... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่าน เริ่มต้นบทความของผมทีไร จำเป็นต้องบ่นแบบนี้ทุกรอบว่า ไม่รู้จะเขียนอะไรดี ตั้งแต่เช้ายันเย็น ผมยังนึกหัวข้อที่จะเขียนของวันนี้ไม่ออกเลยครับ เริ่มต้นไล่ไปตั้งแต่ที่ทำงาน ตั้งแต่เช้ามาออกจากบ้านเป๊ะทีเดียว เหมือนหนังเรื่องเดียวซ้ำๆ 7 โมงเช้า คือ เวลาออกจากบ้านของผมไม่ขาดไม่เกิน แต่อาจจะเกิน แตกต่างกันที่จำนวนวินาที ใครจะไปดูเวลาขนาดนั้นว่ากันไหมครับ 5555 หลังจากนั้นผมก็หาอะไรทาน บริเวณใกล้ๆ ที่ทำงาน อาหารหลักที่ทาานเป็นประจำ ก็คือข้าวเหนียวหมูปิ้ง เจ้าอร่อยบริเวณที่ทำงาน ส่วนทำไมที่ผมต้องออกมาทานข้าวเช้าข้างนอก ผมไม่อยากเพิ่มภาระให้เป็นให้แฟน อยากให้แฟนทำอาหารเช้าเฉพาะลูกๆ ก็พอครับ
... พอเริ่มเข้าที่ทำงานก่อน 8:00 น เพราะผมต้องตอกบัตรให้ทันก่อนเวลาเข้างาน แต่บางทีก็เข้างานเร็วกว่านั้น หลังจากนั้นก็เริ่มงานเอกสารของผมบนโต๊ะตลอดครึ่งวันเช้า โดยไม่ได้ออกไปไหน มีพักเบรคจิบกาแฟในพื้นที่พักของพนักงาน ประมาณช่วง 10:00 น แค่นั้นครับ ประมาณเที่ยงผมก็มาหาข้าวทาน ที่บริเวณหน้าบริษัทอีกเช่นเคย และหลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จ ก็ต้องทำงานเอกสารต่อตลอดทั้งช่วงบ่าย จนถึงเวลากลับบ้าน ช่วงเวลานี้ผมก็ยังหาเรื่อง และ ภาพที่จะมาเริ่มต้นเขียนบทความของผมในครั้งนี้ได้เลยครับ
... สุดท้ายมาประสบความสำเร็จ ในการเดินทางกลับบ้าน และเรื่องราวที่จะเขียนในวันนี้ตามภาพเลยครับ เป็นอาหารฝีมือภรรยาของผม ซึ่งวันนี้เธอทำอาหารในเมนูขนมจีนน้ำเงี้ยว ตอนที่ผมกลับบ้านไปนั้นภรรยาของผม เธอทำเสร็จไปประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์แล้วครับ วันนี้ภรรยาของผมทำอาหารก่อนเวลา เขาคงกลัวว่าผมจะเหนื่อยแล้ว ยังจะมาช่วยเขาในครัวอีก เหมือนกับเขาต้องการให้ผมพักผ่อนมากกว่า การมาช่วยงานในครัวของเขาครับ
... วันนี้บทความของผมคงไม่มีอะไรมาก นอกจากเล่าเหตุการณ์การทำงานแบบคร่าวๆ ของผมในวันนี้ และภาพการทำอาหารของภรรยาผมบางส่วน ส่วนวิธีทำหรือวัตถุดิบผมไม่เขียนเหมือนเดิมครับ เพราะ ผมไม่ได้ทำเองแล้วไม่อยากถามเขาหลังจากทานเสร็จ เค้ายังมีงานในครัวต้องทำอีกเยอะ ผมเข้าใจและไม่อยากรบกวน วันนี้ผมขอจบบทความของผมไว้เท่านี้ก่อน ขอบคุณทุกคนที่ติดตามครับ