ဒီေန႔ ကိုသံခဲ ႐ိုက္ခံရတယ္ေလ။ ဟုတ္တယ္.. မတရား႐ိုက္ခ်င္စရာေကာင္းတာ။ ဟဲ့ သံခဲရဲ႕ ေတာ္ပါေတာ့ ေတာ္ပါေတာ့ ေျပာလည္း မရဘူး .. လူက အသံေတာင္ ျပာေနၿပီ သူက မရဘူး ..။ အဲဒါနဲ႔ ၿပီးလည္းၿပီးေရာ.. လာအံုးဆိုၿပီး ဒုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ငါးခ်က္ေျခာက္ခ်က္ တီးပစ္လိုက္တယ္။
... ဟုတ္တယ္ .. စိတ္က တိုတယ္ ။ သူ႔ကို ေျပာရတာနဲ႔ ကိုယ့္အသံ လူၾကားတယ္ ။ လမ္းက လူေတြက ၾကည့္ေနေတာ့ ႐ွက္လည္း ႐ွက္တာေပါ့။ စိတ္ဆိုးေနတာကို လူျမင္တာ ႐ွက္တယ္။
ကိုယ့္မွာ လမ္းေပၚ ဗ်ာမ်ားေနေတာ့ ကားေတြကလည္း ရပ္ေပးထားရတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ေခြးႏွစ္ေကာင္နဲ႔ ေဗ်ာင္းကိုဆန္လို႔ပါ။ ကိုယ့္ေဇာနဲ႔ကိုယ္ ဆိုေတာ့ မသိပါဘူး ေနာက္မွ သူတို႔ ၾကည့္ေနၾကတာ သိၿပီး ႐ွက္လိုက္တာ ဆိုတာေလ။
အဲဒါနဲ႔ သူေရာ ကိုယ္ေရာ အိမ္ထဲေရာက္တာနဲ႔ ဒုတ္တစ္ေခ်ာင္းယူၿပီး.. လာအံုး သံခဲ ဆိုေတာ့ .. ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းနဲ႔ လာတယ္ .. ၿပီးေတာ့ အနားေရာက္တာနဲ႔ ေျမႀကီးနဲ႔ကပ္ၿပီး ဝပ္ခ်လိုက္တယ္ ။ သူ႔႐ိုက္ဖို႔ ေခၚတယ္ ဆိုတာ သူသိတယ္။ အ႐ိုက္ခံဖို႔ကို လာတာ။ သတၱိကေတာ့ အျပည့္။ မ်က္ႏွာကလည္း လုပ္ခ်င္သလိုသာ လုပ္ပါ သခင္ ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ိဳးနဲ႔။
သူ႔ကို ႐ိုက္ေနတုန္းလည္း အသံတစ္ခ်က္ မထြက္ဘူး .. ထြက္လည္း မေျပးဘူး .. ဒီအတိုင္း ကုန္းခံတယ္ .. ၾကည့္။ အိမ္က ဦးေလးက မထက္ရယ္ ေတာ္ပါေတာ့ တဲ့။ ကိုသံခဲ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္ရင္း အ႐ိုက္ခံေနတာ သနားသြားပံုရပါတယ္။
. ကိုယ္လည္း သံခဲေနာ္ ဆိုၿပီး ဒုတ္ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ကိုယ္က ေဒါသက မေျပဘူး။ ကားကို အိမ္ေ႐ွ႕ ဝင္းတံခါးနားမွာ ရပ္ပစ္ခဲ့ၿပီး ဖ်န္ေျဖရတာဆိုေတာ့ ကားျပန္ယူၿပီး အိမ္ထဲထည့္ေတာ့ေတာင္ ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ အနားကပ္လာေသးတယ္။ ထပ္႐ိုက္ခ်င္ေသးရင္ ႐ိုက္ပါအံုး ေပါ့။ ဒါနဲ႔ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ထပ္႐ိုက္လိုက္ေသးတယ္။
ဟူး .. ဒီေကာင္နဲ႔ ခက္တယ္။ သူက သူ႔စိတ္ထဲ သူ႔သခင္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ မရဘူး။ က်မ အျပင္ကို ထြက္ထြက္ အျပင္က ျပန္လာလာ သူစိတ္အပူဆံုးက က်မနားမွာ ဘယ္သူမွ မကပ္နဲ႔ ဆိုတာပဲ။ တျခားအခ်ိန္ဆို သူ႔မ်က္ႏွာက တစ္မ်ိဳး က်မအျပင္ထြက္ဖို႔ ဂိတ္ေပါက္ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ မ်က္ႏွာက ခ်က္ခ်င္း တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားတယ္။
