္က
ဖမ္းယူလိုက္ျပီး စားပြဲေပၚကို တင္ထားလိုက္ပါတယ္။
အနားမွာ အခုေလးတင္ ေရာက္လာတဲ့
ထို အမ်ိဳးသမီးက စာရြက္ေလးကို ဖတ္ၾကည့္
လိုက္ပါတယ္။ သူမပံုစံက အရပ္ရွည္ရွည္
အတန္အသင့္ညိဳတဲ့ အသားအေရ နဲ ့
ေကာက္ေကြးေနတဲ ့အနက္ေရာင္ ဆံေကသာ
ေတြ ရွိပါတယ္။
“ သူမအတြက္ လြယ္ကူတဲ့ ဘဝေတာ့မဟုတ္ဘူး”
နက္ရိွုင္းျပီး အသံၾသဇာနဲ့ ျပည့္ဝတဲ့ အဆိုပါ
အမ်ိဳးသမီးေျပာလိုက္ပါတယ္။သူမရဲ့ လက္ဆြဲ
ေသတၱာကို ဖြင့္လိုက္ျပီး အထဲကေန စာရြက္
အပိုင္းေလး တစ္ခုထုတ္လိုက္ပါတယ္။ထိုစာရြက္
အပိုင္းေလးရဲ့ ပံုစံက ခ်ည္မွ်င္နမူနာျပ စာရြက္လို
ေအာက္ကေန အေရာင္စံု ခ်ည္မွ်ဥ္တန္းေလးေတြ
တြဲထားပါတယ္။စုစုေပါင္း နွစ္ဒါဇင္ေလာက္ရွိတဲ့
ခ်ည္မွ်ဥ္ေလးေတြဟာ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ အထံုးေလး
ေတြ ခ်ည္ထားျပီး အတိုအရွည္မ်ိဳးစံုပါဝင္ပါတယ္။
လီယိုနာဒ့္ သူမဆီမွ အဆိုပါ ခ်ည္မွ်ဥ္ထံုးေလး
ေတြပါတဲ့ စာရြက္ကို ဂရုတစိုက္နဲ ့ယူလိုက္ျပီး ေသတၱာ
ထဲ ထည့္ကာ ေသာ့ဂဏာန္းတြဲေတြကို လွည့္ပိတ္လိုက္
ပါတယ္။
“ဘယ္အရာမွ မတည္ျမဲပါဘူးေလ”
သူျပတ္ေတာင္းစြာ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
အမ်ိဳးသမီးက နွုတ္ခမ္းတြန္ ့ရံုေလးျပံဳးလိုက္ျပီး
_“ထိုက္တန္ရဲ့လား ၊ လီယိုနာ့ဒ္ေရ . .”
“အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္တင္ရမယ္ဆိုရင္
ေရာ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္မလဲ”_
တရားရံုးေတာ္အျပင္ဘက္က ျပန္ ့က်ဲေနတဲ့
ခႏၶာကိုယ္ေတြနဲ ့ အေရးေပၚကားေတြစုျပံဳေနတဲ ့
လမ္းေပၚကို ရည္ညႊန္းရင္း သူျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။
_“ပိုေကာင္းတဲ့ အရာဆိုရင္ေရာ ၊ အခုဟာက
နွလံုးသားကင္းမဲ့လြန္းပါတယ္”
“ပိုေကာင္းတဲ့အရာဆိုတာကို က်ေနာ္မယံုၾကည္
ပါဘူး ၊ မာကီရွာ ! ဒါကိုခင္ဗ်ားလည္း သိပါတယ္”
“တျခားနည္းလမ္းေတြ ရွိမွာပါေလ”
“မဟုတ္ေသးဘူး ၊ က်ေနာ့္ ဆႏၵေၾကာင့္လုပ္ေနတာ
မဟုတ္ဘူးေလ”_
ဝင္းလက္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ ့
တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ရင္း
သူျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္ . . . .။
ဤတြင္ လီဆာရဲ့ ေရြးခ်ယ္မွု ျပီးသြားပါျပီ။ ေနာက္အပိုင္းမ်ား
ဆက္လက္ေရးသားပါအံုးမည္။ ဆက္ရန္ . . . . .
Translated From “THE CHOICE MAN” by O.H.Reads
MSC - 105