သားျဖစ္သူက အိမ္ထဲကို မ်က္ႏွာႀကီး စူပုပ္ၿပီး ဝင္လာတယ္
“သား ဘာျဖစ္လာသလဲ”
သားက စကားမေျပာဘူး သူ႔အခန္းထဲ ဝင္သြားၿပီး တံခါး ေဆာင့္ပိတ္လိုက္တယ္။
ဖခင္ျဖစ္သူက သတင္းစာ ဆက္ဖတ္ေနတယ္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေနမွ သားအခန္းက တံခါးကိုသြားေခါက္ၿပီး အခန္းထဲ ဝင္လိုက္တယ္
“ဘာျဖစ္လာသလဲသား”
သားက အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္
“မင္း မအိပ္ဘူးဆိုတာ ေဖေဖ သိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လာလို႔လဲကြ”
သားက ကုတင္ေပၚကဆင္းၿပီးေတာ့ သူ႔အေဖကို ရင္ဆိုင္လိုက္တယ္
“ေဖေဖက ဘာျဖစ္လို႔ မခ်မ္းသာတာလဲ”
“ေနဦးသား … သားဘာကို မေက်မနပ္ျဖစ္လာတာလဲဆိုတာ ေဖေဖ့ကို အရင္ေျပာျပ။ ဒါမွ ေဖေဖက ဘာေၾကာင့္ မခ်မ္းသာတာလဲဆိုတာ ေျပာျပလို႔ရမွာ”
“ေဖေဖ စဥ္းစားၾကည့္ သားသူငယ္ခ်င္း တင္ေမာင္ေဆြတို႔အေဖဆိုရင္ တိုက္နဲ႔ ကားနဲ႔။ ခုလည္း သူ႔သားကို ေမြးေန႔ လုပ္ေပးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကို ဖိတ္တယ္။ လက္ေဆာင္ေတြေပးတယ္။ ကိတ္မုန္႔နဲ႔ ေရခဲမုန္႔ေတြလည္း ေကၽြးတယ္။ သားတို႔ ျပန္ေတာ့လည္း ကားနဲ႔ လိုက္ပို႔ေပးတယ္။ ေဖေဖကေတာ့ သားေမြးေန႔ကို ေတာင္ မွတ္မိေသးရဲ႕လား”
“ဟုတ္ၿပီ သား ေဒါသထြက္လာတာကို ေဖေဖ သေဘာေပါက္ၿပီ။ သား သူငယ္ခ်င္း တင္ေမာင္ေဆြ အေဖက ဘာလုပ္သလဲသား”
“မသိဘူး”
“ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာသလား”
“တိုက္ကလည္း အႀကီးႀကီး၊ ကားကလည္း ႏွစ္စီး။ သူတို႔အိမ္ထဲမွာလည္း ဘာမွလိုေလေသးမရွိ”
“အရမ္းခ်မ္းသာတယ္ေပါ့”
“ေဖေဖ့ထက္ အမ်ားႀကီး သာတယ္”
“ဘာေတြသာသလဲသား”
“သူတို႔က ေငြရွိ ဂုဏ္ရွိ ရာထူးရွိတယ္ေလေဖေဖ”
“အင္း ေဖေဖကေတာ့ သားေျပာတာေတြ မရွိဘူးေပါ့”
“အဲဒါေျပာတာေပါ့ … ေဖေဖက သူတို႔လို ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ သားမ်က္ႏွာငယ္ရတာေပါ့”
“ပိုက္ဆံမရွိတာ မ်က္ႏွာငယ္စရာလားသားရယ္။ ဒါဆိုရင္ လာ လိုက္ခဲ့။ သားကို လက္ေတြ႔ျပမယ္”
အေဖျဖစ္သူက သားကို လက္ဆြဲၿပီး ေခၚလာတယ္။ သူတို႔ တိုက္အိမ္ႀကီးတစ္အိမ္ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္။
“ဟာ ေဖေဖ ဒါ တင္ေမာင္ေဆြတို႔ တိုက္ပဲ။ ေဖေဖနဲ႔ သိလို႔လား”
“လာပါသားရယ္”
သူတို႔တိုက္အိမ္ႀကီးေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္တယ္။ လူေခၚေခါင္းေလာင္းကိုထိုးလိုက္ေတာ့ တံခါးဖြင့္ေပးတယ္။ တံခါး လာဖြင့္ ေပးတဲ့သူက
“ဟာ … ဆရာႀကီး”
“ေအး”
“ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ္ဖိတ္ေတာ့ မလာဘူး။ ခုေတာ့ သားေမြးေန႔က ၿပီးသြားၿပီခင္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ လာပါခင္ဗ်ာ။ ဒီေနရာမွာထိုင္ပါ။ မိန္းမေရ ဒီမွာ ဆရာႀကီး ႂကြလာတယ္”
