ေတာအုပ္ေလးက ခ်စ္စရာ စိမ္းလို႔ နက္ရိႈင္းမဲေမွာင္လို႔ ...
ဒါေပမယ့္ ငါ့မွာ တည္ရမယ့္ ကတိေတြနဲ႔ ....
အိပ္ေပ်ာ္မသြားခင္အထိ သြားရအံုးမယ့္ ခရီးမိုင္မ်ားစြာရိွေနေသးတယ္...
ငါ မအိပ္ခင္ အေရာက္သြားဖို႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ က်န္ေသးတယ္....
စိမ္းစိုမဲေမွာင္လို႔လွလြန္းတဲ့ ေတာေလးကို ေတြ႕ရတဲ့အခါတိုင္း ငါေငးၾကည့္ေနမိတယ္... စိတ္ရိွသေလာက္ အၾကာႀကီး ၾကည့္ေနခ်င္ေပမယ့္ အခုမွ လမ္းခုလတ္ပဲရိွေသးတယ္.... ေပးထားတဲ့ကတိေတြတည္ဖို႔ ခရီးဆက္ရအံုးမယ္..... အေဝးႀကီးကို.... ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္လြန္းလို႔ ငါ့မ်က္လံုးေတြ မိွတ္က်ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္မသြားခင္အထိေပါ့.....
ဘဝမွာ လုပ္ခ်င္တာေတြ မလုပ္ရပဲ လုပ္သင့္တာေတြကို ဦးစားေပးၿပီး လုပ္ရတိုင္း ဒီကဗ်ာေလးကို ဖြဖြ႐ြတ္မိတယ္...
လွလြန္းတဲ့ေတာေလးကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးေလး ၾကည့္ေနတုန္း တည္ရမယ့္ကတိေတြကို သတိရလို႔ ေက်ာခိုင္းခဲ့ရတာေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားခဲ့သလဲ ေတြးမိတယ္...
သြားရအံုးမယ္ ခရီးမိုင္မ်ားစြာ က်န္ေသးလို႔ ခ်န္ခဲ့ရတဲ့ လွလြန္းတဲ့ေတာေလးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားခဲ့သလဲလို႔ ေတြးေနမိတယ္....
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္သင့္တာ ဒီနွစ္ခုမွာ ... ျဖစ္သင့္တာကို အၿမဲဦးစားေပးတတ္တဲ့သူတိုင္း ရင္ထဲမွာ ငိုေနသံေလးေတြ ရိွတတ္ၾကမွန္း သိပါတယ္... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္ ရင္ထဲက ငိုသံေလး နားေထာင္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တဲ့ညေတြ ရိွခဲ့ဘူးတယ္ေလ....
ငိုသံေလး တိုးတိတ္သြားတဲ့အခါ မင္းမ်က္လံုးေတြ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ပါ.... ၾကယ္ေတြက ပိုလင္းေနမွာ.... လႀကီးက ပိုသာေနမွာ.... မင္းရဲ႕ ရင့္က်တ္မႈက မင္းကို ေကာင္းကင္ေပၚကို ပို႔ေပးေနတာ.... အမွန္ေတာ့ မင္းကိုယ္တိုင္က ေတာက္ပေနတာပါ......
ယံုၾကည္ထားလိုက္ပါ ....
သြားဖို႔က်န္ေသးတဲ့ ခရီးမွာ လွလြန္းတဲ့ ေတာေလးေတြ ရိွေနေသးတယ္ဆိုတာ.....ေနာက္ထပ္ ေတြ႕ရအံုးမယ့္ လွလြန္းတဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္းေလး ကို ခဏေတာ့ျဖင့္ ေငးေမာ ၾကည္ႏူးဖို႔ အခ်ိန္ရအံုးမွာပါ ...
ဒါေပမယ့္ ေပးထားခဲ့တဲ့ ကတိေတြကို တည္ဖို႔ ခရီးဆက္ရအံုးမွာမို႔ ေက်ာခိုင္းရအံုးမွာပဲ ... မ်က္လံုးေတြ မိွတ္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္မသြားခင္ထိ သြားရအံုးမယ္.... အိပ္ေပ်ာ္မသြားခင္ထိ ခရီးမိုင္မ်ားစြာ ဆက္သြားရအံုးမယ္....
ကတိေတြ တည္ဖို႔ လွလြန္းတဲ့ေတာေလးကို ေငးေမာၾကည္ႏူးေနရာကေန လွည့္ထြက္လာရတဲ့ အခါတိုင္း ဝမ္းမနည္းလိုက္နဲ႔ေနာ္....
ဒီကတိေတြကို ေပးမိတယ္ ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္မတင္လိုက္ပါနဲ႔.....
ကတိေတြမရိွတဲ့ဘဝကို "ဘဝ"လို႔ေရာ ေခၚႏိုင္ေသးရဲ႕လား မင္းစဥ္းစားၾကည့္ပါ...
