သဂၤဇာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာေတာ့ တပည့္ဒကာ ဒကာမေတြ ဖူးေတြ႔ၾကသေပါ့။ ဆရာေတာ္ႀကီးထံမွာ တရားေတာင္းၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးက တိုတိုပဲ
လူမိုက္ဟာ ဘုရားေဟာတရားေတြကုိ မာနေတြေရွ႕ထားၿပီး မွတ္ယူသင္ၾကားၾကတယ္။ မာနတံခြန္ထူတယ္ေပါ့။ ေထာင္လႊားတယ္ေပါ့။ အဲဒီလို ဝါႂကြားေထာင္လႊားတတ္တဲ့ လူမိုက္ေတြကို မကိုးကြယ္ မဆည္းကပ္ၾကနဲ႔လို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူလိုက္ပါတယ္။
တိုတိုနဲ႔ ထိေရာက္တဲ့တရားပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက တရားေဟာရင္ ဥပမာေလးေတြနဲ႔ ေဟာတတ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး ဥပမာက ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းေနတယ္။
“ဒကာတို႔ ျမင္း၊ ကၽြဲ၊ ႏြားနဲ႔ ေခြးေတြမွာ အၿမီးရွိတာခ်င္း အတူတူ ဘာကြာသလဲ”
ဒကာေတြက တိတ္ေနတယ္။ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိၾကဘူး။
“အၿမီးရွိတာခ်င္း အတူတူ ဘာကြာသလဲ”
ဆရာေတာ္ႀကီးက ထပ္ေမးတယ္။ ဘယ္သူမွ မေျဖႏိုင္ၾကဘူး။
“ျမင္း၊ ကၽြဲ၊ ႏြားေတြက သူတို႔အၿမီးကို မွက္၊ ျခင္၊ ယင္ေတြေဘးက ကာကြယ္ႏိုင္တယ္။ သူတို႔အၿမီးေတြက အႏၱရာယ္ကို ေျခာက္လွန္႔ေမာင္းတဲ့အျပင္ သူတို႔ဖင္ကို သူတို႔လံုေအာင္ ကာကြယ္ထားတယ္”
ဒကာ ဒကာမေတြ ၿပံဳးကုန္ၾကၿပီ
“ေခြးဆိုတဲ့ေကာင္ေတြကို ၾကည့္လိုက္စမ္း။ အၿမီးက ေထာင္ေနတာပဲ။ သူတို႔အၿမီးက ေထာင္ဖို႔ပဲတတ္တာ။ ဘာမွလည္း မကာကြယ္ႏိုင္တဲ့အျပင္ ကိုယ့္ဖင္ေခါင္းကို အၿမဲေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ေအာင္ ျပေနတဲ့ သတၱဝါေတြပဲ” တဲ့
ရွင္းရွင္းေလးပါ ဆရာေတာ္ႀကီးေျပာတာ
အၿမီးေထာင္ၿပီး ဖင္ေဟာင္းေလာင္းေပၚေအာင္ျပေနတဲ့ ေခြးေတြလို မေနနဲ႔။ ႏွိမ့္ခ်ေနၾက။ ေထာင္လႊားမာန ႏွိမ့္ခ် သိမ္းဆည္းထားၾကဖို႔ အေကာင္းဆံုး ဥပမာျပသြားတယ္။
ခက္တာပဲ ေလာကမွာ အၿမီးေထာင္တဲ့ေကာင္ေတြသာမက ကိုယ့္အၿမီး ကိုယ္ျပန္ၿပီး ပတ္ကိုက္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြကအမ်ားသား
တင္ညြန္႔
photo : facebook