အနီးအနားမွာ ရန္သူေတြ ရိွေနသလား .. ဆိုတာ သူအရမ္းစိတ္ပူတယ္။
မ်က္ႏွာႀကီး႐ွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႔ လမ္းေပၚကလူေတြ ေမာင္းထုတ္မယ္ .. ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚကလူကို ေျပးလိုကိဆဲြမယ္ .. ခပ္ေဝးေဝးကလူကို ေျခတစ္လွမ္းမွ ေ႐ွ႕မတိုးဖို႔ ေျခာက္ထား လွန္႔ထားမယ္။ အဲ .. ကား ျခံထဲ ေမာင္းဝင္သြားၿပီ ေဘးကင္းၿပီ ဆိုရင္ သူ႔မ်က္ႏွာပုတ္ႀကီးက ျပံဳးျပံဳးႀကီးျဖစ္သြားၿပီ။
အေဖက ေျပာတယ္ သံခဲကို နားလည္မွတဲ့ သူ႔စိတ္က သခင္စိတ္ တစ္စိတ္ပဲ တဲ့။ သခင္ရိွေနၿပီဆို သခင္အတြက္ ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္း႐ွင္းေရး တစ္ခုပဲ သူသိေတာ့တယ္။ က်န္တာ သူမသိေတာ့ဘူး တဲ့။
ဟုတ္မွာပါ .. အဲဒီေန႔က က်မ အျပင္က ျပန္လာေတာ့ .. တံခါးဖြင့္ဖို႔ ကားဟြန္းတစ္ခ်က္တီးလိုက္တယ္ .. အိမ္ကဦးေလးႀကီးက ခ်က္ခ်င္းလိုလိုပဲ တံခါးနား ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်မကားဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာ Labrador အမဲတစ္ေကာင္ ျခင္းလံုးေလး ပါးစပ္မွာ ကိုက္လို႔ မ်က္ႏွာေလးက ေပ်ာ္ေနပံုေလးနဲ႔ ျပံဳးျပံဳးေလး မွန္မွာ ေပၚလာတယ္။
က်မလည္း ဦးေလးကို တံခါးမဖြင့္ဖို႔ လွမ္းေျပာေပမယ့္ မရေတာ့ဘူး သူတံခါးကို လွပ္လိုက္ၿပီ။
သံခဲ ဆိုတဲ့ ကိုသံခဲက ခ်က္ခ်င္း နယ္ေျမ႐ွင္လင္းေရး လုပ္ေတာ့တာေလ။ ဆိုေတာ့ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ပါေလေရာ။ က်မလည္း ကမန္းကတန္း ကားေပၚက ဆင္းၿပီး ဟန္႔တာပဲ .. မရေတာ့ဘူး။ ဟိုေကာင္ေလးခမ်ာ ျခင္းလံုးေလး ပစ္ခ်ၿပီး ျပန္ခုခံရ႐ွာတာေပါ့။ သနားပါတယ္။ သူတို႔အမ်ိဳးက ရန္လိုတဲ့ အမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ခမ်ာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္းေတာင္ သိလိုက္မယ္ မထင္ဘူး။ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ကားေ႐ွ႕က ေပၚလာၿပီး သူ႔ကို ေဒါသတႀကီး ဝင္လံုးတဲ့ ဒီပိန္ပိန္လ်ားလ်ား ေျခတံ႐ွည္႐ွည္ အစြယ္အေဖြးသားနဲ႔ ေကာင္ႀကီးကို။ သူလည္း တတ္သမ်ွ မွတ္သမ်ွ ျပန္ခုခံ႐ွာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုသံခဲေလ ။ ဗ်ဴဟာ တအားကြၽမ္းတယ္။ အေပၚစီးကေန ခုန္အုပ္ျပီး လည္ပင္း ခဲထားတယ္ ၿပီးေတာ့ ဆဲြခါေနတာ ... ။