တကယ္ေတာ့ တို႔အားလံုး ကတိေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ပါ... ေပးထားတဲ့ကတိေတြက ထုတ္ေျပာထားတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ပိုလို႔ေတာင္ တည္ဖို႔ လိုေသးတာ....
အဲဒါ ဘာကတိလဲလို႔ မင္းေမးသလား..... မင္းအတြက္ သီးသန္႔အေျဖက မင္းအတြင္းထဲမွာပါ... မင္းေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္္မယ္ဆိုရင္ ၾကားမွာပါ......
သြားဖို႔ က်န္ေသးတဲ့ ခရီးကလည္း ရွည္လြန္းလွတယ္လို႔ မၿငီးျငဴမိေစနဲ႔ေနာ္...
ငါဆက္မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေပ်ာ့ညံ့မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ .... ဒီေလာက္ရွည္တဲ့ ခရီးႀကီးကို ငါမွ လာမိတယ္လို႔လည္း မေရ႐ြတ္လိုက္ပါနဲ႔....
သြားဖို႔ ခရီးရွည္ႀကီးမရိွတဲ့ဘဝကို "ဘဝ" လို႔ေရာ ေခၚႏိုင္ေသးရဲ႕လား မင္း စဥ္းစားၾကည့္ပါ....
တကယ္ေတာ့ တို႔အားလံုး ေရာက္ေအာင္သြားရမယ့္ ခရီးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ပါ....
ဘယ္အထိေရာက္ေအာင္ သြားရမွာလဲလို႔ မင္းေမးသလား.... မင္းအတြက္သီးသန္႔အေျဖက မင္းအတြင္းထဲမွာပါ.... မင္းေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္မယ္ဆိုရင္ ၾကားမွာပါ.....
ငါ အိပ္ခ်င္ၿပီ ခရီးမဆံုးခင္ အိပ္လိုက္ေတာ့မယ္လို႔လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေလ်ွာ႔မိေစနဲ႔ေနာ္... ငါသိပ္ပင္ပန္းလြန္းေနၿပီ အနားယူခ်ိန္ေရာက္ၿပီလို႔လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မသနားမိပါေစနဲ႔.....
အခ်ိန္မေ႐ြး အနားယူလို႔ရတဲ့ ဘဝကို "ဘဝ" လို႔ေရာ ေခၚလို႔ ရေသးရဲ႕လား... မင္းစဥ္းစားၾကည့္ပါ.....
တကယ္ေတာ့ တို႔အားလံုး ဆႏၵေတြကိုယ္စီနဲ႔ပါ... ဆနၵေတြကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး သြားနိုင္လို႔သာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရွင္သန္ခြင့္ရေနတာ...
ရွင္သန္နိုးၾကားေနရျခင္းရဲ႕ အဓိပၸာယ္က ဘာလဲလို႔ ေမးသလား ... အေျဖက မင္းအတြင္းမွာ ... ကိုယ့္အေျဖကိုယ္ေတြ႕ေအာင္ ရွာမယ္ဆိုရင္ ေတြ႕မွာပါ....
လွလြန္းတဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္းေလးကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ၾကည့္လို႔ မဝေသးခင္ ေက်ာခိုင္းခဲ့ၿပီး ... ေနာက္ထပ္ ဒီလိုလွတဲ့ေတာအုပ္ေလး ထပ္မွ ေတြ႕ရပါအံုးမလား လို႔ ပူပန္ေနမလား...
လမ္းခရီးအေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈထားလိုက္တာ သတၲိတစ္မ်ိဳးပါ....
လွလြန္းတဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္းေလးေတြ ေရွ႕မွာလည္း ရိွကိုရိွရအံုးမယ္လို႔... ယံုၾကည္မႈထားလိုက္ႏိုင္တဲ့အခါ .... ဘဝအေပၚ အဆံုးစြန္ဆံုးထိ ယံုၾကည္လိုက္တာပါ....
ဘဝအေပၚ ယံုၾကည္မႈ ထားတာဟာ အင္အားႀကီးတဲ့စိတ္ဓာတ္ရိွတဲ့သူမွ လုပ္တာပါ.....
ဘာမွ မေသခ်ာတာႀကီးအေပၚ ယံုၾကည္မႈထားရမွာလားလို႔ မင္းေမးသလား...
မေသခ်ာတာေတြအေပၚ ယံုၾကည္မႈထားႏိုင္တဲ့သူဟာ ဘဝကို သတၲိအျပည့္နဲ႔ ေနေတာ့မွာ...
ဒီသတၲိကသာ အႀကီးမားဆံုး စိတ္ခြန္အားပါ....
ဒီခြန္အားကသာ အဆံုးစြန္ဆံုးကို စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တာပါ........
Credit # Htet Htet Htun......
photob: facebook