ร้านขายของชำประจำหมู่บ้าน
... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ วันอาทิตย์ช่วงเวลาแห่งวันหยุด วันสุดท้าย และ วันสุดท้ายของสัปดาห์นี้ กำลังจะหมดไปแล้วครับ พรุ่งนี้ก็จะเริามต้นวันทำงาน วันแรกของสัปดาห์ใหม่ นั้นก็คือ วันจันทร์ เพื่อนมีกิจกรรมอะไรบ้างในวันหยุด แต่ถ้าให้ผมเดา ถ้ายิ่งในเมืองใหญ่ การใช้ชีวิตวิถีใหม่ ในช่วงยุคโรคระบาดแบบนี้ จากวิถีชีวิต ไปดูหนัง ทานอาหาานอกบ้าน ไปเดินห้างสรรพสินค้า หรือ แวะดื่มกาแฟชิลๆ หรือพบปะสังสรรค์เฮฮา ดื่มกินกัน พวกนี้คงจะลดน้อยลง และ บางคนอาจจะไม่ได้ไปเลยก็มี เพราะต้องเซฟรายจ่ายที่ไม่จำเป็นออกไปครับ
ซอยทางเดินหรือขับรถออกไปหน้าบ้านผม
... ที่คำพิมมาทั้งหมดด้านบน ตอนนี้ชีวิตตามชนบทแบบนี้ ก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไร ถึงจะห่างไกลจากโรคระบาด แต่ก็ไม่มีอะไรยืนยัน ว่า มันจะไม่ติดและระบาดมาถึงนี้ ถ้าเราประมาทแม้แต่นิดเดียว ดังนั้นวิธีชีวิตที่ไม่จำเป็น พวกนี้ก็ถูกตัดออกไปเช่นกัน ถ้ามันเป็นสิ่งที่สิ้นเปลือง เราไม่ทีทางเดาได้ ถ้าวันนี้เกิดแจ็คพอตขึ้นมา โรคระบาดเข้ามาในอำเภออะไรจะเกิดขึ้น ดังนั้นผมจะย้ำกับแฟนและครอบครัวผมเสมอ ให้เราเตรียมพร้อมอยู่กับสถานการณ์แบบนี้ให้ได้ แต่ไม่ใช่ตื่นตระหนก หรือกลัวจนเกินเหตุ แค่ให้เฝ้าระวังและ ป้องกันตัวเองให้ดีที่สุด เก็บเงินไว้ในคราวจำเป็น ถึงจะเก็บได้ไม่มากก็ดีกว่าไม่มีเก็บครับ
ร้านขายของชำในหมู่บ้าน
... อย่างเดือนหน้ายังโชคดี ที่ได้โครงการคนละครึ่งของรัฐบาล มาพอช่วยแบ่งเบา ค่าใช่จ่ายในครัวเรือนได้บ้าง และ ร้านขายของชำ ในหมู่บ้านผม ก็เปิดใช้สิทธิ์ได้พอดี เลยไม่ต้องไปหาซื้อของที่ไหนไกลครับ ส่วนใหญ่จะมีหมดทุกอย่าง ในร้านค้าแห่งนี้ครับ
... ก่อนจะจบบทความของผม ผมขอปิดท้าย ในส่วนที่ผมพิมมาทั้งหมด มันแค่พิมพ์ออกไปตามความจริงที่ผมได้รับมาแค่นั้นครับ ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับใคร อันนี้คือความรู้สึกส่วนตัว หากผิดพลาดประการใด ผมต้องขออภัยด้วยครับ วันนี้ผมขอจบบทความของผมไว้เท่านี้ก่อนครับ
::: ขอบคุณที่ติดตามครับ :::