ကိုသံခဲေရ လႊတ္ပါ သံခဲေရ မလုပ္ပါနဲ႔ ။ က်မမွာ အသံေတြကို ျပာလို႔။ မရဘူး သံခဲတို႔ ေဒါသ ဘယ္ေလာက္ေ႐ွ႕ထားလဲ ဆိုတာ။ တကယ္ တကယ္ ။
က်မမွာ လည္ပင္းေတာင္နာတယ္ ၊ ေအာ္ၿပီး တားရတာ ၊ သနားလို႔ ဟိုကေလးကို။ သူ႔ခမ်ာ သနားပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ခံရ႐ွာမွာ။
အနားမွာလည္း ဘာမွ ႐ိုက္စရာ မေတြ႕။ က်မ တအားစိတ္ဆိုးတဲ့ အသံနဲ႔ သံခဲ ေတာ္ေတာ့ လို႔ ဆိုမွ လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီကေလးေလးလည္း ေအာက္ျပန္ဆင္းေျပးသြားတယ္။ သူ႔သခင္ မပါဘူးလား မသိပါဘူး။ ဘယ္သူမွ မေတြ႕ဘူး။ ဘယ္သူ႔အိမ္ကလည္း မသိပါဘူး။
ဘယ္အိမ္က ဆိုတာ သိရင္ က်မေနာက္ေန႔ လူမမာေမးဖို႔ ေရာက္သြားမလား မသိဘူး။ လည္ပင္းမ်ား ေပါက္ျပဲသြားမလား စိတ္ပူလို႔ပါ။
အိမ္က ဦးေလးႀကီးကလည္း ရပ္ၾကည့္ေနရံုပဲ တတ္ႏိုင္တယ္။
အဲဒါနဲ႔ သူ႔ကို စိတ္တိုတိုနဲ႔ ႐ိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ရန္လိုတဲ့ေကာင္ လာအံုး ဆိုၿပီး။
ညေနက်ေတာ့.. အေဖကို သြား ႀကိဳၿပီး ျပန္လာေတာ့ အိမ္ေပါက္ဝမွာ ဂိတ္တံခါးဖြင့္ဖို႔ ေစာင့္ေနတုန္း.. အေဖ့ကိုေျပာျပတယ္ .. အေဖ ကိုသံခဲ ႐ိုက္ခံရတယ္ .. အဲလို အဲလိုပဲ .. သူေတာ္ေတာ္ရန္လိုတယ္အေဖရဲ႕ .. ဆိုေတာ့။ အေဖက ကိုသံခဲကို နားလည္မွ ၊ သူ သခင္ကို စိတ္ပူတတ္တယ္ ၊ သူ႔အမူအရာ ၾကည့္ . တဲ့။
ဟုတ္ပ ခုလည္း ၾကည့္ေလ .. ကား အိမ္ထဲ မေရာက္မခ်င္း လမ္းေပၚက လူေတြကို ေျခာက္လွန္႔ထားတာ ဟိုးခပ္လွမ္းလွမ္းက ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလးမွာ ေ႐ွ႕မတိုးရဲလို႔ ရပ္ေနရတယ္။
ကားအိမ္ထဲ ေရာက္ၿပီဆိုမွ ျပံဳးစိ ျပံဳးစိ မ်က္ႏွာႀကီးနဲ႔ ျပန္ဝင္လာတယ္။
အေဖက သံခဲ လာပါအံုး ဆိုေတာ့ အင္မတန္႐ို႔က်ိဳးတဲ့ အမူအရာနဲ႔ အေဖနားတိုးၿပီး သူ႔ကိုယ္လံုးႀကီးနဲ႔ လူကိုကပ္ထိထားတယ္ .. သူ သိပ္ခ်စ္တာ သိပါတယ္ေနာ္ ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးနဲ႔လည္း ေမာ့ၾကည့္လို႔ ...။
က်မကေတာ့ မ်က္ႏွာကို ခပ္တင္းတင္း လုပ္ပစ္လိုက္ၿပီး ဟင္း အျမင္ကို ကပ္တယ္ လို႔ အေဖမၾကားေအာင္ ပြစိပြစိ ေျပာၿပီး အိမ္ထဲ ဝင္ခဲ့တယ္။
ခဏေနမွ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ ေပါင္မုန္႔ေလး ေခၚ ေကြၽးရအံုးမယ္။
photob; facebook
![image](