အိမ္ထဲက အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ေျပးထြက္လာတယ္။ ေကာင္ေလးက
“ဟာ ေကာင္းျမတ္ ဘာလဲဟင္”
“သိဘူးကြ ငါလည္း ငါ့ေဖေဖေခၚလို႔လိုက္လာတာ”
တင္ေမာင္ေဆြအေဖက
“ဆရာႀကီး ဒီမွာထိုင္ပါခင္ဗ်ာ။ ဆိုဖာေပၚထိုင္ပါ”
ဆရာႀကီးက ဆိုဖာေပၚထိုင္လိုက္မွ
“ဟဲ့ … ဘာလုပ္ေနတာလဲ မိန္းမလာေလ … ထိုင္ … သားလာခဲ့ … ဒီမွာထိုင္”
ေကာင္းျမတ္ကလည္း ေရာၿပီး သူတို႔နဲ႔ ၾကမ္းျပင္ေပၚထိုင္လိုက္တယ္။
“အားလံုး ဆရာႀကီးကို ကန္ေတာ့ၾကရေအာင္ေဟ့။ ဆရာႀကီးက သူ႔တပည့္ေတြဆီကို ဘယ္ေတာ့မွ သြားတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ဆီကို ထူးထူးျခားျခား ပထမဆံုးလာတာပဲ။ ကန္ေတာ့ၾက … ကန္ေတာ့ၾက”
ဆရာႀကီးက ဆုေပးလိုက္တယ္
“ဆရာႀကီး ခင္ဗ်ား … ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို လာတာ အေၾကာင္းရွိပါသလားခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အရမ္းကို ဝမ္းသာေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ခဏေလးပါ ဆရာႀကီး ခဏေလးပါ”
တင္ေမာင္ေဆြအေဖက အေပၚထပ္ကို တက္သြားတယ္။ ျပန္ၿပီးေတာ့ အေျပးေလးဆင္းလာတယ္။ လက္ထဲမွာ ေငြလင္ပန္းေလးတစ္ခ်ပ္ကိုင္လာတယ္။ လင္ပန္းထဲမွာ စာအိတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးတစ္လံုးပါလာတယ္။
“ဆရာႀကီးခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္သားေလးေမြးေန႔ အထိန္းအမွတ္အေနနဲ႔ေရာ ေက်းဇူးႀကီးလွတဲ့ ဆရာႀကီးကို ပူေဇာ္ခ်င္လို႔ပါ ကန္ေတာ့တာပါခင္ဗ်ာ။ ဒါေလးကို လက္ခံေပးပါ။ ဆရာႀကီးေက်းဇူး ကၽြန္ေတာ့္အေပၚမွာ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဆရာႀကီးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုဘဝမ်ိဳးေရာက္ခဲ့တာပါ”
ဆရာႀကီးက မတ္တတ္ရပ္လိုက္တယ္။
“ဘာရယ္မဟုတ္ဘူးကြ မင္းသားေမြးေန႔ဆိုလို႔ လာတာ။ ၿပီးေတာ့ မင္းသားနဲ႔ ငါ့သားကလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုလို႔။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ မင္း စာအိတ္ငါ့ကို ေပးစရာ မလိုပါဘူး”
ဆရာႀကီးက လင္ပန္းကိုေဘးဖယ္လိုက္ၿပီး သူ႔သားကို
“သားေရ ျပန္ရေအာင္” လို႔ေျပာၿပီး ထြက္ခဲ့တယ္
တင္ေမာင္ေဆြ အေဖက ေနာက္ကေန ဆရာႀကီးကို ကန္ေတာ့ေနတာကို သူသားကေငးၾကည့္ေနမိတယ္။
လမ္းမေပၚကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာႀကီးက သူ႔သားကို ေမးလိုက္တယ္
“သားေရ သားမ်က္ႏွာငယ္ရသလားေဟ့” တဲ့
တင္ညြန္႔
Photo : google
